Έχετε αρρωστήσει ποτέ λόγω άγχους πανελληνίων;

[sidney]

Γεια σας, άρχισα φέτος την Γ Λυκ και οφείλω να πω πως απο τωρα σκέφτομαι να μη δώσω πανελλήνιες ακόμα και αν λατρεύω το αντικείμενο το οποίο θέλω να σπουδάσω. Απο την προηγουμένη βδομάδα έχω αρχίσει να νιώθω πολυ άρρωστη. Εχω τα δικά μου προβλήματα και το άγχος του σχολείου -που καλα καλα δεν εχει αρχίσει ακόμα- με έχει αποτελειώσει. Ανέβασα δέκατα 7 μέρες πρίν, τα οποία ακόμα να κατέβουν, εχω καθημερινές κρίσεις πανικού και γαστραντερικα προβλήματα συν ότι στο σχολείο πηγαίνω με λιγότερο από 5 ώρες ύπνου. Έχω χάσει μαθήματα φροντιστηριου γι' αυτόν τον λογο και λείπω από το σχολείο. Νιώθω πως έχω ήδη χάσει την μπάλα....

Χθες μετά απο μια επίσκεψη γιατρού ανάγκασα τον εαυτό μου να παει φροντιστήριο, όπου έμεινα μόνο 2/3 ώρες. Το βράδυ αισθανόμουν τόσο χάλια που έπεισα τους γονείς μου να με πάνε στο νοσοκομείο. Ευτυχώς απο τις εξετάσεις που μου έκαναν εκεί, δε φάνηκε κάποιο σοβαρό πρόβλημα με την υγεία μου. Νιώθω λες και είμαι ο πρώτος άνθρωπος που έχει καταστραφεί έτσι, από τόσο νωρίς. Ίσως φταίει το γεγονός ότι ήδη δεν ήμουν καλά πριν την έναρξη της χρόνιας.

Έχετε και εσείς παρόμοιες εμπειρίες; Τελικά καταφέρατε να περάσετε εκεί που θέλατε;

 

[monaxiko brizolaki]

Γεια σας, άρχισα φέτος την Γ Λυκ και οφείλω να πω πως απο τωρα σκέφτομαι να μη δώσω πανελλήνιες ακόμα και αν λατρεύω το αντικείμενο το οποίο θέλω να σπουδάσω. Απο την προηγουμένη βδομάδα έχω αρχίσει να νιώθω πολυ άρρωστη. Εχω τα δικά μου προβλήματα και το άγχος του σχολείου -που καλα καλα δεν εχει αρχίσει ακόμα- με έχει αποτελειώσει. Ανέβασα δέκατα 7 μέρες πρίν, τα οποία ακόμα να κατέβουν, εχω καθημερινές κρίσεις πανικού και γαστραντερικα προβλήματα συν ότι στο σχολείο πηγαίνω με λιγότερο από 5 ώρες ύπνου. Έχω χάσει μαθήματα φροντιστηριου γι' αυτόν τον λογο και λείπω από το σχολείο. Νιώθω πως έχω ήδη χάσει την μπάλα....

Χθες μετά απο μια επίσκεψη γιατρού ανάγκασα τον εαυτό μου να παει φροντιστήριο, όπου έμεινα μόνο 2/3 ώρες. Το βράδυ αισθανόμουν τόσο χάλια που έπεισα τους γονείς μου να με πάνε στο νοσοκομείο. Ευτυχώς απο τις εξετάσεις που μου έκαναν εκεί, δε φάνηκε κάποιο σοβαρό πρόβλημα με την υγεία μου. Νιώθω λες και είμαι ο πρώτος άνθρωπος που έχει καταστραφεί έτσι, από τόσο νωρίς. Ίσως φταίει το γεγονός ότι ήδη δεν ήμουν καλά πριν την έναρξη της χρόνιας.

