Θέλω να απαντήσω σε όσους λένε ότι τα αιτήματα των εκπαιδευτικών είναι γελοία, επειδή έχουμε κρίση και όλοι από κάπου κόβουμε κτλ.
Θεωρώ αστείο κάποιος να πιστεύει ότι "αφού έκοψαν από εμένα 50 ευρώ, γιατί να μην κόψουν και από τον άλλο 50 ή ακόμα και 100 ευρώ", και να μην ασπάζεται τη λογική "να μη μειωθεί τίποτα από κανένα". Είναι πραγματικά για γέλια και για κλάματα τα όποια μέτρα έχει πάρει η κυβέρνηση. Αντί να βρει τους λόγους που οδήγησαν τη χώρα εδώ και να αντιμετωπίσουν προβλήματα σημαντικά, όπως η φοροδιαφυγή, πάει και εντοπίζει το πρόβλημα στους καθηγητές, στους εργαζόμενους του μετρό και σε διάφορους άλλους κλάδους, που στο κάτω κάτω, η μισθοδοσία τους τόσον καιρό είναι γνωστή και που τόσα χρόνια και πλήρωναν φορολογία παραπάνω από αυτή που τους αντιστοιχούσε και πάλι λόγω φοροδιαφυγής. (Χαρακτηριστικά λέω ένα παράδειγμα, ξαδερφός μου φοιτητής έπαιρνε επίδομα στέγασης και ο πατέρας του έχει πολυκατοικία.

)
Στη θέση λοιπόν μέτρων ενάντια στη φοροδιαφυγή και υπέρ της διαφάνειας, (να ελεγχθούν τουλάχιστον οι μίζες, από εκεί κι αν χάνονται πόσα χρήματα), μειώνονται οι μισθοί.

Δικαίως λοιπόν γίνονται όλες οι απεργίες αυτού του τύπου: επειδή οι ίδιοι είναι άχρηστοι και δεν μπορούν ή το πιο πιθανό είναι ότι δε θέλουν να περιορίσουν τη διαφθορά του συστήματος γιατί πολύ απλά αυτό τους συντηρεί θα πρέπει να μειωθούν οι αποδοχές των εργαζομένων και ταυτόχρονα να αυξηθεί το ωράριό τους.
Και μετά, ακούμε διάφορες μπούρδες, περί ανάπτυξης, περί διαδηλώσεων που δείχνουν άσχημη εικόνα στο εξωτερικό και θα μας διώξουν τους τουρίστες...