Είναι η ιατρική κυρίως θεωρητική;

[panagiotis23]

εγω αυτό που βλέπω από τη δικιά μου εμπειρία μου είναι ότι δεν εξαρτάται αν είσαι καλός ιατρός από που θα κάνεις το προπτυχιακό αλλά κυρίως που θα κάνεις ειδικότητα

Λανθανεις και αυτό είναι λυπηρό καθώς η εμπειρία όσο σημαντική και αν είναι στην ειδικότητα χρειάζονται βάσεις, οι οποίες λαμβάνονται κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών. Αυτό είναι που αρκετοί παρανοουν και δυστυχώς καταλήγουν μέτριοι ή κακοί ειδικοί. Οι καλοί ειδικοί έχουν πάντα και ένα πολύ καλό υπόβαθρο. Και οι δύο πλευρές εκτίθενται εδώ ωστόσο νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ποια άποψη στέκεται λογικά και ποια όχι. Για να γίνεις καλός ειδικός θες και καλές βάσεις και αρκετή εμπειρία και εκπαίδευση από το νοσοκομείο που θα κάνεις ειδικότητα.

 

[fockos]

Λανθανεις και αυτό είναι λυπηρό καθώς η εμπειρία όσο σημαντική και αν είναι στην ειδικότητα χρειάζονται βάσεις, οι οποίες λαμβάνονται κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών. Αυτό είναι που αρκετοί παρανοουν και δυστυχώς καταλήγουν μέτριοι ή κακοί ειδικοί. Οι καλοί ειδικοί έχουν πάντα και ένα πολύ καλό υπόβαθρο. Και οι δύο πλευρές εκτίθενται εδώ ωστόσο νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ποια άποψη στέκεται λογικά και ποια όχι. Για να γίνεις καλός ειδικός θες και καλές βάσεις και αρκετή εμπειρία και εκπαίδευση από το νοσοκομείο που θα κάνεις ειδικότητα.

Κάνω ειδικότητα σε πανεπιστημιακό νοσοκομειο της Αθήνας και σπούδασα σε ελληνικη σχολή. Η άποψη μου είναι ότι οι Ελληνες ιατροί είναι καλοί λόγω του υψηλού επιπέδου μαθητών που εισάγονται και μόνο σε αυτό. Τα βιβλία που τα χρεώνουν 100-400 ευρώ ειναι τοσο ακριβά για να τα πέρνουνε οι καθηγητές.... από το δημόσιο ουτε επικαιροποιημένα είναι ούτε βλέπονται καθόλου.

Πολλοί καθηγητές (εννοώ των κλινικών ετών των μικρότερων είναι άνευ σημασίας) βαριούνται να ασχοληθούν με φοιτητες και βάζουν υποψηφιους διδάκτορες και μεταπτυχιακούς να ασχολούνται με τους φοιτητες.

Μια ερώτηση απλή ως φοιτητής την αιμοληψία ατην διδαξαν ή σου έδωσαν ένα νεφροειδές ένα γάντι και μια σύριγγα και σου ειπαν παρε αίμα γιατί εμένα κάνανε το δευτερο. Πραγματικα δε μπορώ να καταλάβω τι παραπάνω προφέρει μια ελληνική ιατρική από μια στη Βουλγαρία ή την Ρουμανία ή οπουδήποτε άλλου.

 

[panagiotis23]

Κάνω ειδικότητα σε πανεπιστημιακό νοσοκομειο της Αθήνας και σπούδασα σε ελληνικη σχολή. Η άποψη μου είναι ότι οι Ελληνες ιατροί είναι καλοί λόγω του υψηλού επιπέδου μαθητών που εισάγονται και μόνο σε αυτό. Τα βιβλία που τα χρεώνουν 100-400 ευρώ ειναι τοσο ακριβά για να τα πέρνουνε οι καθηγητές.... από το δημόσιο ουτε επικαιροποιημένα είναι ούτε βλέπονται καθόλου.

Πολλοί καθηγητές (εννοώ των κλινικών ετών των μικρότερων είναι άνευ σημασίας) βαριούνται να ασχοληθούν με φοιτητες και βάζουν υποψηφιους διδάκτορες και μεταπτυχιακούς να ασχολούνται με τους φοιτητες.

