Ιατρική ή Μοριακή Βιολογία και Γενετική;

[dimitralaz]

Καλησπέρα σας
Φέτος έδωσα πανελλήνιες δεύτερη φορά με στόχο τη μοριακη βιολογια και γενετικη έχοντας στο μυαλο μου ότι είναι μια σχολή ή όποια θα με οδηγήσει τελικά να αποκτήσω μια εργαστηριακή δουλειά σε κάποια φαρμοβιονηχανια είτε σε κάποιο ερευνητικό κέντρο.
Τις τελευταίες μέρες έχω κάνει πολλές συζητήσεις έχω ακούσει πολλές διαφορετικές αντιφατικές θα έλεγα γνώμες για το ποια σχολή θα ήταν καλύτερο για εμένα να επιλέξω. Φαντάζομαι ότι όταν τελειώσω τη μοριακη έπειτα θα χρειαστεί να κάνω διδακτορικό ώστε να αποκτήσω πιο εμπλουτισμό βιογραφικό και να μπορώ να εργαστω ερευνητικά. Το ερώτημα μου είναι ποια σχολή είναι προτιμότερο να επιλέξω την ιατρική η τη μοριακή, καθώς εχω ακούσει ότι παρότι η ιατρικη είναι ένα επάγγελμα που ανθρωποκεντρικο με όχι τόσο εργαστηριακό περιεχόμενο, υπάρχει μεγαλύτερη προτίμηση των γιατρών από ότι των βιολογων.

 

[Joji]

Η ιατρική μου ακούγεται η πιο safe επιλογή που μπορείς να κάνεις. Αλλά mind you, αν δεν σου αρέσει σαν ιδέα, δεν νομίζω να βγει εύκολα.

 

[Samael]

υπάρχει μεγαλύτερη προτίμηση των γιατρών από ότι των βιολογων.

Nah girl . Δεν κάθονται να αναλύσουν τόσο πολύ που είναι το προπτυχιακό σου . Ξέρεις γιατί ; Διότι παρέχει πολύ βασικές γνώσεις . Το μόνο που τους νοιάζει είναι να δουν οτι είναι συναφές με το αντικείμενο της εργασίας ή της έρευνας που θέλουν να πραγματοποιήσουν . Οπότε είτε δουν βιολόγος/χημικός/γιατρός/φαρμακευτική ή οποιοδήποτε άλλο τμήμα που είναι συναφές σε βασικό επίπεδο με την δουλειά/έρευνα , τους κάνει . Σε δεύτερη φάση περνάνε να δουν περαιτέρω προσόντα , όπως μεταπτυχιακούς ή/και διδακτορικούς τίτλους . Σε τρίτη φάση βλέπουν συγκεκριμένα πάνω σε τι είναι αυτά τα παιρετέρω προσόντα , όπως για παράδειγμα θέμα διπλωματικών , τίτλοι μεταπτυχιακών , αντικείμενο διδακτορικού , δημοσιεύσεις κτλπ.

Δεν είναι ψέμα οτι κάποιες σχολές έχουν πιο προσανατολισμένο πρόγραμμα σπουδών σε έναν τομέα , και όπως είναι λογικό έχουν κάποιο πλεονέκτημα . Αλλά είναι στο χέρι του κάθε φοιτητή , ανάλογα πάντα με τα ενδιαφέροντα του , να κλείσει αυτό το κενό , βάσει των επιλογών που θα κάνει . Το πολύ βασικό επίπεδο γνώσεων είναι ίδιο σχεδόν σε όλες τις σχολές ενός τομέα . Σιγά σιγά όμως αρχίζει και γίνεται πιο συγκεκριμένη η επιστημονική φυσιογνωμία του καθενός . Οπότε μπορείς να ξεκινάς απο πολλά διαφορετικά πεδία και μέσω μιας σειράς αλεπάλληλων επιλογών να καταλήξεις σε ένα συγκεκριμένο πράγμα .

Και εννοείται οτι αυτό ισχύει για όλα τα επιστημονικά πεδία , σχολές και επαγγέλματα , εντός λογικών πλαισίων όμως πάντα . Δεν λέω προφανώς να σπουδάσεις παιδαγωγικά και να ασχοληθείς με την ιατρική , η φιλόλογος και να ασχοληθείς με την χημεία ή γιατρός και να ασχοληθείς με την μηχανολογία , αλλά κατάλαβες τι εννοώ πιστεύω .

 

[fmarulezkd]

Τα περισσότερα που αναφέρονται εδώ μέσα είναι εκτός πραγματικότητας. Ίσως έχουν μια μικρή δόση αλήθειας σε σύγκρισή με τα ελληνικά δεδομένα, όπου η βιοιατρική έρευνα είναι δευτεροκλασάτη και άκρως προβληματική to begin with (πχ το διδακτορικό μπορεί να μη πληρώνεται καν). Είπαμε, στην έρευνα το εξωτερικό είναι πρακτικά μονόδρομος.

Το βασικό πτυχίο έχει σχεδόν μηδαμινή αξία στις ερευνητικές θέσεις (στις οποίες ξεκινάμε συνήθως ως διδακτορικοί ή research assistant). Εξάλλου, το αντικείμενο που ασχολείται το κάθε ερευνητικό γκρουπ είναι τόσο εξιδικευμένο που κανένα πτυχίο δε μπορεί να σε προετοιμάσει επαρκώς για αυτό.

Οι περισσότεροι είμαστε με μεταπτυχιακό, το οποίο επίσης είναι πρακτικά αδιάφορο. Αυτό που όντως έχει αξία είναι η εργαστηριακή εμπειρία, η οποία κατά βάση προέρχεται από τη διπλωματική εργασία κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού και σε μικρότερο βαθμό από τη πτυχιακή. Στο γκρουπ που είμαι (καρκινικές ανοσοθεραπείες) οι περισσότεροι είμαστε κάποιου είδους βιοεπιστήμονες και οι υπόλοιποι είναι γιατροί (όπως και η γκρουπ leader). Όλοι την ίδια δουλειά κάνουμε και ερχόμενοι στο γκρουπ πρακτικά όλοι ξεκινήσαμε από το μηδέν, καθώς το αντικείμενό μας και οι τεχνικές που χρησιμοποιούμε είναι ιδιαίτερα περίπλοκες.

