Η πληγή των πανελληνίων (η δικιά μου πληγή)

[Sharpglass]

Το μακρινό 2010 έδωσα πανελλήνιες. Ήταν η χειρότερη στιγμή της ζωής μου. Βασικά δεν ήταν στιγμή, ήταν χρονιά. Είχα παχύνει πολύ και με είχε φάει το άγχος. Ήμουν σε ένα φροντιστήριο που με τα σημερινά δεδομένα θα το έλεγα κακοποιητικό για την ψυχολογία μου. Ούτε ξέρω πόσα βράδια έκλαιγα. Το αποτέλεσμα ήταν να περάσω σε ένα ΤΕΙ, η ιατρική να είναι ένα ανέκδοτο και να κοιτιέμαι στον καθρέπτη και να λέω μαλάκα πως είσαι έτσι. Δηλαδή βγήκα χαμμένος και με μεγάλες απώλειες. Δεν μου το συγχώρεσα ποτέ αυτό. Δεν είχα την δύναμη να ξαναδώσω πανελλήνιες. Σίγουρα χρειαζόμουν ψυχολόγο.

Τι έκανα λοιπόν; Δίαιτα και τρέξιμο. 12ρια έκανα 4 φορές την εβδομάδα. Αδυνάτησα και ξαναβρήκα τον εαυτό μου και το χαμόγελό μου. Έδωσα κατατακτήριες, δεν πέρασα ιατρική για ελάχιστα. Είπα δεν με νοιάζει, εγώ θα δίνω μέχρι να δύσει ο ήλιος. Πέρασα σε μια άλλη σχολή που επίσης μου άρεσε. Την τέλειωσα, ξανάδωσα και μπήκα ιατρική. Παράλληλα έκανα και διδακτορικό. Όλες οι δουλειές που έκανα ήταν στο αντικείμενο μου. Είχα αυτό που δεν είχα, να νιώθω ότι δεν είμαι άχρηστος, ότι μπορώ να κάνω κάτι πραγματικά καλό. Είμαι άνθρωπος της γνώσης, μαρέσει η γνώση, να μαθαίνω ότι μπορώ (από ξένες γλώσσες μέχρι να μπω και σε τέταρτη σχολή). Μου έχει μείνει ο φόβος να μην ξαναπαχύνω. Ζάχαρη δεν έχω ξαναβάλει στο στόμα μου. Και το δεύτερο, μου έχει μείνει ένα απωθημένο από τότε που δεν μπήκα με πανελλήνιες. Σαν να μην άξιζα αυτές τις σχολές επειδή δεν μπήκα με πανελλήνιες. Είναι κάτιπου με τρώει.

 

[Panzerkampfwagen]

Και το δεύτερο, μου έχει μείνει ένα απωθημένο από τότε που δεν μπήκα με πανελλήνιες. Σαν να μην άξιζα αυτές τις σχολές επειδή δεν μπήκα με πανελλήνιες.

Εαν το λες σοβαρά και δεν υπερβάλλεις χάριν λογοτεχνικής υπερβολής, ψάξτο με κάποιον ειδικό.

Νιώθεις υποδεέστερος δηλαδή επειδή μπήκες ιατρική με κατατακτήριες αλλά όχι με πανελλήνιες;

 

[Micro]

Εαν το λες σοβαρά και δεν υπερβάλλεις χάριν λογοτεχνικής υπερβολής, ψάξτο με κάποιον ειδικό.

Νιώθεις υποδεέστερος δηλαδή επειδή μπήκες ιατρική με κατατακτήριες αλλά όχι με πανελλήνιες;

Εμένα τρολ μου ακούγεται αυτή η ιστορία από το προηγούμενο κιόλας thread. Δεν ξέρω καν αν βγαίνει το χρονικό πλαίσιο για 2/3? πτυχία μεταπτυχιακό διδακτορικό και κατατακτήριες δουλειά ενδιάμεσα

Btw στο προηγούμενο thread είχες βγάλει 2 σχολές μέσα σε λίγες μέρες έγιναν 3 ?

