Αντικατάσταση μαυροπινάκων με λευκοπίνακες στα σχολεία

Guest 691153

Επισκέπτης

Ο/Η @ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμέν@. Είναι διαγραμμένος λογαριασμός.
Γιατί αλλάξανε τα σχολεία απο μαυροπίνακες σε ασπροπίνακες; Θυμαμαι που χτυπάγαμε ο ένας τον άλλον με το σφουγγάρι και κάναμε ρόμπα τα ρούχα πρό 5ης δημοτικού, που όταν ήθελε ο Δάσκαλος να κάνουμε ησυχία τον γρατζούναγε με τα νύχια του, που χρησιμοποιούσαμε μέχρι και την τελευταία σκόνη κιμωλίας. Τι έγινε; γιατί άλλαξε αυτό το πράμα;;
 
Πότε έγινε αυτό, τέρμα η κιμωλία; :cry_x:
 
Γιατί αλλάξανε τα σχολεία απο μαυροπίνακες σε ασπροπίνακες; Θυμαμαι που χτυπάγαμε ο ένας τον άλλον με το σφουγγάρι και κάναμε ρόμπα τα ρούχα πρό 5ης δημοτικού, που όταν ήθελε ο Δάσκαλος να κάνουμε ησυχία τον γρατζούναγε με τα νύχια του, που χρησιμοποιούσαμε μέχρι και την τελευταία σκόνη κιμωλίας. Τι έγινε; γιατί άλλαξε αυτό το πράμα;;
Υπάρχουν μαθητές και δάσκαλοι/καθηγητές που έχουν αλλεργία στην κιμωλία, τους δημιουργεί πρόβλημα. Είναι και θέμα καθαριότητας, είναι πολύ πιο καθαρό να χρησιμοποιείς ασπροπίνακα με μαρκαδόρους σε σχέση με την κιμωλία που λερώνει.

Και επιπλέον...
χτυπάγαμε ο ένας τον άλλον με το σφουγγάρι και κάναμε ρόμπα τα ρούχα πρό 5ης δημοτικού
ίσως είναι κι αυτός ένας λόγος :lol:
 
ίσως είναι κι αυτός ένας λόγος :lol:
Καλά ντάξ, βρίσκουμε κι άλλους τρόπους (φερειπείν να πετάμε καρέκλες) :crazy: Αλλα τώρα που το σκέφτομαι, όντως, οι ασπροπίνακες είναι καλύτεροι, απλά με βάρεσε η νοσταλγία στη 1:30 το πρωι
 
Καλά ντάξ, βρίσκουμε κι άλλους τρόπους (φερειπείν να πετάμε καρέκλες) :crazy: Αλλα τώρα που το σκέφτομαι, όντως, οι ασπροπίνακες είναι καλύτεροι, απλά με βάρεσε η νοσταλγία στη 1:30 το πρωι
Μην αγχώνεσαι, αν πας πανεπιστήμιο πολύ πιθανό να ξαναδεις μαυροπίνακα.

Στην ακαδημαϊκή παράδοση είθισται να προτιμούνται οι κιμωλίες για να είναι πιο ανθρώπινη και διανοητική απαιτητική η παράδοση γιατί γράφοντας κάτι με την κιμωλία είναι σαν να κάνεις μια μινι γυμναστική με το χέρι σου.

Στο δικό μου τμήμα (Μαθ. Ιωαννίνων) όταν χαλάει ένας μαυροπίνακας παίρνουμε άλλον, δεν τον αντικαταστήσαμε ποτέ με ασπροπίνακα και μαρκαδόρους. Νομίζω μόνο στην αίθουσα υπολογιστών έχει ασπροπίνακα αλλά εκεί για λόγους προστασίας του εξοπλισμού θεωρώ.

Τουλάχιστον δηλ. για τους μαθηματικούς παίζει ρόλο ο good old fashioned chalkboard.
 
Υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση για την επιλογή του μαύρου/σκούρου πράσινου χρώματος στους πίνακες. Ο λόγος είναι ότι όταν κάποιος κοιτάει μια λευκή επιφάνεια με σκούρες λεπτομέρειες (γράμματα) για ώρες, τα μάτια του αρχίζουν να πονάνε αφάνταστα και αρχίζεις να βλέπεις θολά και σκούρα όπως μια παλιά τηλεόραση χωρίς σήμα. Και οι καλλιτέχνες για τον ίδιο λόγο βάφουν τον καμβά τους πριν αρχίσουν το οτιδήποτε, ή κάποιο σκούρο χρώμα ή μπεζ.
 