Οι γιατροί συνήθως όντως έχουν ένα μικρό εργαστηριακό μειονέκτημα (λόγο έλλειψης εμπειρίας), το οποίο είναι θέμα εβδομάδων να ξεπεραστεί, δηλαδή ένα αμελητέο χρονικό διάστημα σε μια ερευνητική θέση. Από την άλλη όμως, μπορούν να κάνουν διασυνδέσεις αποτελεσμάτων και προοπτικών με την κλινική εφαρμογή, κάτι που εμείς οι βιο-κάτι δε μπορούμε να κάνουμε (τουλάχιστον όχι σε τέτοιο βαθμό). Επιπλέον, για να μπει κάποιος για διδακτορικό στη Σκανδινάβια και σε διάφορες άλλες χώρες χρειάζεται να είναι κάτοχος μάστερ, που για εμας που ξεκινάμε από την Ελλάδα σημαίνει τουλάχιστον 5-6 χρόνια σπουδών. Οι γιατροί από την άλλη μπορούν να μπουν χωρίς μεταπτυχιακό (στο πανεπιστήμιο του Όσλο μάλιστα και με μεγαλύτερο μισθό), οπότε η διάρκεια των σπουδών είναι παρόμοια ή ίδια.

Και ξαναέρχομαι στο αρχικό μου επιχείρημα: Ο γιατρός μπορεί να κάνει το ίδιο διδακτορικό με εμένα, με τις ίδιες εργασιακές και μισθολογικές προοπτικές. Αν αποφασίσει ότι η έρευνα δε του ταιριάζει, μπορεί να συνεχίσει ως γιατρός ακολουθώντας κάποια ειδικότητα. Εγώ σαν βιοεπιστήμονας όση εμπειρία και να αποκτήσω, γιατρός δε γίνομαι.

 

[alexa-24]

@fmarulezkd Ευχαριστώ πολύ. Άκρως κατατοπιστική η απάντησή σας!!

 

[Samael]

Η απόφαση πρέπει να παρθεί βάσει των ενδιαφερόντων του εκάστοτε ανθρώπου. Τα πράγματα είναι πολύ απλά . Βάζει κάτω τα προγράμματα σπουδών της κάθε σχολής και τα συγκρίνει . Πάει όπου νιώθει οτι το πρόγραμμα την εξιτάρει πιο πολύ . Τόσο απλά . Τι καθόμαστε και λέμε τώρα για μισθούς και χίλια δύο... λες και είτε τελειώσεις το ένα είτε το άλλο θα κάνεις κάτι αξιόλογο στην μούχλα .

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 16 Ιουλίου 2023

Τα περισσότερα που αναφέρονται εδώ μέσα είναι εκτός πραγματικότητας. Ίσως έχουν μια μικρή δόση αλήθειας σε σύγκρισή με τα ελληνικά δεδομένα, όπου η βιοιατρική έρευνα είναι δευτεροκλασάτη και άκρως προβληματική to begin with (πχ το διδακτορικό μπορεί να μη πληρώνεται καν). Είπαμε, στην έρευνα το εξωτερικό είναι πρακτικά μονόδρομος.

Το βασικό πτυχίο έχει σχεδόν μηδαμινή αξία στις ερευνητικές θέσεις (στις οποίες ξεκινάμε συνήθως ως διδακτορικοί ή research assistant). Εξάλλου, το αντικείμενο που ασχολείται το κάθε ερευνητικό γκρουπ είναι τόσο εξιδικευμένο που κανένα πτυχίο δε μπορεί να σε προετοιμάσει επαρκώς για αυτό.

Οι περισσότεροι είμαστε με μεταπτυχιακό, το οποίο επίσης είναι πρακτικά αδιάφορο. Αυτό που όντως έχει αξία είναι η εργαστηριακή εμπειρία, η οποία κατά βάση προέρχεται από τη διπλωματική εργασία κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού και σε μικρότερο βαθμό από τη πτυχιακή. Στο γκρουπ που είμαι (καρκινικές ανοσοθεραπείες) οι περισσότεροι είμαστε κάποιου είδους βιοεπιστήμονες και οι υπόλοιποι είναι γιατροί (όπως και η γκρουπ leader). Όλοι την ίδια δουλειά κάνουμε και ερχόμενοι στο γκρουπ πρακτικά όλοι ξεκινήσαμε από το μηδέν, καθώς το αντικείμενό μας και οι τεχνικές που χρησιμοποιούμε είναι ιδιαίτερα περίπλοκες.

Οι γιατροί συνήθως όντως έχουν ένα μικρό εργαστηριακό μειονέκτημα (λόγο έλλειψης εμπειρίας), το οποίο είναι θέμα εβδομάδων να ξεπεραστεί, δηλαδή ένα αμελητέο χρονικό διάστημα σε μια ερευνητική θέση. Από την άλλη όμως, μπορούν να κάνουν διασυνδέσεις αποτελεσμάτων και προοπτικών με την κλινική εφαρμογή, κάτι που εμείς οι βιο-κάτι δε μπορούμε να κάνουμε (τουλάχιστον όχι σε τέτοιο βαθμό). Επιπλέον, για να μπει κάποιος για διδακτορικό στη Σκανδινάβια και σε διάφορες άλλες χώρες χρειάζεται να είναι κάτοχος μάστερ, που για εμας που ξεκινάμε από την Ελλάδα σημαίνει τουλάχιστον 5-6 χρόνια σπουδών. Οι γιατροί από την άλλη μπορούν να μπουν χωρίς μεταπτυχιακό (στο πανεπιστήμιο του Όσλο μάλιστα και με μεγαλύτερο μισθό), οπότε η διάρκεια των σπουδών είναι παρόμοια ή ίδια.

Και ξαναέρχομαι στο αρχικό μου επιχείρημα: Ο γιατρός μπορεί να κάνει το ίδιο διδακτορικό με εμένα, με τις ίδιες εργασιακές και μισθολογικές προοπτικές. Αν αποφασίσει ότι η έρευνα δε του ταιριάζει, μπορεί να συνεχίσει ως γιατρός ακολουθώντας κάποια ειδικότητα. Εγώ σαν βιοεπιστήμονας όση εμπειρία και να αποκτήσω, γιατρός δε γίνομαι.