Έχετε και εσείς παρόμοιες εμπειρίες; Τελικά καταφέρατε να περάσετε εκεί που θέλατε;

εφυγες για ψυχολογο αμεσα. λετζιτ μην το αφησεις. μονο αυτο θα πω και τιποτε αλλο. δεν θα αρρωστησουμε εμεις για τις πανελλαδικες. κοιτα να εισαι καλα και παρτο και χαλαρα το θεμα, διαβασε και ο,τι ειναι να γινει θα γινει. στην τελικη υπαρχουν και αλλες διεξοδοι

 

[Chemwizard]

Θα μιλήσεις πρώτα με τους γονείς σου.

Θα μιλήσεις μετά με τους καθηγητές σου.

Και μετά με έναν ψυχολόγο. Είναι πολύ οκ να το κάνεις.

Και σκέψου:

Χαλαρααααααα.

Ακόμη κι αν δεν γράψουμε τέλεια μια φορά, μπορείς να ξαναγράψεις άπειρες.

Τσάμπα είναι, οπότε;

 

[giott]

Ακριβώς οτι λένε τα παιδιά από πάνω. Μίλησε με τους γονείς σου και πήγαινε σε έναν ψυχολόγο να σε βοηθήσει. Ακόμα και καλά να μην γράψεις δεν έγινε κάτι... Δυο φορές έδωσα για να μπω στη σχολή μου και από ακαδημαϊκά μια χαρά τα έχω πάει. Δεν θα σε πάει πίσω αν τυχόν δεν γράψεις καλά την πρώτη φορά και μην αφήσεις λόγω άγχους το όνειρο σου.

 

[sidney]

Θα μιλήσεις πρώτα με τους γονείς σου.

Θα μιλήσεις μετά με τους καθηγητές σου.

Και μετά με έναν ψυχολόγο. Είναι πολύ οκ να το κάνεις.

Και σκέψου:

Χαλαρααααααα.

Ακόμη κι αν δεν γράψουμε τέλεια μια φορά, μπορείς να ξαναγράψεις άπειρες.

Τσάμπα είναι, οπότε;

Έχεις δίκαιο, τζάμπα είναι οι πανελλήνιες, όμως τα φροντιστήρια κι ολα αυτά δεν είναι...Νιώθω πως σπαταλάω τα λεφτά των γονιών μου.

 

[giott]

Έχεις δίκαιο, τζάμπα είναι οι πανελλήνιες, όμως τα φροντιστήρια κι ολα αυτά δεν είναι...Νιώθω πως σπαταλάω τα λεφτά των γονιών μου.

To θέμα σου όμως είναι ψυχολογικό και αν δεν το ξεπεράσεις μπορεί να εμφανιστεί ξανά μπροστά σου και να σε εμποδίσει από το να πραγματοποιήσεις άλλα όνειρα σου. Απλά μίλησε με τους γονείς σου να δείτε μαζί ποια είναι η τακτική που πρέπει να ακολουθήσετε μην το αφήσεις...

 

[Oof]

Έχεις δίκαιο, τζάμπα είναι οι πανελλήνιες, όμως τα φροντιστήρια κι ολα αυτά δεν είναι...Νιώθω πως σπαταλάω τα λεφτά των γονιών μου.

Πιστέψτε με αν το συζητήσεις μαζί τους, θα δεις πως οι γονείς σου είναι οι τελευταίοι που θα σε δουν σαν βάρος. ο κάθε γονιός νιώθει μια απερίγραπτη χαρά και περηφάνια όταν δει το παιδί του να τραβάει τον δρόμο που θέλει εκείνο οποίος και να είναι αυτός(εκτός αν είναι ναρκωτικά, αν χαιρόταν τότε έχεις πατέρα τον Escobar). Το μόνο που θέλουν οι γονείς σου από σένα και ας πληρώνουν χρυσάφι είναι να δουν ότι ακολουθείς αυτό που σου αρέσει δίχως να ζημιωνεται η υγεία σου ενω αγωνιζεσαι για αυτό. Τίποτα παραπάνω

