Η άποψη "όλοι έχουν δικαίωμα να σπουδάσουνε" και "όλοι πρέπει να σπουδάσουνε" ακούγεται ωραία, λαϊκή και δημοκρατική, αλλά δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία μπαρούφα.
Σπουδάζεις προκειμένου να μάθεις ένα επάγγελμα, να έχεις ένα θεωρητικό υπόβαθρο και να μπορείς να κάνει καλύτερα, από κάποιον που δεν σπούδασε, μια δουλειά. Ο σκοπός του Πανεπιστημίου είναι να σου μάθει μια επιστήμη και ο λόγος που επενδύεις χρόνο και χρήμα για να μάθεις αυτήν την επιστήμη είναι για να βγάλεις στο μέλλον λεφτά.
Άρα, το πόσοι σπουδάζουνε έχει άμεση σχέση με το πόσοι εργάζονται και, πιο συγκεκριμένα, πόσοι χρειάζεται να εργάζονται. Αυτό φαίνεται καλύτερα στις στρατιωτικές σχολές, ανακοίνωσε η κυβέρνηση ότι θα προσλάβει περισσότερα στελέχη και, για αυτό, αυξήθηκαν οι θέσεις σε στρατιωτικές σχολές. Ο στρατός παίρνει "φοιτητές" όσους χρειάζεται και έχει και δικλίδες, εάν πας και στα μισά φύγεις, πληρώνεις για τα χρόνια που έχασαν να σε σπουδάσουν.
Εάν η αγορά χρειάζεται 100 μηχανικούς το χρόνο, τόσους θα πρέπει να εκπαιδεύουμε, όχι παραπάνω, ούτε παρακάτω. Το να εκπαιδεύουμε 1000 μηχανικούς, γιατί θεωρούμε δικαίωμα να έχουν όλοι ένα πτυχίο, συγγνώμη, αλλά εθελοτυφλούμε.
Οπότε, ναι, κάποιος ο οποίος δεν μπορεί να γράψει βάση στις Πανελλήνιες, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στο Πανεπιστήμιο. Ή, για την ακρίβεια, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στο επίπεδο που θα έπρεπε να έχει το Πανεπιστήμιο. Μην θεωρείς ούτε για ένα λεπτό ότι το επίπεδο του Μαθηματικού στη Σάμο είναι το ίδιο με του ΑΠΘ ή του ΕΚΠΑ. Το σύστημα έχει βρει τρόπους, ο φοιτητής που μπαίνει στη σχολή κάποτε να την τελειώνει. Ο πιο εύκολος τρόπος είναι να ρίξει ο καθηγητής το επίπεδο του μαθήματος και των εξετάσεων.
Με το να στέλνεις ένα μαθητή του 3 να σπουδάσει μαθηματικά, όταν αυτός θα βγει να βρει δουλειά θα έχει δύο διεξόδους: είτε θα πάει στον ιδιωτικό τομέα, όπου λόγω της υπερπληθώρας δεν θα τον πάρουνε, είτε θα πάει στο δημόσιο, το οποίο δημιουργεί τα προβλήματα του δημόσιο που έχουμε μάθει να παραβλέπουμε και να ζούμε μαζί τους.
Καθόλη τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση υπάρχει ένας ωραίος βασικός κανόνας: Γράφεις βάση στα μαθήματα που έκανες φέτος για να πας στην επόμενη τάξη. Στη Γ' Λύκειου, θεωρούμε ότι δεν πειράζει να αγνοούμε τον κανόνα και να στέλνουμε παρακάτω μαθητές του 2-3-4-5. Γιατί;