Μια ερώτηση απλή ως φοιτητής την αιμοληψία ατην διδαξαν ή σου έδωσαν ένα νεφροειδές ένα γάντι και μια σύριγγα και σου ειπαν παρε αίμα

Δεν πιστεύω πως το επίπεδο καθορίζεται απαραίτητα από τους καθηγητές απλώς σίγουρα το επίπεδο είναι υψηλότερο από τις χώρες που προαναφέρθηκαν, ακόμη και με τα γνωστά προβλήματα του ελληνικού πανεπιστημίου. Συμφωνώ πως κυρίως καταβάλλεται προσωπική προσπάθεια και υπάρχει λιγότερη καθοδήγηση αλλά αυτό είναι ίσως και ένας λόγος που οι Ελληνες γιατροί είναι καλοί, μαθαίνουν μόνοι τους, χωρίς να αποτελεί βεβαίως δικαιολογία να μην διδάσκονται κλινικές δεξιότητες ή άλλα στοιχεία της καθημερινής ιατρικής πρακτικής.
Επίσης, αν δεν απατώμαι μέσω κατατακτηριων εισήχθης στην Ιατρική Πατρών, πριν είχες τελειώσει Νοσηλευτική, οπότε δεν ξέρω αν κάποια από τα λεγόμενα εκφράζουν και κάποια προκατάληψη που προϋπήρχε...
Η εμπειρία μου αφορά μεγάλο τριτοβάθμιο νοσοκομείο της Αθήνας.
ΥΓ. Σε αυτές τις χώρες δεν μαθαίνουν καν να παίρνουν αίμα (ένα απλό παράδειγμα) παρά μόλις έρθουν στην Ελλάδα...

 

[fockos]

Δεν πιστεύω πως το επίπεδο καθορίζεται απαραίτητα από τους καθηγητές απλώς σίγουρα το επίπεδο είναι υψηλότερο από τις χώρες που προαναφέρθηκαν, ακόμη και με τα γνωστά προβλήματα του ελληνικού πανεπιστημίου. Συμφωνώ πως κυρίως καταβάλλεται προσωπική προσπάθεια και υπάρχει λιγότερη καθοδήγηση αλλά αυτό είναι ίσως και ένας λόγος που οι Ελληνες γιατροί είναι καλοί, μαθαίνουν μόνοι τους, χωρίς να αποτελεί βεβαίως δικαιολογία να μην διδάσκονται κλινικές δεξιότητες ή άλλα στοιχεία της καθημερινής ιατρικής πρακτικής.
Επίσης, αν δεν απατώμαι μέσω κατατακτηριων εισήχθης στην Ιατρική Πατρών, πριν είχες τελειώσει Νοσηλευτική, οπότε δεν ξέρω αν κάποια από τα λεγόμενα εκφράζουν και κάποια προκατάληψη που προϋπήρχε...
Η εμπειρία μου αφορά μεγάλο τριτοβάθμιο νοσοκομείο της Αθήνας.
ΥΓ. Σε αυτές τις χώρες δεν μαθαίνουν καν να παίρνουν αίμα (ένα απλό παράδειγμα) παρά μόλις έρθουν στην Ελλάδα...

Ναι ίσως έχεις δίκιο εβγαλα νοσηλευτική πριν οποτε σίγουρα υπάρχει ένα είδος προκατάληψης. Βλέπω πχ το βιβλίο νευρολογίας του Λογοθέτη (το οποίο είναι 15 χρόνια πίσω) και το χρεώνουν 70 ευρώ και εκνευριζομαι
τόσα μελη ΔΕΠ νευρολογους έχει η Ελλαδα τι αξιόλογο βιβλίο έχει να παρουσιάσει.

Γενικά δε μου αρέσει να βλέπω επίθεση που γίνεται στο ischool στα παιδιά που σπουδάζουν σε αυτές τις χώρες. Εντάξει δεν είναι τόσο δίκαιοι γιατί είναι με δίδακτρα αλλά σε ολο τον κόσμο σχεδον με δίδακτρα είναι οι σχολες

 

[panagiotis23]

Ναι ίσως έχεις δίκιο εβγαλα νοσηλευτική πριν οποτε σίγουρα υπάρχει ένα είδος προκατάληψης. Βλέπω πχ το βιβλίο νευρολογίας του Λογοθέτη (το οποίο είναι 15 χρόνια πίσω) και το χρεώνουν 70 ευρώ και εκνευριζομαι
τόσα μελη ΔΕΠ νευρολογους έχει η Ελλαδα τι αξιόλογο βιβλίο έχει να παρουσιάσει.

