ωραίο κείμενο. το βασικό θέμα του κειμένου είναι η αποστασιοποίηση της συγγραφέως από την μητέρα της και οι λόγοι στους οποίους αποδίδει το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί στη σχέση τους. ουσιαστικά αναφέρεται στον χαρακτήρα της μητέρας της , η οποία ήταν απότομη και αχάριστη , σε αντίθεση με τον πατέρα τον οποίο η συγγραφέας χαρακτηρίζει ήρεμο και χαρούμενο άνθρωπο ("παρατηρούσα τον πατέρα μου με τον ήπιο χαρακτήρα και το εύκολο γέλιο και μου άρεσε"). Συμπεραίνουμε ότι η μητέρα είναι αγνώμων καθώς δεν εκτίμησε την ευγενική πράξη του συζύγου της να της χαρίσει ένα δώρο στα γενέθλια της ("περίμενα ότι θα το εκτιμούσε...παπούτσια). Επίσης δεν αναγνώριζε τις προσπάθειες της κόρης της που επιθυμούσε να την βοηθήσει μαγειρεύοντας φαγητό και κάθε φορά έβρισκε κάτι να υποδείξει ως λάθος ("βέβαια πάντα κάτι... με μάλωνε"). Τέλος, η συγγραφέας αναφέρεται στην ανάγνωση βιβλίων που την βοηθούσε να ξεφύγει από την ανία και τη ρουτίνα της καθημερινότητας επιβεβαιώνοντας ότι το βιβλίο είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου.