Λοιπόν παίδες, αφού θα θέλατε γνώμη καθηγητή, καταχωρώ τη δική μου ως πρώτη μάλιστα στο forum
κατ'αρχήν δε χρειάζεται να τονίσω το αυτονόητο, ότι η σωστή δουλειά ενός καθηγητή είναι θέμα χαρακτήρα και κυρίως προσωπικού ήθους θα έλεγα, ΟΧΙ βέβαια θέμα ηλικίας.
Η έως τώρα εμπειρία μου από το δημόσιο σχολείο (2,5 χρόνια σε σχολεία, αλλά σε διαφορετικά και σε διαφορετικές πόλεις)με έχει κάνει να γνωρίσω αξιόλογους νέους συναδέλφους, αλλά και αξιολογότατους, άνω των 40!!
Θα συμφωνήσω σε κάτι με τον Dias, ότι είστε πιο αυστηροί με τους νέους, καθώς δεν έχουν δουλέψει και τόσο πολύ στη ζωή τους, (εννοείται οι σπουδές παιδιά δεν μετράνε εδώ, είναι τελείως διαφορετικό πράγμα από την αμοιβόμενη εργασία, και ούτε στο σχολείο ερχόμαστε για να κάνουμε διαφήμιση το cv μας!!) και καταλαβαίνω, πιστέψτε με, πόσο απογοητευτικό είναι να γνωρίζετε καθηγητές νέους, που δε σας προκαλούν κανένα ενδιαφέρον ή κοινώς τα ..ύνουν!! Συγχωρέστε με, αλλά είναι πραγματικότητα, δεν είναι??
'Οσον αφορά στο πόσο ήθελαν ή δεν ήθελαν οι νέοι να γίνουν καθηγητές, πάλι δεν κατηγοριοποιείται το θέμα. έχει να κάνει κυρίως με την κοινωνική κατάσταση στη χώρα μας και την εργασιακή ανασφάλεια, και σίγουρα ένα πάαααααααρα πολύ μεγάλο ποσοστό γίνεται (είτε με την προυπηρεσία έως τώρα,ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΕΤΥΧΕΙ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ, είτε με ΑΣΕΠ) για να εξασφαλιστεί εργασιακά. Γι αυτό και βλέπουμε π.χ. μηχανικούς απόφοιτους (ναι, με μεταπτυχιακά ή και διδακτορικά), να κάνουν στο δημόσιο σχολείο Πληροφορική ή Τεχνολογία, κάτι που δεν θα το έβλεπες σίγουρα στην εποχή των 50ρηδων.Το χειρότερο είναι βέβαια, ότι όπως και για όποιο λόγο γινόμαστε καθηγητές, ΔΕΝ εξεταζόμαστε σε αυτήν τη χώρα, στο κατά πόσο μας ταιριάζει η διδασκαλία ή είμαστε ικανοί να μεταδώσουμε γνώσεις ή έχουμε ανεπτυγμένες επικοινωνιακές δεξιότητες. Για αυτό και συναντάμε παραδείγματα σαν αυτό του γελοίου "καθηγητή", που περιγράψατε (ελπίζω να μη βάλατε σάλτσες!!)
Αυτά προς το παρόν..Κουράγιο παιδιά
