Γουστάρω κόντρες στο ischool μετά από βάσεις πανελλαδικών.
Όσο ήμουν Ελλάδα για κάποιο λόγο "εσωτερικής παραπληροφόρησης" νόμιζα ότι τα Ελληνικά Πανεπιστήμια είχαν καλά προγράμματα σπουδών, παρείχαν καλές σπουδές και γενικά υπήρχε μια μεθοδευμένη άποψη ότι η δυσκολία των θεμάτων τόσο στις εισαγωγικές εξετάσεις όσο και στο Πανεπιστήμιο σήμαινε σοβαρή δουλειά ενώ ...εκ του αποτελέσματος αν κρίνω από αυτό που βλέπω, δείχνει ανεπάρκεια και αποτυχία στόχων.
Για να το πω απλά, όταν ένας καθηγητής Μαθηματικών είναι κακός Μαθηματικός εννοείται ότι θα επιλέξει τη γραμμή της εθνικής δυσκολίας και την ξερή διδασκαλία, για να δικαιολογήσει την δική του επιστημονική ανεπάρκεια αφού δεν μπορεί (να κόψει το κεφάλι του και να βρει τρόπους ώστε) να κάνει το μάθημα με τις καλύτερες οπτικοακουστικές και παιδαγωγικές μεθόδους και να εξηγήσει διαισθητικά τι σημαίνει ολοκλήρωμα πέρα από 2-3 μεθοδολογίες δίνοντας έμφαση στο αποτέλεσμα (δηλαδή, κατανόηση) και όχι στην ξεπέτα της ύλης επειδή πιέζει το υπουργείο ή το φροντιστήριο.
Όταν βγήκα παραέξω και μετά από περίπου 10 χρόνια ως μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, έχοντας συναντήσει ανθρώπους από όλες τις χώρες του κόσμου, κατάλαβα ότι πρέπει να κρύβω λόγια για το "Ελληνικό σύστημα" καθώς γινόμουν γραφικός. Δεν έπειθαν τα επιχειρήματά μου καθώς δεν ξέρουν πράγματα για την σύγχρονη Ελλάδα, δεν ξέρουν κάτι που να αφορά την Ελλάδα των τελευταίων 20-30 χρόνων σε επίπεδο τεχνολογίας και βιομηχανίας εκτός από λίγο τζατζίκις, τσουβλάκις και αχ...ωραίο ήλιο. Νομίζουν ότι στην Ελλάδα έχουμε μόνο ήλιο.
Αυτό που συνήθως οι περισσότεροι Έλληνες μαθαίνουν από άλλους Έλληνες "φίλους τους" ή "κωλοσυγγενείς τους" για το εξωτερικό και τις
αόριστες επιτυχίες Ελλήνων συνήθως είναι η μισή αλήθεια και πάντα με κάποια δόση σκοπιμότητας. Επίσης η επιτυχία είναι τελείως υποκειμενική αλήθεια για τον καθένα και παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες που συντελούν, και όχι τόσο στο αποτέλεσμα που μπορεί να βλέπουμε τώρα. Γενικά όμως, οι Έλληνες του εξωτερικού σε μεγάλο βαθμό είναι ψεύτες και καβαλημένοι όσο δεν πάει, καθώς σε μεγάλο βαθμό αναλώνονται στο να βρίζουν την Ελλάδα ενώ οι ίδιοι δεν κάνουν κάτι να την αλλάξουν. Να σημειώσουμε ότι πολλά στοιχεία κρίβονται και παρουσιάζονται μισές γνωριμίες. Από την άλλη, ούτε στο εξωτερικό αν ρωτήσουμε ντόπιους να μας πουν για "πετυχημένους", οι Ελλήνες είναι ανύπαρκτοι. Ναι μεν, μπορεί να ξέρει κάποιος έναν Έλληνα μηχανικό Κostas ή Pavlos σε κάποια εταιρία, καλό παιδί που έφερνε τσουρεκάκια για το διάλλειμμα αλλά μέχρι εκεί. Μπορεί να είναι 2-3 καλοί μηχανικοί, αλλά οι Μαθηματικοί ή οι Φυσικοί ή οι Φιλόλογοι (εξαγωγή) από Ελλάδα πουλάνε αέρα κοπανιστό στις ξένες κοινωνίες.
Ο "καλύτερος" συνήθως είναι κάποιος μετανάστης από άλλη χώρα των Βαλκανίων, Τουρκία, Ινδία, Γαλλία, Γερμανία ή Κίνα ή και το άγνωστο Βιετνάμ με την χ εξειδίκευση που ο μέσος Έλληνας δεν την έχει ακούσει αλλά έχει σπουδάσει με πλήρη άποψη μηχανικός όλων των ειδικοτήτων από ΗΜΜΥ μέχρι και Τεχνητή Νοημοσύνη. Με αυτό θέλω να πω, ότι στο εξωτερικό ακόμη και στη γειτονική Αλβανία υπάρχει μια διαφορετική άποψη για τις σπουδές και στον τρόπο που γίνεται η μάθηση. Δεν μπορώ να το κάνω πιο απλό, αλλά υπάρχει ένα χάσμα σκέψης μεταξύ των Ελλήνων και όλων των λαών του κόσμου, στο πώς μαθαίνουμε κάτι και στο πως όλη η χώρα έχει στήσει την κοινωνική δομή ζωής των σύγχρονων Ελλήνων, από το που πετάμε τα σκουπίδια μέχρι ότι δεν έχουμε ποδηλατόδρομο! και προτιμούμε να πάρουμε το κωλοαυτοκίνητο για να πάμε για καφέ.
Στην Ελλάδα κρίνουμε τους πάντες, έχουμε άποψη για όλους τους λαούς, και φυσικά κράζουμε και μειώνουμε άλλους λαούς ή ξένα Πανεπιστήμια με νοοτροπίες και ιστορικά ψέματα του παρελθόντος, όταν άλλοι λαοί κοιτάνε το μέλλον. Εμείς ακόμη σπρώχνουμε το κάρο της μπουρδολογίας με το αν ο μαθητής μπήκε Βιολογία και όχι Ιατρική. Να αναφέρω ότι πολλά Πανεπιστήμια της Ευρώπης και των βόρειων Βαλκανίων είναι παλαιότερα χρονολογικά από τα Ελληνικά, πράγμα που σημαίνει ότι ιδρύθηκαν σε άλλες εποχές όπου υπήρχαν διαφορετικά κοινωνικά συστήματα και όπως λέω, έχουν παράδοση στην εκπαίδευση τότε που σπούδαζαν εκείνοι που μπορούσαν να το κάνουν και όχι με την μόδα της σημερινής εποχής προς ικανοποίηση των προεκλογικών δεσμεύσεων για μαζικοποίηση των σπουδών.
Για να δούμε τι φταίει ας σκεφτούμε ότι η χώρα μας απέκτησε μαζικά Πανεπιστήμια μετά το 1980.

Μέχρι τότε είχαμε πολιτική ιστορία, κάποιοι έξυπνοι Έλληνες έκαναν καριέρες με βασιλειάδες, στρατό, και δημοκρατίες και οι υπόλοιποι Έλληνες στην μεγάλη φτώχεια.