Στα θετικά μαθήματα, επί της ουσίας πολλές φορές μελετάς τα ίδια πράγματα, απλά κάθε φορά σε ολοένα και μεγαλύτερο βάθος. Σαν να βλέπεις την ίδια ταινία φαντάσου αλλά κάθε φορά με μια πιο προσεκτική και πιο βαθιά ματιά που σου αποκαλύπτει πράγματα που δεν είχες σκεφτεί.
Πάρα αυτά, ένα εξαμηνιαίο μάθημα μπορεί να περιέχει την ύλη ενός πανελλαδικά εξεταζόμενου μαθήματος. Άρα η ύλη είναι περισσότερη γενικά. Έπειτα είναι πιο δύσκολη. Στο λύκειο πάνω κάτω η φυσική και τα μαθηματικά είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους. Στο πανεπιστήμιο τα μαθηματικά εισχωρούν για τα καλά στην φυσική και δημιουργούνται αλυσίδες κατά κάποιον τρόπο.
Σίγουρα κάνεις ασκήσεις μεν, αλλά σε αντίθεση με το λύκειο πράγματι είναι σημαντικά λιγότερες. Στις διαλέξεις μπορεί να σου πουν το Α,Β,Γ... και στην εξέταση να σου ζητηθεί να γράψεις έκθεση(μεταφορικό παράδειγμα). Η βάση δίνεται στην κριτική σκέψη, και στον συνδυασμό γνώσης για λύση προβλημάτων.
Α και τα καλά νέα είναι πως η αποστήθιση είναι ανύπαρκτη.
(Υπάρχει και η πραγματικότητα των έτοιμων θεμάτων, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση).