Δεν ξέρω εάν είναι σωστό ή όχι αλλά έχω την ανάγκη να γράψω δεν ξέρω γιατί... Αφού έγινα το ερωτηματολόγιο του forum θα γίνω και μοιρολόγιο τώρα.... Είμαι στην πολύ-αγαπημένη χρόνια των πανελλαδικών εξετάσεων αλλά περνάω περίεργες φάσεις....
Νιώθω ότι δεν έχω κίνητρο , έγινα αυτό που "κορόιδευα" , να δώσω για να φύγω απλά , θέλω να σπουδάσω φυσικά δεν τρελαίνομαι για το αντικείμενο μου (τομέα) στο οποίο βρίσκομαι αλλά είμαι έτοιμος να συμβιβαστω γιατί ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω.... Το όνειρο των σπουδών μου είναι ανέφικτο , είτε γιατί είναι χόμπι είτε γιατί βρισκόμαστε στην Ελλάδα και δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είναι όλα ανοιχτά και δεδομένα.....
Δεν κάνω καλό ύπνο... Έχω αρχίσει να δημιουργώ κενά στην ύλη μου και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στο διάβασμα , πιανομαι από το οτιδήποτε που μπορεί να με αποσυντονίσει , και το πιο αστείο της υπόθεσης είναι ότι βρίσκομαι σε ΕΠΑΛ , επιλέγω να δώσω χωρίς φροντιστήρια γιατί πιστεύω στον εαυτό μου....Γενικά με έχει περάσει η πεποίθηση ότι θα δημιουργήσω μια οικονομική τρύπα στους δικούς μου και θα αποτύχω χωρίς καν να ξεκινήσει η "δοκιμασία" ή το "ταξίδι" των σπουδών... Μέσα σε όλα αυτά είχα και μια μικρό - ερωτική απογοήτευση αλλά δεν με επηρέασε τόσο απλά πίστευα ότι θα ήταν το ιδανικό κίνητρο για τα πάντα.....
Ξέρω ότι είναι λάθος το σκεπτικό μου αλλά με περιτριγυρίζει ένα περίεργο φιλινγκ....