Εμένα με συγχωρείς αλλά ρίχνοντας μια ματιά στο πρόγραμμα σπουδών της ιατρικής δεν καταλαβαίνω ούτε στο ελάχιστο πως σε γνωσιακό επίπεδο είναι ισοδύναμοι με φαρμακοποιούς και χημικούς . Δεν υπάρχει καμία συνάφεια .
Μην μπερδεύεσαι με τους γιατρούς του εξωτερικού , εδώ μιλάμε για Ελλάδα . Η συνεισφορά τους αφορά το κομμάτι της αξιολόγησης ενός φαρμάκου σε κλινικό κυρίως επίπεδο . Για ανάπτυξη δεν το βλέπω . Εκλείπουν βασικές γνώσεις θετικών επιστημών τόσο σε επίπεδο φυσικής , χημείας , φυσικοχημείας αλλά και σχετικών γνώσεων ( μοριακές προσομοιώσεις , πληροφορική χημείας , εργαστηριακών τεχνικών κτλπ.). Στην ίδια ομάδα με άλλους επιστήμονες θα μπορούσες ίσως να βρεις μερικούς γιατρούς καθώς είναι χρήσιμοι για τον λόγο που ανέφερα καθώς η σύνδεση του εργαστηρίου με το κλινικό κομμάτι μπορεί να γίνει μόνο απο έναν γιατρό , αλλά στο κομμάτι της ανάπτυξης φαρμάκων ;;;;

Είναι τρομερή σχολη η ιατρική , αλλά θεωρώ οτι είναι λάθος να παραπέμπεται ένα παιδί σε αυτή ενώ περιέχει τόσα άσχετα μαθήματα με αυτό που πραγματικά την ενδιαφέρει με κίνητρο οτι εαν δεν πάει καλά το plan A θα έχει plan B . Όταν ξεκινάς λέγοντας να έχω plan B , τις πιο πολλές φορές ήδη έχεις προδικάσει οτι το plan A θα αποτύχει .

Οπότε ξεκαθαρίζω το εξής . Όταν λέμε οτι ένα επάγγελμα έχει πολλές διεξόδους ΔΕΝ σημαίνει οτι μπορείς ή θα μπορείς να τις κάνει όλες ταυτόχρονα . Στο τέλος της ημέρας όλοι θα πάρουν μια ειδικότητα και θα περιοριστούν αρκετά σε αυτή . Ναι μεν μπορείς να αλλάξεις λίγο μετά απο χρόνια το αντικείμενο εαν δεν σε γεμίζει ή βλέπεις οτι δεν έχει τόσο μέλλον , αλλά σε λογικά πλαίσια , και εννοείται οτι θα χρειαστεί πολύ χρόνο . Όσο πιο broad πας σε μια ειδικότητα ίσως να αποκτάς δια του νόμου περισσότερα επαγγελματικά δικαιώματα , αλλά αυτό δεν σημαίνει στην πράξη θα έχεις γνώσεις σε ικανό βάθος για να τα εξασκήσεις υπεύθυνα και επιτυχημένα .

Υ.Γ. + είναι λίγο αστείο να μιλάμε για έρευνα χωρίς PhD . Κάποιος χωρίς PhD δεν μπορεί να θεωρηθεί ακριβώς ερευνητής και σίγουρα όχι expert σε κάτι, χωρίς να σημαίνει οτι δεν μπορεί να εργαστεί στην έρευνα .

 

[Nemesiis]

Τα περισσότερα που αναφέρονται εδώ μέσα είναι εκτός πραγματικότητας. Ίσως έχουν μια μικρή δόση αλήθειας σε σύγκρισή με τα ελληνικά δεδομένα, όπου η βιοιατρική έρευνα είναι δευτεροκλασάτη και άκρως προβληματική to begin with (πχ το διδακτορικό μπορεί να μη πληρώνεται καν). Είπαμε, στην έρευνα το εξωτερικό είναι πρακτικά μονόδρομος.

Το βασικό πτυχίο έχει σχεδόν μηδαμινή αξία στις ερευνητικές θέσεις (στις οποίες ξεκινάμε συνήθως ως διδακτορικοί ή research assistant). Εξάλλου, το αντικείμενο που ασχολείται το κάθε ερευνητικό γκρουπ είναι τόσο εξιδικευμένο που κανένα πτυχίο δε μπορεί να σε προετοιμάσει επαρκώς για αυτό.

Οι περισσότεροι είμαστε με μεταπτυχιακό, το οποίο επίσης είναι πρακτικά αδιάφορο. Αυτό που όντως έχει αξία είναι η εργαστηριακή εμπειρία, η οποία κατά βάση προέρχεται από τη διπλωματική εργασία κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού και σε μικρότερο βαθμό από τη πτυχιακή. Στο γκρουπ που είμαι (καρκινικές ανοσοθεραπείες) οι περισσότεροι είμαστε κάποιου είδους βιοεπιστήμονες και οι υπόλοιποι είναι γιατροί (όπως και η γκρουπ leader). Όλοι την ίδια δουλειά κάνουμε και ερχόμενοι στο γκρουπ πρακτικά όλοι ξεκινήσαμε από το μηδέν, καθώς το αντικείμενό μας και οι τεχνικές που χρησιμοποιούμε είναι ιδιαίτερα περίπλοκες.

Οι γιατροί συνήθως όντως έχουν ένα μικρό εργαστηριακό μειονέκτημα (λόγο έλλειψης εμπειρίας), το οποίο είναι θέμα εβδομάδων να ξεπεραστεί, δηλαδή ένα αμελητέο χρονικό διάστημα σε μια ερευνητική θέση. Από την άλλη όμως, μπορούν να κάνουν διασυνδέσεις αποτελεσμάτων και προοπτικών με την κλινική εφαρμογή, κάτι που εμείς οι βιο-κάτι δε μπορούμε να κάνουμε (τουλάχιστον όχι σε τέτοιο βαθμό). Επιπλέον, για να μπει κάποιος για διδακτορικό στη Σκανδινάβια και σε διάφορες άλλες χώρες χρειάζεται να είναι κάτοχος μάστερ, που για εμας που ξεκινάμε από την Ελλάδα σημαίνει τουλάχιστον 5-6 χρόνια σπουδών. Οι γιατροί από την άλλη μπορούν να μπουν χωρίς μεταπτυχιακό (στο πανεπιστήμιο του Όσλο μάλιστα και με μεγαλύτερο μισθό), οπότε η διάρκεια των σπουδών είναι παρόμοια ή ίδια.

