Ένας άνθρωπος με ξενική καταγωγή που μεγαλώνει στη χώρα μας είναι δικός μας άνθρωπος. Η χώρα μας δεν τον φιλοξενεί απλώς: είναι η πατρίδα του, από τη στιγμή που εδώ ζει, εδώ μεγαλώνει, εδώ θα εργαστεί ενδεχομένως αύριο, εδώ θα ερωτευθεί, θα κάνει απογόνους ...
Από τη στιγμή που επιθυμεί να τιμήσει τη χώρα στην οποία ζει κρατώντας τη σημαία της, είναι απαράδεκτο να του το αρνηθούμε. Έχει κάθε δικαίωμα να τη σηκώσει.
Τώρα η κατάργηση ή όχι των παρελάσεων είναι πολύ μεγάλο θέμα και θα πρέπει συζητηθεί χωριστά.
Κι ως καθηγητής πρέπει να προσθέσω ότι όλοι οι μαθητές που έρχονται στο σχολείο (πρέπει να) είναι απολύτως ίσοι, κι έχουν τα ίδια δικαιώματα, είτε είναι παιδιά του Καραμανλή είτε του μανάβη. Τουλάχιστο στα δημόσια σχολεία γι'αυτό παλεύουμε.