Γενικά δε μου αρέσει να βλέπω επίθεση που γίνεται στο ischool στα παιδιά που σπουδάζουν σε αυτές τις χώρες. Εντάξει δεν είναι τόσο δίκαιοι γιατί είναι με δίδακτρα αλλά σε ολο τον κόσμο σχεδον με δίδακτρα είναι οι σχολες

Δεν πιστεύω ότι είναι τόσο τραγικά τα πράγματα όσο νομίζουμε για τα ελληνικά βιβλία ή ό,τι σκεφτεί κανείς, απλώς σαν Ελληνες έχουμε την τάση να μειώνουμε μόνοι μας τους ίδιους τους εαυτούς μας. Δε γίνεται επίθεση, γίνεται μία κριτική, η οποία είναι απολύτως αποδεκτή εφόσον γίνεται μέσα σε πλαίσια σεβασμού και ελευθερίας του λόγου.Τα δίδακτρα είναι το λιγότερο, το θέμα είναι η ποιότητα και τι κάνεις σε ένα πανεπιστήμιο, και αυτό είναι πιο λυπηρό καθώς με τα δίδακτρα θα μπορούσαν να είναι σε πολύ καλύτερο επίπεδο...

 

[Ουριήλ]

Λανθανεις και αυτό είναι λυπηρό καθώς η εμπειρία όσο σημαντική και αν είναι στην ειδικότητα χρειάζονται βάσεις, οι οποίες λαμβάνονται κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών. Αυτό είναι που αρκετοί παρανοουν και δυστυχώς καταλήγουν μέτριοι ή κακοί ειδικοί. Οι καλοί ειδικοί έχουν πάντα και ένα πολύ καλό υπόβαθρο. Και οι δύο πλευρές εκτίθενται εδώ ωστόσο νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ποια άποψη στέκεται λογικά και ποια όχι. Για να γίνεις καλός ειδικός θες και καλές βάσεις και αρκετή εμπειρία και εκπαίδευση από το νοσοκομείο που θα κάνεις ειδικότητα.

Αληθεύουν αυτά που αναφέρεις αλλά γενικεύεις αρκετά. Οι πληροφορίες που λαμβάνουμε στο προπτυχιακό είναι αρκετές αλλά το καλό είναι ότι αρκετές φορές οι πληροφορίες επαναλαμβάνονται με συνέπεια μέχρι και ένας φοιτητής του 5-6 να γνωριζει τα απαραίτητα με τα οποία θα μπορέσει να προχωρήσει προς την ειδικότητα. Θα βρει μια δυσκολία μπροστά του αλλά στην ειδικότητα θα έχει τον χρόνο να τα καλύψει και να μάθει ακόμα περισσότερα κι αυτή την φορά μέσω της εμπειρίας.

Θα σου αναφέρω κι ένα παράδειγμα, έχοντας κάνει πρακτική σε Ελληνικό νοσοκομείο τρεις φορές σε διάστημα τριών ετών έχω δει τι επικρατεί.

Γνωρίζω ειδικευόμενο από Ελληνικό πανεπιστήμιο που άργησε να πάρει το πτυχίο του 3 χρόνια επειδή δεν διάβαζε. Μπορώ να σου πω ότι απ όλους τους ειδικευόμενους που είχα γνωρίσει είναι ο πιο επιθυμητός στην πτέρυγα που ήμουν. Έμαθε και διάβασε αρκετά τα τελευταία χρόνια κι από το νοσοκόμο έλαβε την κατάλληλη εμπειρία για να μπορέσει να προχωρήσει. Εχω δει και ειδικευομενη χειρουργικής από Ελληνικό πανεπιστήμιο που δεν ήξερε ούτε πως να κάνει τα πιο απλά ράμματα.