Τι έγινε; γιατί άλλαξε αυτό το πράμα;;
Καλησπέρα , λογικά για λόγους υγείας επειδή η κιμωλία ενοχλεί κάποια άτομα. Επίσης διαφέρει από περιοχή σε περιοχή λογικά γιατί εγώ στο σχολείο δεν είχα ποτέ πίνακα με κιμωλία , είχαμε άσπρο πίνακα με μαρκαδόρους. Στο λύκειο είχαμε κιμωλία από ότι θυμάμαι και μετά φυσικά στο Πανεπιστήμιο που εκεί δεν αλλάζει.
Νομίζω μόνο στην αίθουσα υπολογιστών έχει ασπροπίνακα αλλά εκεί για λόγους προστασίας του εξοπλισμού θεωρώ.
Ακριβώς το ίδιο και σε εμάς (πληροφορική ΟΠΑ) , πράσινοι πίνακες με κιμωλία σε όλα τα αμφιθέατρα και άσπροι πίνακες με μαρκαδόρους στα εργαστήρια :D .
 
Ακριβώς το ίδιο και σε εμάς (πληροφορική ΟΠΑ) , πράσινοι πίνακες με κιμωλία σε όλα τα αμφιθέατρα και άσπροι πίνακες με μαρκαδόρους στα εργαστήρια :D .
Ε είδες χαχα

Είναι για λόγους ακαδημαϊκής παράδοσης. Σε παλαιάς κοπής τμήματα (Ιωάννινα, ΑΠΘ, ΕΚΠΑ) παίζει τρελό ρόλο ακόμη και αυτό.
 
Μόνο εμείς έχουμε πίνακα με κιμωλία ακόμα στο σχολείο;:confused:
 
Μόνο εμείς έχουμε πίνακα με κιμωλία ακόμα στο σχολείο;:confused:
Έχω μια γνωστή που πηγαίνει σε ενα πρότυπο και έχουν και εκεί αλλα όσους αλλους εχω ρωτήσει έχουν και αυτοί ασπροπίνακα
 
Εμάς η μαθηματικός στο γυμνάσιο είχε ειδική θήκη για κιμωλία, που την τοποθετούσε μέσα σαν θήκη/ χερούλι και έγραφε τον πίνακα, πολύ σικ :P
Και όταν μας σήκωνε στον πίνακα μας έδινε αυτή τη θήκη με την κιμωλία να γράφουμε.
 
Εγώ δεν πρόλαβα ποτε κιμωλία στα σχολικά μου χρόνια και είμαι του 2002
 
Ο ασπροπίνακας μαρκαδόρου έχει και μειονεκτήματα:
1) Υψηλότερο κόστος μαρκαδόρων σε σχέση με τις κιμωλίες.
2) Όποιος γράφει πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός γιατί αν λερώσει τα ρούχα του την πάτησε.
3) Ο καθηγητής τελειώνοντας το μάθημα πρέπει να παίρνει μαζί του τους μαρκαδόρους γιατί διαφορετικά δεν θα τους ξαναβρεί και θα δει γραμμένους τους τοίχους.
4) Αν οι μαρκαδόροι δεν είναι καλοί βγάζουν άσκημη και ίσως επικίνδυνη μυρωδιά.
5) Αν για οικονομία οι μαρκαδόροι ξαναγεμίζουν, κάποια στιγμή αρχίζουν να τρέχουν.
6) Πάντα κάποιος μαθητής θα γράψει στον πίνακα με ανεξίτηλο μαρκαδόρο και ο καθηγητής θα ψάχνει για βενζίνη.
7) Ο παραδοσιακός πόλεμος με κιμωλίες αποτελεί βασική μαθητική ανάμνηση και θα είναι κρίμα να σταματήσει.


1676211571674.png
 
3) Ο καθηγητής τελειώνοντας το μάθημα πρέπει να παίρνει μαζί του τους μαρκαδόρους γιατί διαφορετικά δεν θα τους ξαναβρεί και θα δει γραμμένους τους τοίχους.
Ειδικά αυτό. Στην αρχή της χρονιάς είχαμε κρεμασμένο καλαθάκι στον τοίχο δίπλα απο τον πίνακα με μαρκαδόρους όλων των χρωμάτων και η τάξη μας ήταν φρεσκοβαμμένη 1 χρόνο με ελάχιστες γκρίζες παπουτσιές χαμηλά απο τα παπούτσια. Τώρα το καλάθι δεν υπάρχει πουθενά, οι τοίχοι γραμμένοι και πιτσιλιές μπλέ και κόκκινες στους λευκούς τοίχους γιατί κάποιοι πέταγαν τους μαρκαδόρους με δύναμη (ο θεός ξέρει γιατί) Τώρα φέρνουν κάποιοι μαθητές μαρκαδόρους και τους δίνουν στους καθηγητές για μάθημα. Ομοίως, ούτε σφουγγάρια έχουμε, στην αρχή κάθε μέρας παίρνουμε αζαξ και ρολό χαρτί, και επειδή μαθητές πάλι πήγαιναν και το κατακρεουργούσαν το έχει κοντά του ο απουσιολόγος. Δεν περίμενα να βλέπω τέτοια θεάματα Α λυκείου...
 