 

[Sharpglass]

Εαν το λες σοβαρά και δεν υπερβάλλεις χάριν λογοτεχνικής υπερβολής, ψάξτο με κάποιον ειδικό.

Νιώθεις υποδεέστερος δηλαδή επειδή μπήκες ιατρική με κατατακτήριες αλλά όχι με πανελλήνιες;

Κάπως τα έχω μηδενίσει όλα στο μυαλό μου, σαν να μην μου δίνει την χαρά που ήθελα. Η νιώθω άσχημα γιατί μου πήρε τόσα χρόνια για κάτι που θα μπορούσα να χω κάνει από τα 18 μου.

μένα τρολ μου ακούγεται αυτή η ιστορία από το προηγούμενο κιόλας thread. Δεν ξέρω καν αν βγαίνει το χρονικό πλαίσιο για 2/3? πτυχία μεταπτυχιακό διδακτορικό και κατατακτήριες δουλειά ενδιάμεσα

Btw στο προηγούμενο thread είχες βγάλει 2 σχολές μέσα σε λίγες μέρες έγιναν 3 ?

Αν και δεν με νοιάζει να πείθω κακοπροαίρετους παρόλα αυτά έκανα παράλληλα με την σχολή διδακτορικό (την 2η). Το 3ο πτυχίο το κοντεύω δεν το χω ακόμα.

 

[Micro]

Κάπως τα έχω μηδενίσει όλα στο μυαλό μου, σαν να μην μου δίνει την χαρά που ήθελα. Η νιώθω άσχημα γιατί μου πήρε τόσα χρόνια για κάτι που θα μπορούσα να χω κάνει από τα 18 μου.

Αν και δεν με νοιάζει να πείθω κακοπροαίρετους παρόλα αυτά έκανα παράλληλα με την σχολή διδακτορικό (την 2η). Το 3ο πτυχίο το κοντεύω δεν το χω ακόμα.

Τι να πω ίσως είμαι καχύποπτος , μου φαίνεται κάπως υπερβολικό

 

[Grand Duchess]

Σκέφτεστε ακόμη τις πανελλαδικές αφού μπείτε στην σχολή; Τι μας λες βρε; Είσαι σίγουρος ότι πηγές ιατρική επειδή αγαπούσες το αντικείμενο και όχι για να δείξεις στους γύρω σου ότι μπήκες στην πιο υψηλόβαθμη σχολή του 3ου;

Τι να σου πω, κάτσε δες το με τον ψυχολόγο, δεν είναι δυνατόν να είσαι 30 και να σκέφτεσαι το λυκειο

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 13 Απριλίου 2023

Κάπως τα έχω μηδενίσει όλα στο μυαλό μου, σαν να μην μου δίνει την χαρά που ήθελα. Η νιώθω άσχημα γιατί μου πήρε τόσα χρόνια για κάτι που θα μπορούσα να χω κάνει από τα 18 μου.

Ίσως μάλλον εννοείς το δεύτερο.

 

[Samael]

1. Εάν παχύνεις πάλι θα τα χάσεις με δίαιτα όπως και την πρώτη φορά . Μην ζεις με τον φόβο , γιατί άπαξ και μάθεις έτσι σε περιορίζει τρομερά στην ζωή σου και βασανίζεσαι . Πίστεψέ με δεν είναι ένα μονοπάτι που θες να ακολουθήσεις .

2. Καλό το αυτομαστιγωμα αλλά ξέρεις τι ; Πρέπει να βάλεις ένα κατώφλι . Πόσα πρέπει να κάνεις πια για να αποδείξεις στον εαυτό σου ότι αξίζεις παρά το γεγονός πώς δεν τα πήγες καλά την πρώτη φορά στις πανελλήνιες ; Haven't you done so much already ? Συμφωνώ με την @Grand Duchess T. , εάν ήθελες να αποδείξεις στον εαυτό σου ότι μπορείς , τα κατάφερες , δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος λογικός και νοήμων άνθρωπος που μπορεί να σε κρίνει σχετικά με το πόσο εργατικός είσαι ή τι επίπεδο έχεις . Οπότε είναι καιρός να αρχίσεις να εστιάζεις στο τι σου αρέσει και να προχωρήσεις .