 

[Samael]

Γεια σας, άρχισα φέτος την Γ Λυκ και οφείλω να πω πως απο τωρα σκέφτομαι να μη δώσω πανελλήνιες ακόμα και αν λατρεύω το αντικείμενο το οποίο θέλω να σπουδάσω. Απο την προηγουμένη βδομάδα έχω αρχίσει να νιώθω πολυ άρρωστη. Εχω τα δικά μου προβλήματα και το άγχος του σχολείου -που καλα καλα δεν εχει αρχίσει ακόμα- με έχει αποτελειώσει. Ανέβασα δέκατα 7 μέρες πρίν, τα οποία ακόμα να κατέβουν, εχω καθημερινές κρίσεις πανικού και γαστραντερικα προβλήματα συν ότι στο σχολείο πηγαίνω με λιγότερο από 5 ώρες ύπνου. Έχω χάσει μαθήματα φροντιστηριου γι' αυτόν τον λογο και λείπω από το σχολείο. Νιώθω πως έχω ήδη χάσει την μπάλα....

Χθες μετά απο μια επίσκεψη γιατρού ανάγκασα τον εαυτό μου να παει φροντιστήριο, όπου έμεινα μόνο 2/3 ώρες. Το βράδυ αισθανόμουν τόσο χάλια που έπεισα τους γονείς μου να με πάνε στο νοσοκομείο. Ευτυχώς απο τις εξετάσεις που μου έκαναν εκεί, δε φάνηκε κάποιο σοβαρό πρόβλημα με την υγεία μου. Νιώθω λες και είμαι ο πρώτος άνθρωπος που έχει καταστραφεί έτσι, από τόσο νωρίς. Ίσως φταίει το γεγονός ότι ήδη δεν ήμουν καλά πριν την έναρξη της χρόνιας.

Έχετε και εσείς παρόμοιες εμπειρίες; Τελικά καταφέρατε να περάσετε εκεί που θέλατε;

Been there, done that, απλά με λιγότερες ώρες ύπνου απο εσένα .
Δεν ξέρω πόσο καθησυχαστικό θα σου είναι αλλά το μόνο που μπορώ να σου πω είναι πως κάποιες μέρες και κάποιες περιόδοι στην ζωή σου θα είναι χειρότερες απο άλλες. Αυτό ισχύει για κάθε άνθρωπο, αλλά για όσους εμφανίζουν ψυχοσωματικά θέματα it's kinda more rough.

Αυτό που θέλω να συγκρατήσεις όμως είναι πως δεν χρειάζεται να είναι έτσι τα πράγματα για πάντα. Μπορείς και θα την βρεις την ισορροπία σου. Και αυτό θα γίνει όταν μάθεις να ελέγχεις αυτά που σε αγχώνουν(τις αντιδράσεις σου) αλλά και μόλις καταλάβεις το πως αντιδρά και γιατί το σώμα σου σε αυτά. Είναι σημαντικό να γίνουν και τα δύο. Τα ψυχοσωματικά θέματα δεν είναι αμιγώς ιατρικά ούτε αμιγώς ψυχολογικά. Υπάρχει μια συνεργεία μεταξύ των δύο, η ψυχολογία σου θα βελτιωθεί μόλις αρχίσεις να αποκτάς αυτοπεποίθηση ως προς το να μαντεύεις τι πάει να κάνει το σώμα σου, και το σώμα σου θα αντιδρά καλύτερα όταν "δει" πως η ψυχολογία σου έχει βελτιωθεί.