Και ξαναέρχομαι στο αρχικό μου επιχείρημα: Ο γιατρός μπορεί να κάνει το ίδιο διδακτορικό με εμένα, με τις ίδιες εργασιακές και μισθολογικές προοπτικές. Αν αποφασίσει ότι η έρευνα δε του ταιριάζει, μπορεί να συνεχίσει ως γιατρός ακολουθώντας κάποια ειδικότητα. Εγώ σαν βιοεπιστήμονας όση εμπειρία και να αποκτήσω, γιατρός δε γίνομαι.

Απλώς από περιέργεια, οι γιατροί που ειναι στο γκρουπ σου ειναι στην ηλικία σου ή αρκετά μεγαλύτεροι; Έχω διαβάσει ότι όσοι γιατροί θέλουν να ασχοληθούν με την έρευνα παίρνουν το βασικό πτυχίο ιατρικής και μετά κάνουν μεταπτυχιακά ή διδακτορικό, ισχυει κατι τέτοιο ; (Εννοείται πως αναφέρομαι στο εξωτερικό και όχι στην Ελλάδα)

 

[kiyoshi]

Εγώ δεν καταλαβαίνω πως ένα παιδί 18 ετών θέλει να κάνει έρευνα ενώ δεν έχει υπάρξει ακόμα εντός κάποιου προπτυχιακού εργαστηρίου (πόσο μάλλον ερευνητικού).
Προσωπικά, επειδή σχετικά πρόσφατα άρχισα να αλληλεπιδρώ με τον χώρο της έρευνας για πρώτη φορά, κανείς δεν με είχε προετοιμάσει για την πίεση, το άσκοπο τρέξιμο και τις χαμαλοδουλειές που έπρεπε ορισμένες φορές να κάνω.
Γνώμη μου είναι, η "έρευνα" να μην αποτελεί κριτήριο στην επιλογή σχολών (δεδομένου ότι οι επιστήμες αλληλοκαλύπτονται και πολύ μελλοντικά όταν πας για διδακτορικό δεν θα κοιτάξουν το προπτυχιακό σου). Βασικό κριτήριο (αν θες να μείνεις Ελλάδα) να είναι το αν θα μπορείς να βιοποριστείς με το πτυχίο σου και το αν θα έχεις κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα.
Όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους αν σου αρέσει η επιστήμη σου* και το κυνηγήσεις.

*Δεν θα έρθουν από μόνα τους, θέλει τρέξιμο όπως προείπα

 

[fmarulezkd]

Η απόφαση πρέπει να παρθεί βάσει των ενδιαφερόντων του εκάστοτε ανθρώπου. Τα πράγματα είναι πολύ απλά . Βάζει κάτω τα προγράμματα σπουδών της κάθε σχολής και τα συγκρίνει . Πάει όπου νιώθει οτι το πρόγραμμα την εξιτάρει πιο πολύ . Τόσο απλά . Τι καθόμαστε και λέμε τώρα για μισθούς και χίλια δύο... λες και είτε τελειώσεις το ένα είτε το άλλο θα κάνεις κάτι αξιόλογο στην μούχλα .

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 16 Ιουλίου 2023

Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο τα περιγράφεις. Και αυτό γιατί με τον ρομαντισμό κανείς δε τρέφεται. Είναι ωραία να ακολουθούμε τα "ενδιαφέροντα" σε αυτές τις ηλικίες, αλλά ακόμα καλύτερο αν μπορούμε να κάνουμε τη
συσχέτιση με τη πραγματικοτήτα του εργατικού βίου. Τα "εδιαφέροντα" μάλιστα αλλάζουν πολύ εύκολα και δε μπορείς να είσαι για τίποτα σίγουρος, αν δε το δεις από πρώτο χέρι (γι' αυτό και τα βάζω σε εισαγωγικά).

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 16 Ιουλίου 2023

Εμένα με συγχωρείς αλλά ρίχνοντας μια ματιά στο πρόγραμμα σπουδών της ιατρικής δεν καταλαβαίνω ούτε στο ελάχιστο πως σε γνωσιακό επίπεδο είναι ισοδύναμοι με φαρμακοποιούς και χημικούς . Δεν υπάρχει καμία συνάφεια .
Μην μπερδεύεσαι με τους γιατρούς του εξωτερικού , εδώ μιλάμε για Ελλάδα . Η συνεισφορά τους αφορά το κομμάτι της αξιολόγησης ενός φαρμάκου σε κλινικό κυρίως επίπεδο . Για ανάπτυξη δεν το βλέπω . Εκλείπουν βασικές γνώσεις θετικών επιστημών τόσο σε επίπεδο φυσικής , χημείας , φυσικοχημείας αλλά και σχετικών γνώσεων ( μοριακές προσομοιώσεις , πληροφορική χημείας , εργαστηριακών τεχνικών κτλπ.). Στην ίδια ομάδα με άλλους επιστήμονες θα μπορούσες ίσως να βρεις μερικούς γιατρούς καθώς είναι χρήσιμοι για τον λόγο που ανέφερα καθώς η σύνδεση του εργαστηρίου με το κλινικό κομμάτι μπορεί να γίνει μόνο απο έναν γιατρό , αλλά στο κομμάτι της ανάπτυξης φαρμάκων ;;;;

Σε γνωσιακό επίπεδο δεν είναι ισοδύναμοι, καθώς προφανώς έρχονται από διαφορετική βάση. Αυτό που προσπαθώ να εξηγήσω είναι ότι αυτή η βάση δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Όπως είπα, στην έρευνα κάνουμε κάτι τρομερά συγκεκριμένο. Το φάρμακο που αναφέρεις είναι κάτι γενικό. Για παράδειγμα, το "φάρμακο" που φτιάχνουμε στο δικό μας μου γρουπ είναι γενετικά τροποποιημέτα Τ-λεμφοκύτταρα, που τα προγραμματιζουμε να σκοτώνουν τα καρκινικά. Δεν έχει τόσο σχέση με μικρές χημικές ενώσεις που φαντάζονται οι περισσότεροι όταν ακούν "φάρμακο". Ακόμα και σε αυτό δε, η χημική ένωση που θα τεστάρει κάποιος θα περάσει από διάφορα στάδια, από την ανακάλυψη τη ένωσης, το optimazation της, έως πειράματα με κυτταροσειρές in vitro και εν συνεχεία in vivo. Άρα όπως καταλαβαίνεις μιλάμε για ένα multidisciplinary project όπου υπάρχει χώρος και ανάγκη για όλες τις ειδικότητες.

