I was there. Τα ίδια με μένα, δεν ξανάδωσα τότε πανελλήνιες και αποφάσισα να τελειώσω την Γεωλογία του Α.Π.Θ.
Θα ήθελα να το σχολιάσω. Από μικρός ήθελα να γίνω αρχιτέκτονας και έλεγα πάντα πόσο πολύ θέλω να γίνω φοιτητής του Α.Π.Θ. Στην σκέψη οτι θα γίνω φοιτητής κάποιου άλλου πανεπιστημίου (π.χ. Δ.Π.Θ.) με έπιανε ένα σφίξιμο στο στομάχι. Αυτά είναι εμμονές που θέλω να πω οτι δεν έχουν νόημα και οτι τελικά τις πληρώνεις. Ελπίζω να μην τα πλήρωσες εσύ, να την γλίτωσες. Όταν πια έγινα φοιτητής στο Α.Π.Θ., στο τμήμα Γεωλογίας, ανακάλυψα οτι παγιδεύτηκα σε μια φλεγόμενη κόλαση και ότι καταστρέφομαι. Όλες οι ιδέες που είχα γκρεμίστηκαν. Περιττό να σου πω οτι το Δ.Π.Θ., ένα επαρχιακό πανεπιστήμιο που παλαιότερα σνόμπαρα, έγινε ένα επίγειος παράδεισος ξαφνικά (σε όλα, ζωή, ακαδημαϊκά, φοιτητικά, παρέες κ.λπ.) και ακόμη και τώρα αναρωτιέμαι πώς μου ήρθαν όλες αυτές οι αρχικές χαζές ιδέες.
Δεν σπατάλησες τίποτε. Αλήθεια. Όλα θα σου χρειαστούν. Οι σπουδές που έλαβες δεν μπορεί να είναι απλή σπατάλη, δεν είναι κάτι απτό που ξεγλιστρά απ' τα χέρια σου, είναι διαμόρφωση χαρακτήρα, προσωπικότητας, γνώσεις, πειθαρχία, εμπειρίες κ.λπ. Τίποτε δεν είναι σπατάλη. Μην το σκέφτεσαι έτσι.
Πολλά μαζί ε; Σε καταλαβαίνω απόλυτα, ήμουν και γω έτσι. Προτείνω ψυχραιμία και ένα-ένα τα βήματα. Τέλειωσε την πτυχιακή μαζί με την δουλειά, κάνε τις προσπάθειες σου και μετά βλέπεις τι θα κάνεις. Υπενθυμίζω οτι είσαι 24 ετών ακόμη, νεότατος! Και ήδη έχεις καταφέρει πάρα πολλά.
Συμφωνώ με το οτι είναι αξιόλογο, σπούδασα στο τμήμα αυτό, αλλά είναι μακριά από την Αθήνα και πράγματι θα δυσκολευτεί να μετακομίσει εδώ, δεν είναι μόνο το ενοίκιο κ.λπ. είναι και η δουλειά που έχει το παιδί στην Αθήνα.
Συμφωνώ
Πολύ καλή ιδέα, να το κάνεις. Δεν έχεις να χάσεις κάτι, μόνο να κερδίσεις.
Συμφωνώ με τον/την συνάδελφο, πράγματι είναι δύσκολα αλλά θέλω να επισημάνω οτι επειδή ήταν πολύ δημιουργικά και πρωτόγνωρα όλα αυτά, εμένα δεν με δυσκόλεψαν ψυχικά, σωματικά βεβαίως ναι, πολύ.
Εύχομαι ό,τι καλύτερο, ό,τι χρειαστείς εδώ είμαστε