Κοίτα να δεις, εγώ έχω να σου πω τα εξής.
Έχεις κάνει πάρα πολύ κόπο έως τώρα. Έχεις κάτσει να διαβάσεις, έχεις ξενυχτήσει ίσως, έχεις κουραστεί, και λόγω του άγχους και της αναιμίας που αναφέρεις. Και μάλιστα τόσο πολύ, που μάλλον έφτασες και σε μια μορφή burnout. Το ακόμη χειρότερο είναι ότι χρειάζεσαι ξεκούραση, όμως όπως λες αυτό εν τέλει σου γυρίζει λίγο σαν... μπούμερανγκ, και τελικά αντί να ξεκουράζεσαι καταλήγεις να αυτομαστιγώνεσαι και να γίνεται η κατάσταση χειρότερη.
Εγώ θα σου έλεγα να προσπαθήσεις να δώσεις. Στην τελική, και να καταλήξεις να ξαναδώσεις, θα έχεις ήδη την εμπειρία της πρώτης φοράς, οπότε τότε θα είσαι πιο ήρεμη και χαλαρή νομίζω. Αλλά αυτό μην το σκέφτεσαι. Κάτσε και δώσε και μετά θα δεις τι θα κάνεις. Απλά μην πιέζεις τον εαυτό σου. Δεν έχει νόημα, δεν κερδίζεις απολύτως τίποτα.
Και θα σου δώσω και ένα παράδειγμα: ξέρω περίπτωση που σταμάτησε να προετοιμάζεται για πανελλήνιες κατά τον Μάρτιο. Και έδωσε με ό,τι θυμόταν, και εν τέλει πέρασε. Δε σου λέω φυσικά να κάνεις αυτό και να περάσεις στο άλλο άκρο, αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι θα γίνει, μπορεί να τα πας καλά τελικά.
Για να μη λέω πιο πολλά χωρίς νόημα, γενικά κάτσε και ξεκουράσου ΧΩΡΙΣ ενοχές, και βρες μια ισορροπία μεταξύ προσπάθειας και ξεκούρασης. Στην τελική όπως αναφέρθηκε και από άλλο μέλος, δε θα έχει κανένα νόημα να περάσεις σε μια σχολή σακατεμένη σωματικά και κυρίως ψυχολογικά. Με τι δυνάμεις θα συνεχίσεις τότε το διάβασμα, που αν θες να είσαι και καλή στο αντικείμενό σου θα είναι και παραπάνω;
Σου εύχομαι καλή δύναμη λοιπόν, και καλή επιτυχία, ό,τι και αν αποφασίσεις να κάνεις τελικά!