Υ.Γ. + είναι λίγο αστείο να μιλάμε για έρευνα χωρίς PhD . Κάποιος χωρίς PhD δεν μπορεί να θεωρηθεί ακριβώς ερευνητής και σίγουρα όχι expert σε κάτι, χωρίς να σημαίνει οτι δεν μπορεί να εργαστεί στην έρευνα .

Χωρίς να κάνεις define τι εστί ερευνητής είναι λίγο δύσκολο να τοποθετηθώ σε αυτό.

Απλώς από περιέργεια, οι γιατροί που ειναι στο γκρουπ σου ειναι στην ηλικία σου ή αρκετά μεγαλύτεροι; Έχω διαβάσει ότι όσοι γιατροί θέλουν να ασχοληθούν με την έρευνα παίρνουν το βασικό πτυχίο ιατρικής και μετά κάνουν μεταπτυχιακά ή διδακτορικό, ισχυει κατι τέτοιο ; (Εννοείται πως αναφέρομαι στο εξωτερικό και όχι στην Ελλάδα)

Έχουμε και από τους δύο. Να αναφέρω βέβαια ότι εγώ 3-4 χρόνια μεγαλύτερος από τους συνηθισμένους διδακτορικούς. Όλοι οι γιατροί που έχουμε ήρθαν κατευθείαν για διδακτορικό σε εμάς, χωρίς μεταπτυχιακό. Τα διδακτορικά στη Σκανδιναβία βέβαια είναι κανονική θέση εργασίας, με κομπλέ μισθό και όλα τα σχετικά (άδειες κτλ).

Προσωπικά, επειδή σχετικά πρόσφατα άρχισα να αλληλεπιδρώ με τον χώρο της έρευνας για πρώτη φορά, κανείς δεν με είχε προετοιμάσει για την πίεση, το άσκοπο τρέξιμο και τις χαμαλοδουλειές που έπρεπε ορισμένες φορές να κάνω.
Γνώμη μου είναι, η "έρευνα" να μην αποτελεί κριτήριο στην επιλογή σχολών (δεδομένου ότι οι επιστήμες αλληλοκαλύπτονται και πολύ μελλοντικά όταν πας για διδακτορικό δεν θα κοιτάξουν το προπτυχιακό σου). Βασικό κριτήριο (αν θες να μείνεις Ελλάδα) να είναι το αν θα μπορείς να βιοποριστείς με το πτυχίο σου και το αν θα έχεις κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα.
Όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους αν σου αρέσει η επιστήμη σου* και το κυνηγήσεις.

Όντως οι έρευνα δεν είναι έτσι όπως της φαντάζονται οι περισσότεροι. Θα σου πω όμως ότι οι συνθήκες είναι μέρα με τη νύχτα όταν συγκρίνεις Ελλάδα με Σκανδιναβία (ή άλλες τιερ 1 χώρες). Πολύ βασικό επίσης, ότι οι συνθήκες εργασίες εξαρτώνται περισσότερο από το γκρουπ που θα καταλήξει κανείς και όχι τόσο το ερευνητικό πεδίο.

 

[Samael]

Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο τα περιγράφεις. Και αυτό γιατί με τον ρομαντισμό κανείς δε τρέφεται. Είναι ωραία να ακολουθούμε τα "ενδιαφέροντα" σε αυτές τις ηλικίες, αλλά ακόμα καλύτερο αν μπορούμε να κάνουμε τη
συσχέτιση με τη πραγματικοτήτα του εργατικού βίου. Τα "εδιαφέροντα" μάλιστα αλλάζουν πολύ εύκολα και δε μπορείς να είσαι για τίποτα σίγουρος, αν δε το δεις από πρώτο χέρι (γι' αυτό και τα βάζω σε εισαγωγικά).

Ακριβώς επειδή κανείς δεν ξέρει τι θέλει να κάνει σε αυτές τις ηλικίες , και επειδή τα ενδιαφέροντα αλλάζουν , όπως και οι συνθήκες , δεν έχει νόημα να κυνηγάς τα "σιγουράκια" . Ούτως η άλλως με τα σημερινά δεδομένα η πιο έξυπνη κίνηση εαν κάποιος θέλει να βιοποριστεί , είναι να μην σπουδάσει καν , ή τουλάχιστον να μην σπουδάσει τίποτα που τον χώνει σε ένα εργαστήριο ή νοσοκομείο , αλλά κάτι που τον βάζει σε διοικητική θέση . Όσο ρομαντική βλέπει κανείς την έρευνα , άλλο τόσο ρομαντικό είναι να σπουδάσει κάποιος γενικά γιατρός ή βιοεπιστήμες , μαθηματικά , φυσική ή οτιδήποτε τέτοιο εαν θέλει πραγματικά να βιοποριστεί και να έχει όντως ζωή χωρίς να τον εκμεταλλεύονται . Αλλά προφανώς κανείς δεν κινείται έτσι . Κάπως πρέπει να ξεκινήσεις στην ζωή σου , και το πρώτο σημαντικό βήμα είναι να κινηθείς προς αυτό που νιώθεις οτι σε εξιτάρει , εφόσον δεν είναι εύκολο να δεις απο πρώτο χέρι ορισμένα πράγματα . Μπορεί να είναι επιτυχία , μπορεί και αποτυχία . Αλλά εαν βάλεις ένα 18χρονο παιδί να σπουδάσει κάτι απλά για τα χρήματα , θα είναι σίγουρα αποτυχία γιατί δεν ξέρει σε αυτές τις ηλικίες τις λοιπές υποχρεώσεις , και δεν χρειάζεται να τις ξέρει πλήρως . Εσύ τώρα μπορεί να τους πεις πήγαινε ιατρική , αλλά τι θα γίνει εαν στα μέσα των σπουδών αντιληφθεί οτι μαθαίνει άχρηστα πράγματα απο αυτά που θα ήθελε ; Θα κάτσει να πει λες : "τουλάχιστον θα έχω πιο εύκολη επαγγελματική αποκατάσταση" ;