Σε αυτές τις χώρες δεν μαθαίνουν καν να παίρνουν αίμα (ένα απλό παράδειγμα) παρά μόλις έρθουν στην Ελλάδα...

Σε αυτές τις χώρες μας βάζουν κάθε χρόνο να κάνουμε υποχρεωτική πρακτική κάθε χρονιά είτε στη χώρα που σπουδάζουμε είτε στο τόπο καταγωγής μας.

Έχω να σου πω ότι την πρώτη χρονιά, κάθε μέρα και κάθε πρωί έπαιρνα μόνος μου από ολόκληρους θαλάμους αίμα.

αντι να ακολουθώ τους γιατρούς είχα μείνει με τις νοσηλεύτριες κι είχα μάθει αρκετά για το πως λειτουργεί το νοσοκομείο και πως να κάνω τα απαραίτητα όπως πως να παίρνω αίμα, πίεση, να αλλάξω ορους, να βαζω μάσκες και νεφελοποιητες.

Στο δεύτερο έτος έφυγα από το νοσηλευτικό κομμάτι και πήγα στα εξωτερικά ιατρεία όπου βοηθούσα τους γιατρούς με το να τους παραδίδω γάζες, να βοηθάω στο καθαρισμό πληγών, να εξηγώ διαφορά πράγματα που βλέπω όπως και να απαντώ ερωτήσεις φυσιολογίας.

φέτος στο τρίτο έτος
Κάθε πρωί πήγαινα στους θαλάμους και έπαιρνα ιστορικό,
Έχω πάρει αίμα από κερκιδική αρτηρία,
Έχω δει για μελαινα ή αιματοχεσια

Έμαθα αρκετά και έλαβα σημαντικές πληροφορίες όπως γιατί δεν πρέπει να αυξήσουμε το νάτριο απότομα, για περίπτωση έρπητα ζωστήρα και τι κινδύνους τρέχει.

Έμαθα πως να μιλάω στους ασθενείς, πως να ελέγχω τους πνεύμονες και την καρδιά για περίπτωση τρισμων, αρρυθμίας ή βαλβιδοπαθειας.

όποτε θα σε ρωτήσω, έπειτα απ όλα αυτά που σου είπα ακόμα πιστεύεις ότι δεν έχουμε εμπειρία πάνω στην κλινική εξέταση, ιδιαίτερα όταν έχουμε κάνει μαθήματα όπως σημειολογία όπου καθημερινά βλέπαμε ασθενείς;

Όπως έχω πει και στο παρελθόν υπάρχουν τα σάπια φρούτα αλλά μην κόβεις ολόκληρο το δέντρο επειδή βρήκες κάποια χαλασμένα φρούτα.

Αν έχεις οποιαδήποτε απορία μπορείς να με ρωτήσεις τα παντα κι εγώ θα σου απαντήσω

 

[panagiotis23]

Αληθεύουν αυτά που αναφέρεις αλλά γενικεύεις αρκετά. Οι πληροφορίες που λαμβάνουμε στο προπτυχιακό είναι αρκετές αλλά το καλό είναι ότι αρκετές φορές οι πληροφορίες επαναλαμβάνονται με συνέπεια μέχρι και ένας φοιτητής του 5-6 να γνωριζει τα απαραίτητα με τα οποία θα μπορέσει να προχωρήσει προς την ειδικότητα. Θα βρει μια δυσκολία μπροστά του αλλά στην ειδικότητα θα έχει τον χρόνο να τα καλύψει και να μάθει ακόμα περισσότερα κι αυτή την φορά μέσω της εμπειρίας.

Θα σου αναφέρω κι ένα παράδειγμα, έχοντας κάνει πρακτική σε Ελληνικό νοσοκομείο τρεις φορές σε διάστημα τριών ετών έχω δει τι επικρατεί.

Γνωρίζω ειδικευόμενο από Ελληνικό πανεπιστήμιο που άργησε να πάρει το πτυχίο του 3 χρόνια επειδή δεν διάβαζε. Μπορώ να σου πω ότι απ όλους τους ειδικευόμενους που είχα γνωρίσει είναι ο πιο επιθυμητός στην πτέρυγα που ήμουν. Έμαθε και διάβασε αρκετά τα τελευταία χρόνια κι από το νοσοκόμο έλαβε την κατάλληλη εμπειρία για να μπορέσει να προχωρήσει. Εχω δει και ειδικευομενη χειρουργικής από Ελληνικό πανεπιστήμιο που δεν ήξερε ούτε πως να κάνει τα πιο απλά ράμματα.



