Αναφέρω την δική μου εμπειρία,διότι σίγουρα δεν είμαι μόνη και ίσως βοηθήσω στο να βρεθεί κάποια λύση είτε για μένα είτε για κάποιον από εσάς

. Έρχεται, λοιπόν, το τέλος των πανελληνίων και το συμπλήρωμα μηχανογραφικών έρχεται πιο κοντά. Δεν τα έχω πάει μέχρι στιγμής όπως θα ήθελα λόγω υπερβολικού άγχους την ώρα της εξέτασης και κάποιες φορές λόγω δυσκολίας των θεμάτων. Θεωρούμαι για όλους πολύ καλή μαθήτρια, κάτι που με αγχώνει ακόμη παραπάνω για την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και δεν φοβάμαι για το αν θα περάσω σε κάποια απο τις επιλογές μου (θα περάσω), αλλά για αυτά που θα ακούσω (πιθανόν) από καθηγητές. Πηγαίνοντας στο φροντηστήριο για την βοήθεια συμπλήρωσης μηχανογραφικού θεωρώ πως θα γυρίσω ράκος και με ψυχολογία στα τάρταρα. Ο μαθηματικός μου έχει τεράστιες προσδοκίες και θεωρεί ότι τα θέματα μαθηματικών φέτος ήταν λέει μια χαρά και καθόλου δύσκολα(όσοι τα έχουν δει βγάζουν τα συμπεράσματά τους) και δεν θέλω καθόλου να νιώσω "άχρηστη" που τα πήγα κάτω από μέτρια...Το δυνατό μου και αγαπημένο μου σημείο είναι η έκθεση και ποντάρω σε αυτή να τα ισσοροπήσει όλα, αλλά και πάλι την κριτική δεν την γλιτώνω και δυστυχώς στην διαχείρηση άγχους και κριτικής δεν με λες και τέλεια. Το μόνο που ξέρω είναι ότι έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα. Πώς μπορεί να ελλατώθει αυτός ο φόβος;
Υ.Γ.: Θέλω μαθηματικό ανεξαρτήτως πόλης ή στατιστική ΟΠΑ/ΠΑΠΕΙ