Σε γνωσιακό επίπεδο δεν είναι ισοδύναμοι, καθώς προφανώς έρχονται από διαφορετική βάση. Αυτό που προσπαθώ να εξηγήσω είναι ότι αυτή η βάση δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Δεν έχει τόσο σχέση με μικρές χημικές ενώσεις που φαντάζονται οι περισσότεροι όταν ακούν "φάρμακο". Ακόμα και σε αυτό δε, η χημική ένωση που θα τεστάρει κάποιος θα περάσει από διάφορα στάδια, από την ανακάλυψη τη ένωσης, το optimazation της, έως πειράματα με κυτταροσειρές in vitro και εν συνεχεία in vivo. Άρα όπως καταλαβαίνεις μιλάμε για ένα multidisciplinary project όπου υπάρχει χώρος και ανάγκη για όλες τις ειδικότητες.

Επέτρεψε μου να διαφωνήσω λίγο στο γεγονός οτι παίζει ρόλο το background σου ανάλογα το τι προσπαθεί να κάνει η ομάδα αλλά και σκαι ανάλογα τι θες εσύ προσωπικά συγκεκριμένα . Το γεγονός οτι είσαι σε μια ομάδα που υπάρχουν πολλές ειδικότητες δεν σημαίνει οτι ξέρεις οτι και οι υπόλοιποι , ούτε οτι έχετε τα ίδια tasks μέσα στην ομάδα . Το σίγουρο είναι οτι όλοι δουλεύετε προς ένα common goal και οτι ως έναν βαθμό θα πρέπει να κατανοείτε τι data είναι σημαντικό να περάσουν στις άλλες ειδικότητες για να μπορούν να κάνουν και εκείνες το κομμάτι τους . Πάρα αυτά , όπως είπες και ο ίδιος η κάθε ερευνητική ομάδα κάνει κάτι πάρα πολύ συγκεκριμένο . Στην δική σας περίπτωση ίσως να μην είναι σημαντικές οι γνώσεις προχωρημένης χημείας , αλλά σε άλλες ομάδες ίσως είναι . Είναι ξεκάθαρο πως απο τμήματα όπως βιολογικό/χημικό/φαρμακευτική κάποιος θα αποκτήσει πολύ καλύτερη εποπτεία των ερευνητικών κλάδων . Άλλο το εαν μπορεί και μια άλλη ειδικότητα να χωθεί επίσης . Τώρα δίνουμε συμβουλές βάσει του ποιο τμήμα θα σου δώσει τα πιο στέρεα θεμέλια και το πιο broader scope σε έναν τομέα . Εαν κάποιο τμήμα όπως η φαρμακευτική δεν αποτελεί , έστω και θεωρητικά τουλάχιστον , την βέλτιστη επιλογή για να ασχοληθεί κάποιος στην φαρμακοβιομηχανία αλλά την αποτελεί η ιατρική , τότε πάσο , τι να πω . Σε αυτό το επίπεδο που είναι η κοπέλα , τέτοιο διαχωρισμό έχει να κάνει , όχι να λάβει υπόψιν της τις άπειρες παραμέτρους που μπορεί να την οδηγήσουν απο το x επάγγελμα στο y . Και όπως είναι κοινή λογική , εαν θες να κόψεις την μπριζόλα θα χρησιμοποιήσεις μαχαίρι . Ίσως να μπορείς να το κάνεις και με πιρούνι και στην πράξη να μην έχει σημασία όντως , αλλά είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός οτι το μαχαίρι θα το κάνει πιο εύκολα και πιο γρήγορα . Ίσως η ανάλυση μου είναι πολύ γενική , όντως...αλλά κάτι πρέπει να βάλει στο μηχανογραφικό της χωρίς να χρειάζεται να κάνεις φτιάξει αναφορά 100 σελιδών αναλύοντας σε εξαντλητική λεπτομέρεια το τι είναι πιθανό,εφικτό κτλπ .

 

[fmarulezkd]

Επέτρεψε μου να διαφωνήσω λίγο στο γεγονός οτι παίζει ρόλο το background σου ανάλογα το τι προσπαθεί να κάνει η ομάδα αλλά και σκαι ανάλογα τι θες εσύ προσωπικά συγκεκριμένα . Το γεγονός οτι είσαι σε μια ομάδα που υπάρχουν πολλές ειδικότητες δεν σημαίνει οτι ξέρεις οτι και οι υπόλοιποι , ούτε οτι έχετε τα ίδια tasks μέσα στην ομάδα . Το σίγουρο είναι οτι όλοι δουλεύετε προς ένα common goal και οτι ως έναν βαθμό θα πρέπει να κατανοείτε τι data είναι σημαντικό να περάσουν στις άλλες ειδικότητες για να μπορούν να κάνουν και εκείνες το κομμάτι τους . Πάρα αυτά , όπως είπες και ο ίδιος η κάθε ερευνητική ομάδα κάνει κάτι πάρα πολύ συγκεκριμένο . Στην δική σας περίπτωση ίσως να μην είναι σημαντικές οι γνώσεις προχωρημένης χημείας , αλλά σε άλλες ομάδες ίσως είναι . Είναι ξεκάθαρο πως απο τμήματα όπως βιολογικό/χημικό/φαρμακευτική κάποιος θα αποκτήσει πολύ καλύτερη εποπτεία των ερευνητικών κλάδων . Άλλο το εαν μπορεί και μια άλλη ειδικότητα να χωθεί επίσης .