Σε αυτές τις χώρες μας βάζουν κάθε χρόνο να κάνουμε υποχρεωτική πρακτική κάθε χρονιά είτε στη χώρα που σπουδάζουμε είτε στο τόπο καταγωγής μας.

Έχω να σου πω ότι την πρώτη χρονιά, κάθε μέρα και κάθε πρωί έπαιρνα μόνος μου από ολόκληρους θαλάμους αίμα.

αντι να ακολουθώ τους γιατρούς είχα μείνει με τις νοσηλεύτριες κι είχα μάθει αρκετά για το πως λειτουργεί το νοσοκομείο και πως να κάνω τα απαραίτητα όπως πως να παίρνω αίμα, πίεση, να αλλάξω ορους, να βαζω μάσκες και νεφελοποιητες.

Στο δεύτερο έτος έφυγα από το νοσηλευτικό κομμάτι και πήγα στα εξωτερικά ιατρεία όπου βοηθούσα τους γιατρούς με το να τους παραδίδω γάζες, να βοηθάω στο καθαρισμό πληγών, να εξηγώ διαφορά πράγματα που βλέπω όπως και να απαντώ ερωτήσεις φυσιολογίας.

φέτος στο τρίτο έτος
Κάθε πρωί πήγαινα στους θαλάμους και έπαιρνα ιστορικό,
Έχω πάρει αίμα από κερκιδική αρτηρία,
Έχω δει για μελαινα ή αιματοχεσια

Έμαθα αρκετά και έλαβα σημαντικές πληροφορίες όπως γιατί δεν πρέπει να αυξήσουμε το νάτριο απότομα, για περίπτωση έρπητα ζωστήρα και τι κινδύνους τρέχει.

Έμαθα πως να μιλάω στους ασθενείς, πως να ελέγχω τους πνεύμονες και την καρδιά για περίπτωση τρισμων, αρρυθμίας ή βαλβιδοπαθειας.

όποτε θα σε ρωτήσω, έπειτα απ όλα αυτά που σου είπα ακόμα πιστεύεις ότι δεν έχουμε εμπειρία πάνω στην κλινική εξέταση, ιδιαίτερα όταν έχουμε κάνει μαθήματα όπως σημειολογία όπου καθημερινά βλέπαμε ασθενείς;

Όπως έχω πει και στο παρελθόν υπάρχουν τα σάπια φρούτα αλλά μην κόβεις ολόκληρο το δέντρο επειδή βρήκες κάποια χαλασμένα φρούτα.

Αν έχεις οποιαδήποτε απορία μπορείς να με ρωτήσεις τα παντα κι εγώ θα σου απαντήσω

Σε ευχαριστώ για την απάντηση, μπορώ να πω πως φαίνεται πως δεν ανήκεις σε αυτήν την κατηγορία που περιέγραψα (και μπράβο σου!). Ωστόσο θα διαφωνήσω περί της γενίκευσης καθώς έχω δει πολλά άτομα και εσύ είσαι από τις λίγες εξαιρέσεις στον κανόνα. Απλώς να σχολιάσω πως από αυτά που περιγράφεις μου δίνεται η εντύπωση πως τα κάνεις επειδή το θέλεις και όχι σαν μέρος ενός προγράμματος, δηλαδή διακρίνω το στοιχείο της πρωτοβουλίας. Μην με παρεξηγείς, αυτό είναι θετικό για σένα, αλλά χωρίς το κίνητρο το οποίο εσύ διαθέτεις και χωρίς να απαιτείται από το πρόγραμμα σπουδών, δεν είμαι σίγουρος αν θα τα έκαναν πολλοί (ακόμη και στην Ελλάδα). Τα παραδείγματα που αναφέρεις προς αντίκρουση των θέσεών μου είναι πάλι περιπτώσεις δεν αποδεικνύουν τα αντίθετα απαραίτητα.
Συνέχισε με τον ίδιο ζήλο και πιστεύω θα πας πολύ μπροστά!