Άμπαλοι είμασταν όχι άτυχοι...έπαιζαν οι άλλοι μισή ώρα και βάλε με 10 παίκτες, ήσουν πίσω στο score κι έπαιζες χαλαρά πασούλες και τσαλιμάκια λες και έχανες 5-0 από τα αποδυτήρια!
Μετά κουράστηκαν οι άλλοι, σου έκατσε η ισοφάριση απ'το πουθενά και τα υπόλοιπα 30' δεν κατάφερες να κάνεις ένα goal απέναντι σ' έναν πεθαμένο αντίπαλο!Ε ΠΟΣΟ ΠΙΑ ΡΕ ΜΠΙΝΕΔΕΣ;
Ήταν χρυσή ευκαιρία για τους κατσαπλιάδες να περάσουν στην επόμενη φάση και να έχουν να θυμούνται, μαζί με το Euro 2004 και την πρόκριση στους "8"...τώρα καλό ξημέρωμα στην Ελληνική μιζέρια που (όπως φαίνεται) μας αξίζει!
Υ.Γ. Αν είχα το Γκέκα μπροστά μου αυτή τη στιγμή μα την Παναγία θα τον ξεντέριαζα με το μαχαίρι του φρούτου!Μια που στην Ελλάδα όπως λέει δε τον αναγνώρισαν όσο του άξιζε να γίνει μόνιμος κάτοικος Τουρκίας και να ριζώσει εκεί για πάντα ο πουτάνας γιος!