Χάνεις κάπου το νόημα. Ναι, αν ένα πρότζεκτ χρειάζεται χημικό για ένα συγκεκριμένο τασκ θα πάρει χημικό (ή κάποιον με ισοδύναμες γνώσεις). Το πόιντ μου είναι ότι όταν κάποιος βγει από το βασικό πτυχίο (όποιο και να είναι αυτό, εφόσον είναι παραπλήσιο), έρχεται αντιμέτωπος με έναν ΩΚΕΑΝΟ ερευνητικών πεδιών, όπου στο καθένα από αυτά υπάρχει ένας δεύτερος ΩΚΕΑΝΟΣ ερευνητικών προτζεκ, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι multidisciplinary based. Εσύ μιλάς σαν να θες να κυνηγήσεις μια σταγόνα νερό κατευθείαν μετά των πανελληνίων.

 

[Samael]

Χάνεις κάπου το νόημα. Ναι, αν ένα πρότζεκτ χρειάζεται χημικό για ένα συγκεκριμένο τασκ θα πάρει χημικό. Το πόιντ μου είναι ότι όταν κάποιος βγει από το βασικό πτυχίο (όποιο και να είναι αυτό, εφόσον είναι παραπλήσιο), έρχεται αντιμέτωπος με έναν ΩΚΕΑΝΟ ερευνητικών πεδιών, όπου στο καθένα από αυτά υπάρχει ένας δεύτερος ΩΚΕΑΝΟΣ ερευνητικών προτζεκ, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι multidisciplinary based. Εσύ μιλάς σαν να θες να κυνηγήσεις μια σταγόνα νερό κατευθείαν μετά των πανελληνίων.

Και εσύ όμως το λες σε φάση πέτα βελάκια και όποιο κάτσει πιο κοντά στον στόχο. Δεν λειτουργεί έτσι , δεν έχει να κάνει μόνο με το μετά . Παίζει πολύ ρόλο και πως η απόφαση της θα επηρεάσει την ψυχολογία της καθώς σπουδάζει . Δεν θα κυνηγήσεις τον ωκεανό κατευθείαν απο τις πανελλήνιες , αλλά όσο πιο συνετά επιλέξεις τις σπουδές σου τόσο πιο εύκολα θα καταλήξεις εκεί που θες ή θα ανακαλύψεις περιοχές κοντά σε αυτό που θες που σε εξιτάρουν εξίσου ή περισσότερο .

Νομίζω οτι κάνουμε τα απλά περίπλοκα χωρίς λόγο . Η ερώτηση είναι ποιο τμήμα σου δίνει καλύτερο υπόβαθρο για R&D σε μια φαρμακοβιομηχανεία , και η απάντηση είναι η φαρμακευτική . Σημαίνει οτι μόνο απο αυτή μπορεί να δουλέψει στην φαρμακοβιομηχανεία ; Όχι , φυσικά και όχι...αλλά κάπως πρέπει να ταξινομήσει τα πράγματα στο μυαλό της για να έρθει με τον λιγότερο κόπο όσο πιο κοντά γίνεται στον επιθυμητό στόχο .

 

[Pharmacist01]

Εγώ πάντως πιστεύω ότι εφόσον η κοπέλα δε θέλει επαφή με ασθενείς δεν πρέπει να πάει ιατρική. Νομίζω είναι αυτονόητο. Και ας υπερτερεί σε κάποια σημεία

 

[fmarulezkd]

Και εσύ όμως το λες σε φάση πέτα βελάκια και όποιο κάτσει πιο κοντά στον στόχο. Δεν λειτουργεί έτσι , δεν έχει να κάνει μόνο με το μετά . Παίζει πολύ ρόλο και πως η απόφαση της θα επηρεάσει την ψυχολογία της καθώς σπουδάζει . Δεν θα κυνηγήσεις τον ωκεανό κατευθείαν απο τις πανελλήνιες , αλλά όσο πιο συνετά επιλέξεις τις σπουδές σου τόσο πιο εύκολα θα καταλήξεις εκεί που θες ή θα ανακαλύψεις περιοχές κοντά σε αυτό που θες που σε εξιτάρουν εξίσου ή περισσότερο .

Νομίζω οτι κάνουμε τα απλά περίπλοκα χωρίς λόγο . Η ερώτηση είναι ποιο τμήμα σου δίνει καλύτερο υπόβαθρο για R&D σε μια φαρμακοβιομηχανεία , και η απάντηση είναι η φαρμακευτική . Σημαίνει οτι μόνο απο αυτή μπορεί να δουλέψει στην φαρμακοβιομηχανεία ; Όχι , φυσικά και όχι...αλλά κάπως πρέπει να ταξινομήσει τα πράγματα στο μυαλό της για να έρθει με τον λιγότερο κόπο όσο πιο κοντά γίνεται στον επιθυμητό στόχο .

Πάλι λάθος. Εμένα η πρότασή μου είναι να ακολουθήσει την πιο safe επιλογή, για τον λόγο ότι δε μπορείς να ξέρεις εκ των προτέρων ποια είναι η βέλτιση επιλογή. Κοινώς, low risk, high reward.

Ως προς της ερώτησή σου "ποιο τμήμα σου δίνει καλύτερο υπόβαθρο για R&D* σε μια φαρμακοβιομηχανεία" (γιατί η ερώτηση του οπ είναι διαφορετική), διαφωνώ με τη φαρμακευτική και ούτε θα ξεχώριζα κάποια σχολή ως τη βέλτιστη επιλογή.

 

[Samael]

Πάλι λάθος. Εμένα η πρότασή μου είναι να ακολουθήσει την πιο safe επιλογή, για τον λόγο ότι δε μπορείς να ξέρεις εκ των προτέρων ποια είναι η βέλτιση επιλογή. Κοινώς, low risk, high reward.

Κατανοώ τι λες , και εγώ απλώς τονίζω οτι η safest επιλογή δεν είναι απαραίτητα η βέλτιστη . Το τι είναι βέλτιστο , εξαρτάρται απο το κάθε άτομο ξεχωριστά . Εμείς εδώ απλώς μπορούμε να παραθέσουμε κάποιες σκέψεις μόνο.

