Άτομα με Ειδικές Ανάγκες

[FRIENDLY GIRL]

Πρώτα απ' όλα μπράβο για το ψυχικό σου σθένος. Εγώ δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το κάνω χωρίς να με φθείρει και να με αλλάξει προς το χειρότερο σαν άνθρωπο (από την έννοια του να με κάνει πιο κλειστή και ευάλωτη).
Προβληματίζομαι λίγο με το
γιατί τα παιδιά δεν μένουν πάντα παιδιά και μεγαλώνουν. Και δεδομένου ότι η διαφορά μεταξύ γονιού και παιδιού είναι 25-30 χρόνια, τι κάνουν αυτά τα "παιδιά" όταν οι γονείς του είναι πολύ ανήμποροι για να τους φροντίσουν ή πεθαίνουν? Έχω ακούσει περίπτωση από τον κύκλο μου στο οποίο η μάνα έλεγε "να δώσει ο Θεός να μην πεθάνω πρώτα εγώ για να μην την αφήσω μόνη" (είναι κορίτσι γύρω στα 15 με βαρύ σύνδρομο Down). Δεν μπορώ να φανταστώ την απελπισία του γονιού να είναι π.χ. γύρω στα 60 το παιδί σου και να πρέπει -αν ζεις- να κάνεις ακόμα τα πάντα γι' αυτό. Μακάρι να είστε περισσότεροι αυτοί που ενδιαφέρεστε για τα ΑμΕΑ μπας και οι κοινωνικές υπηρεσίες στο Ελλάντα βελτιωθούν λίγο και δεν μένουν σαν την καλαμιά στον κάμπο...

Και εγώ μην νομίζεις ότι ήμουν δυνατή απλά συνήθησα με όλα αυτά που έχω δει στη ζωή μου...Όταν είδα την κοπέλα στεναχωρήθηκα πάρα πολύ γιατί είναι από τις πιο βαριές καταστάσεις που έχω δει...Αρχικά την προσέγγισα για να μην είναι μόνη της αλλά τώρα αρχίζει και μου αρέσει κιόλας .Είχα ρίξει και εγώ πολύ κλάμα ειδικά όταν έδειχνε ότι ξέρει και η ίδια για το <<πρόβλημά της >>....Θέλω να σου πώ ότι και εγώ σαν και εσένα ήμουν.

Όσο για το άλλο το σκέφτομαι και εγώ το τί γίνεται με αυτούς τους ανθρώπους όταν οι γονείς πεθαίνουν ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.