Έχω πάθει blackout στη φυσική

Αυτή τη στιγμή ανωτατοποιούν πρώην ΙΕΚ τους δίνουν επαγγελματικά δικαιώματα και ο απόφοιτος φυσικής ούτε τεχνικός ασφαλείας σε εργοστάσια δεν μπορεί να είναι. Δυστυχώς είμαστε ένα κράτος με συντεχνίες και επαγγέλματα που λειτουργούν εις βάρος άλλων.

Κατά τα άλλα ο προγραμματισμός δεν είναι πληροφορική και δεν απαιτεί επαγγελματικά δικαιώματα. Ένας φυσικός ή ένας μαθηματικός αν ασχοληθεί ή με ηλεκτρονική με προγραμματισμό δεν σημαίνει ότι είναι εκτός του τομέα του. Μπορείς να κυνηγήσεις πιστοποιήσεις τύπου (CCNA) και να ασχοληθείς με τηλεπικοινωνίες. Προγραμματιστικά έχεις τις γνώσεις να παραμετροποιήσεις ή να δημιουργήσεις ένα (physic engine) που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ερευνητικούς σκοπούς (μοντελοποίηση) ή αλλους σκοπούς (gaming).

Επίσης μην υποτιμάται παιδιά που έχουν αποφασίσει να μην σπουδάσουν και δουλεύουν από μικρές ηλικίες. Αυτοί στα 30 μπορεί να έχουν >12 χρόνια εμπειρίας και εξειδικευμένα skills που δεν μαθαίνονται στα πανεπιστήμια. Αυτό δεν σημαίνει ότι διάλεξαν πιο εύκολο δρόμο από κάποιον που έχει επιλέξει να σπουδάσει και ότι πρέπει να πληρώνονται λιγότερο.
 
Για αυτον ακριβως τον λογο η βαση του ειναι στα 14 χιλιαδες μορια ενω καποτε ειχε 17+ χιλιαδες μορια επειδη βρηκαν πληροφοριες στο ιντερνετ.
Εγώ πάντως όσα χρόνια το θυμάμαι σχετικά χαμηλή βάση είχε όπως και το μαθηματικό. Ενδεχομένως παλιά να ήταν υψηλότερη γιατί θα ήταν πιο εύκολο να διοριστείς ως καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και οι απολαβές ήταν πολύ ικανοποιητικές.
Και τι εκαναν αφου αποφοιτησαν? βγηκαν στην αγορα εργασιας, η συνεχισαν εξτρα μεταπτυχιακα αλλαζοντας τομεα και καταφερνοντας ενα τιποτα?
Αυτοί που μου έρχονται στο μυαλό και το επέλεξαν συνειδητά, κανένας δεν μετάνιωσε την επιλογή του.

Το πρόβλημα με το σκεπτικό σου είναι πως το βλέπεις πολύ μονοδιάστατα και επιφανειακά το θέμα. Όπως σου ξαναέγραψα, δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι ως αποκλειστικό στόχο να τελειώσουν μια σχολή που θα τους βγάλει άμεσα στην αγορά εργασίας (ανεξαρτήτως τι δουλειά θα είναι αυτή). Επίσης παραβλέπεις τον παράγοντα του πόσο αγαπάς/τι κλίση έχεις σε ένα συγκεκριμένο field σπουδών.
Ένας άνθρωπος που πχ από μικρός έχει αγάπη για την φυσική 1ον δεν βλέπει σαν καταναγκαστική εργασία όλα αυτά τα δύσκολα μαθήματα που λες και ίσα ίσα, μάλλον πολύ ενδιαφέροντα και εύχαριστα θα του φαίνονται (τουλάχιστον ένα μεγάλο ποσοστό από αυτά) 2ον επειδή έχει αγάπη για το αντικείμενο και όρεξη να ασχοληθεί, πολύ πιο πιθανό εν τέλει να καταλήξει να κάνει μια δουλειά που τον ευχαριστεί, ακόμα και αν βγάζει θεωρητικά λιγότερα σε σχέση με το να έκανε μια δουλειά που δεν την βρίσκει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και απλά την επέλεξε επειδή είχε πιο "στρωτό" μονοπάτι.

Ξαναλέω πως μιλάω για παιδιά που επέλεξαν συνειδητά να σπουδάσουν στο φυσικό ή έστω βρήκαν ενδιαφέρουσα την φοίτηση όταν ξεκίνησαν να σπουδάζουν σε αυτό και αντιλήφθηκαν πως κάποιο συγκεκριμένος τομέας τους ενδιαφέρει να τον κυνηγήσουν.
Τώρα αν κάποιος μπήκε φυσικό επειδή δεν πέρναγε κάπου αλλού, είδε πως δεν του αρέσει το αντικείμενο, ούτε τον καλύπτουν οι εργασιακές επιλογές που παρέχει αλλά εν τέλει αποφάσισε να το τελειώσει και μετά άρχισε να κλαίει την μοίρα του για την εργασιακή αποκατάσταση, ε τότε όπως σου έγραψα, δεν σου φταίει η σχολή, δική του -λανθασμένη- επιλογή ήταν.
 
Αρα ειναι μια σχολη που ειναι τερμα δυσκολη και μετα δεν μπορεις να βγεις στην αγορα εργασιας μονο να συνεχισεις ακαδημαικα που σημαινει αλλα 7-8 χρονια σπουδες για να παρεις μονιμη θεση. Τωρα λοιπον καταλαβες γτ το μετανιωσαν τοσοι. Σιγουρα υπαρχουν ατομα που το γυρισαν σε it αλλα οι ιδιοι λενε δεν θα το ξαναεπιλεγαμε.
 
Back
Top