Ως προς της ερώτησή σου "ποιο τμήμα σου δίνει καλύτερο υπόβαθρο για R&D* σε μια φαρμακοβιομηχανεία" (γιατί η ερώτηση του οπ είναι διαφορετική), διαφωνώ με τη φαρμακευτική και ούτε θα ξεχώριζα κάποια σχολή ως τη βέλτιστη επιλογή.

Θα πρέπει να αλλάξουν το όνομα του τμήματος τότε και εαν θες να ασχοληθείς με τα φάρμακα να το κάνεις μέσω ιατρικής . Δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει αυτή η σχολή με αυτό το όνομα στο μηχανογραφικό γιατί προϊδεάζει λανθασμένα τους υποψηφίους οτι απο αυτό το τμήμα θα λάβουν όση περισσότερη γνώση γίνεται σε προπτυχιακό επίπεδο σχετικά με τον ευρύτερο κλάδο της φαρμακευτικής επιστήμης .

 

[Pharmacist01]

Μόνο η φαρμακευτική εμβαθύνει σε προπτυχιακό επίπεδο τόσο πολύ στον τομέα των φαρμάκων. Όλα τα μαθήματα έχουν να κάνουν με τα φάρμακα. Προφανώς και υπάρχει ένα προβάδισμα υποψηφίων.

 

[fockos]

Θα γράψω για Ελλάδα για εξωτερικό δεν ξερω ας μιλησουν αυτοί που ξερουν


πολλοι ιατροί που κάνουν έρευνα ήδη πληρώνονται (ή ως ειδικευόμενοι ή ως ειδικοί ιατροί) και της έρευνας είναι εξτρα, οι περισσότεροι βιολόγοι , λοιποι βιοεπιστήμονες μπορεί να έχουν ως δουλεια μονο αυτή που τα χρήματα είναι πολύ λίγα γιατι΄η πίτα μοιράζεται σε πολλούς (που καποιοι δε κάνουν τπτ εντελώς) - δηλαδή δουλεουτν 3 παιδιά και το συμβόλαιο μοιράζεται σε 5 και οι 2 δε κάνουν εντελώς τπτ απλά φαίενται το όνομα τους--

.... και εγώ έχω ασχοληθεί με πρωτόκολλα κοκ οποτε ήμουν ερευνητής για ένα φεγγάρι ... δε το θεωρώ ούτε μουράτο ούτε τπτ αντιθετα ... πιο πολυ μου αρέσει η κλασική ιατρική.

το ότι πολλα παιδια θελουν να ασχοληθούν με έρευνα είναι επειδή είναι μουράτο ... (ήταν ότι πιο πανω υπαρχει σε μια επιστήμη να φτιάχνεις γνώση) αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουν ιδέα τι έχουν να αντιμετωπίσουν. Επίσης θυμαμαι και εγω οταν ημουν μαθητης ο βιολόγος καθηγητής μου μας ελεγε ένα σωρό σαχλαμαρες για ερευνα... (ασχετα αν ο ίδιος ασχοληθηκε εν τέλει με την εκπαιδευση) οποτε περνάνε λάθος πραγματα στα παιδια για τονώσουν ισως το επάγγελμα τους.

όπως είπα παλιότερα διαλέγετε σχολή με βάση το επάγγελμα ούτε με βάση την ακαδημαική καριέρα ούτε με βάση την έρευνα αν σας αρέσει το επάγγελμα το κλασικό σίγουρα θα μπορείτε να φτάσετε να πολύ ψηλά.

Επίσης έχουμε κατατνήσει στην Ελλάδα να έχουμε ερευνητές που να ασχολούνται με έρευνα και να μην εχουν ιδεα για το επάγγελμα που έχουν η σχολή που έβγαλαν.

Κατα την γνωη μου θα ελεγα μην ασχοληθειτε με ερευνα και βρείτε κατι σοβαρο΄να κάνετε....

 

[Pharmacist01]

Κατα την γνωη μου θα ελεγα μην ασχοληθειτε με ερευνα και βρείτε κατι σοβαρο΄να κάνετε....

Την τελευταία γνώμη κράτα τη για τον εαυτό σου, γιατί δίχως έρευνα δεν υπάρχει πρόοδος σε καμιά επιστήμη και επίσης τα κατορθώματα της σύγχρονης ιατρικής είναι απόρροια ανθρώπων που δαπανησαν πολύ χρόνο και κόπο από τη ζωή τους ερευνώντας. Όποιος έχει το ταλέντο, την αντοχή και την ικανότητα, να ασχοληθεί με την έρευνα και να μην βολευτεί με την κλασική εύκολη λύση. Δεν υποτιμώ τον κλασικό δρόμο, αλλά κάποιοι πρέπει να πρωτοπορούν.

 

[fockos]

Την τελευταία γνώμη κράτα τη για τον εαυτό σου, γιατί δίχως έρευνα δεν υπάρχει πρόοδος σε καμιά επιστήμη και επίσης τα κατορθώματα της σύγχρονης ιατρικής είναι απόρροια ανθρώπων που δαπανησαν πολύ χρόνο και κόπο από τη ζωή τους ερευνώντας. Όποιος έχει το ταλέντο, την αντοχή και την ικανότητα, να ασχοληθεί με την έρευνα και να μην βολευτεί με την κλασική εύκολη λύση. Δεν υποτιμώ τον κλασικό δρόμο, αλλά κάποιοι πρέπει να πρωτοπορούν.

εξ ορισμού λέω την αποψη μου λέω οποιος θέλει την κρατάει οποιος θέλει οχι. Επίσης διαφέρει η κάθε έρευνα από την άλλη. Τέλος τόνισα ότι μιλάω για Ελλάδα... δεν είπα γενικότητες.

Την έρευνα την κρατάω απλά για να εμπλουτιστει το βιογραφικό μου (και τίποτα παραπάνω) δε τη θεωρώ πιο δύσκολη από το κλασικό επάγγελμα αυτού που κάνω και που θα κάνω.

Το να μπαίνει ένα παιδί σε μια σχολή εξαρχής με μοναδικό στόχο την έρευνα την θεωρώ λάθος επιλογή.

 

[Pharmacist01]

Τέλος πάντων γνώμη σου.