Εμάς η μαθηματικός στο γυμνάσιο είχε ειδική θήκη για κιμωλία, που την τοποθετούσε μέσα σαν θήκη/ χερούλι και έγραφε τον πίνακα, πολύ σικ :P
Και όταν μας σήκωνε στον πίνακα μας έδινε αυτή τη θήκη με την κιμωλία να γράφουμε.
κι εμάς μια δασκάλα μας στο δημοτικό
 
Ειδικά αυτό. Στην αρχή της χρονιάς είχαμε κρεμασμένο καλαθάκι στον τοίχο δίπλα απο τον πίνακα με μαρκαδόρους όλων των χρωμάτων και η τάξη μας ήταν φρεσκοβαμμένη 1 χρόνο με ελάχιστες γκρίζες παπουτσιές χαμηλά απο τα παπούτσια. Τώρα το καλάθι δεν υπάρχει πουθενά, οι τοίχοι γραμμένοι και πιτσιλιές μπλέ και κόκκινες στους λευκούς τοίχους γιατί κάποιοι πέταγαν τους μαρκαδόρους με δύναμη (ο θεός ξέρει γιατί) Τώρα φέρνουν κάποιοι μαθητές μαρκαδόρους και τους δίνουν στους καθηγητές για μάθημα. Ομοίως, ούτε σφουγγάρια έχουμε, στην αρχή κάθε μέρας παίρνουμε αζαξ και ρολό χαρτί, και επειδή μαθητές πάλι πήγαιναν και το κατακρεουργούσαν το έχει κοντά του ο απουσιολόγος. Δεν περίμενα να βλέπω τέτοια θεάματα Α λυκείου...
τσιρκο με λιγα λογια..

μερικες φορες αναρωτιεμαι αν οι πρωην συμμαθητες μου που κανανε τετοιες παροομοιες εξυπναδες νοσταλγουν εκεινες τις στιγμες ή αν το εχουν μετανιωσει και θεωρουν τον παλιο εαυτο τους επισης κλοουν
 
Τι φάση; Το 18 τελείωσα το σχολείο και θυμάμαι είχαμε blackboard με κιμωλία (μόνο στα εργαστήρια είχαμε white board). Πότε πρόλαβε να αλλάξει αυτό; Τόσο πολύ γέρασα; :hehe:
 
Σε όλες τις τάξεις του σχολείου είχα ασπροπίνακα. Τώρα στο πανεπιστήμιο νομίζω ότι μόνο στο ένα αμφιθέατρο έχουμε από τους παλιούς με την κιμωλία, βέβαια δεν είμαι και σίγουρη γτ δεν τους χρησιμοποιούμε και δεν έχω δώσει βάση.
 
Eμείς είχαμε κάτι παιδιά :kill:που χρησιμοποιούσαν τον ξύλινο μεγάλο διαβήτη (μασονικά πράγματα :hehe: ) του σχολείου και έκαναν τυχαίες τρύπες πάνω στον πίνακα. Αθάνατα χρόνια...ντάπα ντούπα και με ρυθμική μουσική στον πίνακα και μετά η καθηγήτρια των Μαθηματικών έβρισκε τον πίνακα με έτοιμα σημεία στο επίπεδο! αλλά δεν μπορούσε να γράψει. :hehe: :hehe: Με το επίμονο κοπάνημα ως τρυπάνι, η σιδερένια μύτη του διαβήτη στράβωσε, καθόσον γίνονταν και πειραματικές δοκιμές κατά πόσο οι υπάρχουσες τρύπες του πίνακα γίνονταν μεγαλύτερες τρύπες, μεγαλύτερης διαμέτρου (κάναμε εξάσκηση στη γεωμετρία του επιπέδου).

Μια μερά, με ήλιο, βαρεμάρα όπως όλες οι άλλες μέρες, θυμάμαι ότι ο διαβήτης σφήνωσε σε μια τρύπα του πίνακα και κρεμόταν σαν ... (δεν ξέρω τι) αφηρημένη τέχνη. Θυμάμαι ότι κάποια παιδιά προσπάθησαν να τον ξεσφηνώσουν και πήγε να πέσει όλος ο πίνακας! :P Μιλάμε για το κλασικό πράσινο πίνακα 2 τεμαχίων με το ξύλινο πλαίσιο που είναι βιδωμένος στον τοίχο. Σκεφτείτε με πόση σταθερή δύναμη F είχαν σφηνώσει το διαβήτη ώστε να κουνηθεί ο πίνακας.

Η καθηγήτρια Μαθηματικών από κάτω στην έδρα της, να αρχίζει το τροπάριο κατήχησης: Δεεεεεεε (με περιοδικό τονισμό φωνής :P) νντρρρρρέεεπεστε; Ντι πράγματα είναι αυτά; Ντι να σας μπωααα; Ντόσο ασντείο είναι (είχε λίγο βαρύ τονισμό σε φθόγγους από το τσιγάρο μάλλον); Πρέπει κάθε τρεις και λίγο να κάνω αναφορές στον Γυμνασιάρχη; Τώρα πώς θα γράψω;

... από κάτω μια νεκρική σιγή. :happy:


:kill:
 
Τελευταία επεξεργασία:

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top