Σε πρώτη φάση οφείλεις να εστιάσεις στην υγεία σου και να ρίξεις τα επίπεδα του άγχους σου σε πιο νορμάλ επίπεδα. Για να γίνει αυτό πρέπει να νιώσεις οτι φέυγουν όλα τα βάρη απο πάνω σου και κυρίως να μην υποχρεώνεις τον εαυτό σου να κάνει πράγματα εαν δεν νιώθει καλά. Αυτό θα οδηγήσει μόνο σε περαιτέρω άγχος και φυσικά κακή απόδοση που θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο το άγχος. Είναι φαύλος κύκλος. Εαν αυτό περιλαμβάνει να αποφύγεις τις πανελλήνιες για τώρα, τότε ναι κάνε αυτό. Διάβαζε μόνη στο ενδιάμεσο χωρίς να έχεις σκοπό να δώσεις,και επομένως το άγχος του εαν θα περάσεις ή πόσα θα χαλάσεις σε φροντιστήρια, και παράλληλα προσπάθησε να βρεις τις ισορροπίες σου, είτε μόνη είτε με την βοήθεια ψυχολόγου και γιατρού.

 

[SKG]

Θα σου πώ την εμπειρία μου απο τη κόρη μου που εδωσε πέρσι Πανελληνίες.
Το πρόβλημα σε εμάς ξεκίνησε απο τα θερινα μαθήματα που ζορίστηκε πάρα πολύ.Πολλές ωρες διάβασμα, ξενυχτι λόγω καλοκαιριού και λίγες ώρες ύπνου.Αρχισε με ζαλάδα την οποία εριξε στο ότι έκανε ζεστη αλλα σιγα σιγα ξεκίνησαν και οι ταχυπαλμίες,πόνοι στο στομάχι και όλα τα παρελκόμενα της κρίσης πανικού.
Για καλή μας τύχη λόγω προηγούμενης δικής μου εμπειριάς απο κρίσεις πανικού εντοπίσαμε γρήγορα οτι ευθύνεται το αγχος και πήρα δραστικά μέτρα.Καλοκαιριάτικα και εν μέσω αδειών μπήκαμε σε αναζήτηση ψυχολόγου και μετά απο 3 αποτυχημένες προσπάθειες βρήκαμε την ιδανική.
Νιώθω ότι είναι το καλύτερο που έχω κάνει για το παιδί μου και τα καλύτερα χρήματα που εχω δώσει ποτε.
Μετά απο σχεδον ένα χρόνο είναι ενας αλλος άνθρωπος.Μέχρι σε ασανσέρ μπαίνει που δεν έμπαινε ποτε.
Βεβαια με όλα αυτα τα προβλήματα εχασε αρκετό χρόνο απο το διάβασμα παρόλο που το πάλευε σα σκυλί να διαβαζει ενω ταυτόχρονα είχε και τις κρίσεις.
Το τελευταιο τριμηνο πριν τις εξετασεις που είχε πετάξει απο πάνω της ολο αυτο το αγχος διαβασε πολύ καλα και πηγε να γραψει εντελώς χαλαρη.
Δε πέρασε βεβαια εκει που ηθελε (ηταν αρκετα υψηλόβαθμη η σχολή) παρόλο που εγραψε παρα πολύ καλα.Δε ξερω αν φταιει ο χαμένος χρόνος η η ψυχολογια της που τους περισσοτερους μήνες ηταν χαλια αλλα ξέρω οτι τωρα που ξεκινησε πάλι διαβασμα για να ξαναδώσει είναι η μέρα με τη νυχτα σε σχεση με πέρσι.
Γι αυτό ψυχολόγο ΧΘΕΣ!!Ασχετα με τις πανελληνιες θα πάρεις βάσεις που θα τις εχεις για όλη σου τη ζωη!

