Στο εξωτερικό στα λεγόμενα πρότυπα δημόσια γυμνάσια, προσθέτουν ώρες διδασκαλίας των μαθηματικών εφαρμογών ενώ βάζουν τους μαθητές γυμνασίου να ασχοληθούν την ώρα του μαθήματος είτε με γεωμετρικό σχεδιασμό είτε με παρακολούθηση βίντεο πάνω σε θέματα φυσικής, χημείας, οικονομίας που σχετίζονται με ειδικά προβλήματα του μαθήματος. Στον κόσμο εκτός Ελλάδας απεχθάνονται το ξερό μάθημα. Ακόμη και στο Κογκό υπάρχουν οι υποδομές διδασκαλίας για τέτοιο μάθημα. Μάλιστα μπορεί να υπάρχει συνδιδασκαλία 2 μαθηματικών ή μαθηματικού και φυσικού ώστε στην ώρα του μαθήματος ο ένας να εξηγεί τη μαθηματική σκέψη και ο άλλος να εξηγεί την εφαρμογή πριν και μετά από την μαθηματική σκέψη.
Στο Μπανανία 2.0 δυστυχώς αυτά ούτε με το κυάλι.
Σε μερικά σχολεία δεν έχουν μαθηματικό ή φυσικό, ή κάνουν 1-2 φορές το μήνα.
Για ικανότητες σε σχεδίαση ακόμα και απλών γεωμετρικών σχημάτων δεν το συζητώ, το επίπεδο είναι ανύπαρκτο. Που δεν μου κάνει εντύπωση, ανέκαθεν ήταν υποβαθμισμένο αλλά πλέον είναι κυριολεκτικά στο μηδέν για πολλούς μαθητές.
Αυτό με την συνδιδασκαλία που αναφέρεις πολύ καινοτόμο και ενδιαφέρον.
Η αλλεργία αναπτύσσεται διότι κανένας δεν θέλει να σηκώσει το βάρος της αλλαγής. Βολεύονται όλοι (καθηγητές και μαθητές) με τη σκούπα. Μου κάνει εντύπωση ότι ακόμη και νέοι αναπληρωτές νιώθουν ενοχές ή αβεβαιότητα να πάνε την κατάσταση ένα βήμα παραπέρα. Μετά μην απορούμε αν η χώρα μας είναι αυτή που είναι. Δεν υπάρχει ιδανικό μάθημα και ούτε θεωρίες του κώλου για μεταπτυχιακά στην ειδική αγωγή απλά για να γεμίζουν τα ράφια με διπλωματικές εργασίες για τα μόρια διορισμού ενώ στην πράξη δεν εφαρμόζεται η απλή φαντασία. Υπάρχει η προσωπική θέληση και η φαντασία για ένα φανταστικό μάθημα. Όταν λείπει η φαντασία, αρχίζει η μιζέρια.
Συγγνώμη στη θεματοθέτρια αν βγήκαμε λίγο εκτός θέματος, αλλά κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται όπως είναι.
Δεν ξέρω απο που να το πιάσουμε το θέμα.
Μπορώ να πω πάρα πολλά ωστόσο θα καταλήξω σε κάτι πολύ απλό : Μίσος για τα μαθηματικά και γενικότερα για τις φυσικές επιστήμες, αλλά ιδίως για τα μαθηματικά. Και ξεκινάει απο τους γονείς συνήθως. Έχουν αυτή την νοοτροπία του στυλ και εγώ τούβλο ήμουν ή δεν μου χρησίμεψαν πουθενά, την οποία περνάνε και στα παιδιά τους.
Εν τέλει όμως το μεγάλο τίμημα ποιο είναι ;
Η έλλειψη φαντασίας που είπες, η οποία οδηγεί σε μιζέρια. Οι γονείς και τα παιδιά πιστεύουν πως η ουσία είναι στο εαν θα τους χρησιμέψει ποτέ η γνώση του τι είναι ένα πολυώνυμο ή μια ταυτότητα, αλλά δεν σκέφτονται ποτέ την οργάνωση, την πειθαρχεία, την φαντασία, την κριτική και λογική σκέψη καθώς και την νοητική εξάσκηση που προσφέρει το μάθημα.
