Απλά δεν έχω μάθει να λειτουργώ έτσι. Το φίδι το πνίγω με το που θα τολμήσει να εμφανιστεί μπροστά μου. Είτε με λόγια, είτε με έργα. Τώρα, απ'το 5χρονο δεν θα απαιτήσω να χρησιμοποιήσει λόγια, δεν είναι της ηλικίας.
Και σου ξαναλέω δεν θεωρώ τη λύση καθόλου ενδεδειγμένη. Αν, όμως, είναι ο γιος μου να γίνει φάπας, καλύτερα να μάθει να μιλάει πρώτος, με όποιον τρόπο, τέλος πάντων, κάτσει την κάθε στιγμή. Μπορεί έτσι να μην το κάνω τον ορισμό του "πνευματικού ανθρώπου", αλλά τουλάχιστον στη ζωή του θα έχει το πάνω χέρι. Αυτά ως έσχατη λύση. Σαφώς, βέβαια, παιδαγωγικά, υπάρχει και η πρόληψη, η οποία και σαφώς είναι προτιμότερη, αλλά παίζει και ν'αποτύχει κάποιες φορές.