Please elaborate,if you may.Όταν λες ότι κάτι έχει καθιερωθεί ως "αντρική" ή "γυναικεία" συνήθεια,αναφέρεσαι σε μια ιδιότητα inherited genetically ή σε κάτι που έχει προκύψει μέσα από τυχαίες ιστορικές και κοινωνικές συγκυρίες?Διότι όσα αναφέρεις είναι ακριβώς το δεύτερο και γι'αυτό και το να τα κατατάσσουμε by gender δεν έχει κάποιο νόημα.Για παράδειγμα,το κάπνισμα έχει πάψει εδώ και 100 χρόνια να θεωρείται ανδρική συνήθεια (πάνω σε αυτό υπάρχουν και μερικές θαυμάσιες ψυχολογικές μελέτες για το πως έγινε το expansion των καπνοβιομηχανιών προς τη γυναικεία αγορά,συνδέοντας την καπνίστρια με την ανεξάρτητη και δυναμική γυναίκα με μια ευθεία αναλογία τσιγάρου-φαλλού,εκμεταλλευόμενοι τις πρόσφατες τότε θεωρίες του Freud),το φτύσιμο έχει καθιερωθεί ως ανδρική συνήθεια καθαρά βάσει της ιστορικής εξέλιξης της κοινωνίας (η οποία,δεχόμενοι τον ιστορικό υλισμό,is defined από το παραγωγικό προτσές) κλπ.Φυσικά όταν μιλάμε για ισότητα,δεν μπορούμε να διατηρούμε παράλληλα τέτοιου είδους ταμπού,ότι π.χ. "η σωστή γυναίκα δε βρίζει/ο σωστός άντρας βλέπει ποδόσφαιρο" κλπ.Το ότι εσένα μπορεί να σ'αρέσουν οι γυναίκες που δε βρίζουν και να βαριέσαι όσους δε βλέπουν ποδόσφαιρο,είναι δικό σου θέμα.Δικαίωμά σου είναι,δε σου λέει κανείς τίποτα.Αλλά δε μπορείς να γενικεύεις για κάτι που έχει προκύψει τυχαία να αντιμετωπίζεται ως norm και όχι by nature,διότι όπως ο ίδιος είπες,μόνο υποκειμενικά κριτήρια υπάρχουν.Θέτοντας ως constitution μια πλειοψηφούσα (όχι πάντα) συμπεριφορά,που έχει προκύψει τυχαία,μπορεί να οδηγήσει σε καταπίεση όσων δε θέλουν να την ακολουθήσουν (απ'τη στιγμή που δεν υπάρχει genetic..."obligation" to do so).
Καμία επιθετικότητα man,I'm pretty relaxed,actually.
Is that so?Και τι παραπάνω είναι?