Εγώ που τα έκανα ανάποδα είμαι πλήρως απογοητευμένη απο την παιδεία τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τον τομέα μου(λογιστικά-κάπου είδα κι έναν άλλο συνάδελφο πήγαινε βρε να το δηλώσεις στα επαγγέλματα των στεκιτών να γίνουμε 3
).
Θα σας δώσω ένα πολύ σύντομο βιογραφικό για καταλάβετε για τι πράγμα μιλάω αλλά και για να χαρεί η Μισέλ που θεωρεί τον εαυτό της αναποφάσιστο επαγγελματικά:
Εδώσα εξετάσεις το 1997 και πέρασα σε μια σχολή η οποία καθόλου δεν με ενδιέφερε απλά την δήλωσα για να γλιτώσω την γκρίνια(ξέρετε ποιων
) ότι δεν πέρασα πουθενά.Φυσικά δεν πήγα ούτε καν για να γραφτώ.
Στη συνέχεια αποφάσισα(ν) να ασχοληθώ με το εμπόριο (ένεκα οικογενειακής παράδοσης),τέσπα κάποια στιγμή αποφάσισα να δουλέψω αλλού.
Άνοιξα λοιπόν τις αγγελίες και η αξιοπρεπέστερη δουλειά που θα μπορούσα να κάνω ήταν β.λογιστή(βλέπετε τα μπαρ και οι καφετέρειες δεν ήταν το στυλ μου κι με ένα απλό απολυτήριο δεν είχα και πολλές αξιώσεις).
Έριξα μια ματιά στο τι ζητούν πάνω-κάτω για αυτές τις θέσεις κι έτσι γράφτηκα σε ένα ιδιωτικό ΙΕΚ και τρεις μήνες μετά έπιασα την πρώτη μου δουλειά(πρακτική όσο ήμουν στην σχολή).
Αφού τελειώσα την σχολή και με 2 χρονια προυπηρεσία στην πλάτη μου πήρα την πρώτη μου προαγωγή(ήμουν και πεισματάρα μπορεί να μην τρελαινόμουν για αυτό που κάνω αλλά ήθελα να το κάνω καλύτερα απο όλους).
Προαγωγή στην προαγωγή αρχίσαν οι γκρίνιες(πάντα πίσω απο την πλάτη μου) απο συναδέλφους που έμεναν στάσιμοι ενώ εγώ χωρίς πτυχίο(γιατί φυσικά κανένα ΙΕΚ δεν ισοσταθμίζει ΑΣΣΟΕ ασχέτως της απόδοσης μου) εξελισσόμουν.
Σε πείσμα όλων λοιπόν ξαναδίνω Πανελλήνιες και περνώ σε ΤΕΙ Λογιστικής.
Κι εδώ κολλάει το "ανάποδα" που έγραψα στην αρχή.
Γιατί αλλιώς αντιμετωπίζει όσα διδάσκεται ο άσχετος κι αλλός ο επαγγελματίας.
Για τι θέλετε να σας πρωτομιλήσω;
Για τις ανακρίβειες,τις ελλείψεις,την απόσταση των θεμάτων που διδάσκονται απο τις πραγματικές απαιτήσεις κι ανάγκες της αγοράς,για το ότι κόντευα να ξεχάσω κι αυτά που ήξερα ή για το ότι οργάνωνα σε γκρουπακια συμφοιτητές και τους εξηγούσα τι διδάχτηκαν στην παράδοση;
Κι αν είναι φημισμένος ο ξύλινος λόγος στην πολιτική για μένα ξύλινος λόγος υπάρχει στην παιδεία αφού δεν συμβαδίζει με τις ανάγκες της εποχής και της αγοράς εργασίας.
Ούτε εκεί που πλήρωσα ούτε εκεί που ήταν τσάμπα μου παρήχαν κάτι ουσιαστικό σε τομέα εκπαίδευσης.Το μόνο μου κερδός θα είναι όταν επιτέλους σε 4 εξάμηνα πάρω πτυχίο η τυπική αναγνώριση των προσόντων μου (έτσι για το ****το).
Εν κατακλείδι κι επειδή πραγματικά πορώνομαι με τέτοια θέματα προσωπικά το μόνο που αποκόμισα ήταν σπουδάζοντας αρχικά ως ανειδίκευτη είτε αργότερα ως επαγγελματίας ήταν χαμένα απογεύματα για παρακολούθηση εργαστηρίων.Ο,τι έμαθα το έμαθα στην δουλειά κι απο την προσωπική μου ενασχόληση.
Και τελειώνοντας(εδώ θα σε κάνω να χαρείς Μισέλ) εφόσον πέρασα όλο αυτό το λούκι αποφάσισα πως τελικά δεν θέλω να ακολουθήσω αυτό το επάγγελμα,δεν αντέχω να το κάνω όλη μου τη ζωή και ψάχνω απο τώρα ένα καλό μεταπτυχιακό σε άλλον τομέα.
Σόρρυ για το μεγάλο κείμενο.
