Xωρίς να σας απογοητεύσω η αξιολόγηση είναι "θέμα" χρόνων και δεν έχει βγει ακόμα το τι είναι σωστό και τι όχι
Στο δικό μου κλάδο που δεν έχω να βάλω κάποιο βαθμό τα πράγματα είναι καλύτερα...
Η αξιολόγηση είναι περιγραφική όπου περιέχει τα συν και τα μείον του μαθητή... Την επίδοσή του...το τι μπορεί και τι όχι...το πόσο προσπάθησε και τι στόχους επιτεύχθηκαν κλπ...
Στο γενικό σχολείο τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα...
Και έχει να κάνει με το πως ο δάσκαλος αποφασίζει να αξιολογήσει...
Αξιολογεί την απόδοση ή και την προσπάθεια...
π.χ. ένας μαθητής αξίζει 10 λόγω γνώσης, απόδοσης (με αυτή την βάση ξεκίνησε)
ένας άλλος μαθητής αξίζει 7 βάση των ανωτέρων αλλά προσπαθεί...έχει βελτιωθεί πάρα πολύ...και έχει κάνει κάποια πρόοδο...
Αν ο δάσκαλος συγκεντρωθεί στην προσπάθεια ο άριστος θα πάρει το 10 αλλά και αυτός που πραγματικά προσπαθεί αξίζει το 10 για την δύναμη να καταβάλλει...(άλλωστε πρέπει να λάβουμε υπόψη και το κοινωνικό περιβάλλον που προέρχεται το παιδί καθώς και υπόβαθρο που έχει)
Έχει τύχει προσωπικά σε ορθογραφία να βάλω άριστα σε ένα γραπτό που είχε κάπου στα 5 λάθη επειδή η μαθήτρια παλιά έγραφε ορθογραφία που η κάθε λέξη ήταν λάθος....
Το άλλο είναι η απόλυτη βαθμολογία που βοηθάει να ξεχωρίζουν οι ικανοί από τους λιγότερους ικανούς... Ο μαθητής του 10 θα πάρει 10...ο μαθητής του 7 θα πάρει 7 αφού το γνωστικό του επίπεδο ανήκει εκεί ανεξαρτήτου προσπάθειας...
Και τα δύο συστήματα έχουν τα πλην και τα συν και είναι στην ευχέρεια του δασκάλου...
Δυστυχώς το σχολείο καλεί στο να γίνει διαχωρισμός παιδιών...είναι ανταγωνιστικό και δεν γίνεται όλοι να είναι πρώτη... Όπως στην 1η περίπτωση...
Κάπου ο πρώτος π.χ. μπορεί να νιώσει αδικημένος που εξυψώνεται με τον δεύτερο...
Για εμένα είναι καλύτερη η περιγραφική αξιολόγηση...μιας και έχω την ευχέρεια να την χρησιμοποιώ....
Το θέμα είναι ότι εκεί δεν υπάρχει κάτι που να ξεχωρίζει το έναν μαθητή από τον άλλον...Ή τουλάχιστον δεν έχει βρεθεί τρόπος....