 

[Scandal]

Έχεις κάνει πολλά περισσότερα πράγματα / κατορθώματα από τις πανελλήνιες.
Μήπως είναι απλά ένα εφηβικό σου απωθημένο;
Θα δανειστώ μια ατάκα από μια σειρά: μεγάλος άνθρωπος είσαι πλέον, ξεπέρασέ το.

 

[Littlechemist]

Το μακρινό 2010 έδωσα πανελλήνιες. Ήταν η χειρότερη στιγμή της ζωής μου. Βασικά δεν ήταν στιγμή, ήταν χρονιά. Είχα παχύνει πολύ και με είχε φάει το άγχος. Ήμουν σε ένα φροντιστήριο που με τα σημερινά δεδομένα θα το έλεγα κακοποιητικό για την ψυχολογία μου. Ούτε ξέρω πόσα βράδια έκλαιγα. Το αποτέλεσμα ήταν να περάσω σε ένα ΤΕΙ, η ιατρική να είναι ένα ανέκδοτο και να κοιτιέμαι στον καθρέπτη και να λέω μαλάκα πως είσαι έτσι. Δηλαδή βγήκα χαμμένος και με μεγάλες απώλειες. Δεν μου το συγχώρεσα ποτέ αυτό. Δεν είχα την δύναμη να ξαναδώσω πανελλήνιες. Σίγουρα χρειαζόμουν ψυχολόγο.

Τι έκανα λοιπόν; Δίαιτα και τρέξιμο. 12ρια έκανα 4 φορές την εβδομάδα. Αδυνάτησα και ξαναβρήκα τον εαυτό μου και το χαμόγελό μου. Έδωσα κατατακτήριες, δεν πέρασα ιατρική για ελάχιστα. Είπα δεν με νοιάζει, εγώ θα δίνω μέχρι να δύσει ο ήλιος. Πέρασα σε μια άλλη σχολή που επίσης μου άρεσε. Την τέλειωσα, ξανάδωσα και μπήκα ιατρική. Παράλληλα έκανα και διδακτορικό. Όλες οι δουλειές που έκανα ήταν στο αντικείμενο μου. Είχα αυτό που δεν είχα, να νιώθω ότι δεν είμαι άχρηστος, ότι μπορώ να κάνω κάτι πραγματικά καλό. Είμαι άνθρωπος της γνώσης, μαρέσει η γνώση, να μαθαίνω ότι μπορώ (από ξένες γλώσσες μέχρι να μπω και σε τέταρτη σχολή). Μου έχει μείνει ο φόβος να μην ξαναπαχύνω. Ζάχαρη δεν έχω ξαναβάλει στο στόμα μου. Και το δεύτερο, μου έχει μείνει ένα απωθημένο από τότε που δεν μπήκα με πανελλήνιες. Σαν να μην άξιζα αυτές τις σχολές επειδή δεν μπήκα με πανελλήνιες. Είναι κάτιπου με τρώει.

Νομίζω πως αυτό θα το έχεις μια ζωή που δεν ξαναπροσπαθήσες την δεύτερη φορά,γιατί αν την δεύτερη έμπαινες ιατρική δεν θα χρειαζοταν όλη αυτή η ταλαιπωρία να δίνεις πόσες φορές κατακτηριες και να έχεις τελειώσει πόσες άλλες σχολές μέχρι να μπεις
. εγωγιαυτο ξαναεδωσα,γιανα μην το Εχω μια ζωή μέσα μου ότι δεν ξαναπροσπαθήσα.