 

[sidney]

Πιστέψτε με αν το συζητήσεις μαζί τους, θα δεις πως οι γονείς σου είναι οι τελευταίοι που θα σε δουν σαν βάρος. ο κάθε γονιός νιώθει μια απερίγραπτη χαρά και περηφάνια όταν δει το παιδί του να τραβάει τον δρόμο που θέλει εκείνο οποίος και να είναι αυτός(εκτός αν είναι ναρκωτικά, αν χαιρόταν τότε έχεις πατέρα τον Escobar). Το μόνο που θέλουν οι γονείς σου από σένα και ας πληρώνουν χρυσάφι είναι να δουν ότι ακολουθείς αυτό που σου αρέσει δίχως να ζημιωνεται η υγεία σου ενω αγωνιζεσαι για αυτό. Τίποτα παραπάνω

Θα διαφωνήσω.

Been there, done that, απλά με λιγότερες ώρες ύπνου απο εσένα .
Δεν ξέρω πόσο καθησυχαστικό θα σου είναι αλλά το μόνο που μπορώ να σου πω είναι πως κάποιες μέρες και κάποιες περιόδοι στην ζωή σου θα είναι χειρότερες απο άλλες. Αυτό ισχύει για κάθε άνθρωπο, αλλά για όσους εμφανίζουν ψυχοσωματικά θέματα it's kinda more rough.

Αυτό που θέλω να συγκρατήσεις όμως είναι πως δεν χρειάζεται να είναι έτσι τα πράγματα για πάντα. Μπορείς και θα την βρεις την ισορροπία σου. Και αυτό θα γίνει όταν μάθεις να ελέγχεις αυτά που σε αγχώνουν(τις αντιδράσεις σου) αλλά και μόλις καταλάβεις το πως αντιδρά και γιατί το σώμα σου σε αυτά. Είναι σημαντικό να γίνουν και τα δύο. Τα ψυχοσωματικά θέματα δεν είναι αμιγώς ιατρικά ούτε αμιγώς ψυχολογικά. Υπάρχει μια συνεργεία μεταξύ των δύο, η ψυχολογία σου θα βελτιωθεί μόλις αρχίσεις να αποκτάς αυτοπεποίθηση ως προς το να μαντεύεις τι πάει να κάνει το σώμα σου, και το σώμα σου θα αντιδρά καλύτερα όταν "δει" πως η ψυχολογία σου έχει βελτιωθεί.

Σε πρώτη φάση οφείλεις να εστιάσεις στην υγεία σου και να ρίξεις τα επίπεδα του άγχους σου σε πιο νορμάλ επίπεδα. Για να γίνει αυτό πρέπει να νιώσεις οτι φέυγουν όλα τα βάρη απο πάνω σου και κυρίως να μην υποχρεώνεις τον εαυτό σου να κάνει πράγματα εαν δεν νιώθει καλά. Αυτό θα οδηγήσει μόνο σε περαιτέρω άγχος και φυσικά κακή απόδοση που θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο το άγχος. Είναι φαύλος κύκλος. Εαν αυτό περιλαμβάνει να αποφύγεις τις πανελλήνιες για τώρα, τότε ναι κάνε αυτό. Διάβαζε μόνη στο ενδιάμεσο χωρίς να έχεις σκοπό να δώσεις,και επομένως το άγχος του εαν θα περάσεις ή πόσα θα χαλάσεις σε φροντιστήρια, και παράλληλα προσπάθησε να βρεις τις ισορροπίες σου, είτε μόνη είτε με την βοήθεια ψυχολόγου και γιατρού.

Χαίρομαι που βλέπω εμπειρίες όμοιες με τις δικές μου. Οι φίλοι μου και γενικά όσοι ξέρω φαίνονται να κινούνται με σταθερούς ρυθμούς και να είναι μακράν καλύτερα από εμένα. Αυτή η εβδομάδα παίζει να ήταν απο τις χειρότερες της ζωής μου και φοβόμουν συνεχώς πως ως δια μαγείας θα παγιδευτώ για πάντα στην κόλαση που είναι η Γ λυκείου. Με καθησυχάζει πολυ να βλέπω ανθρώπους που πέρασαν οτι περνάω εγω τώρα και να τα έχουν καταφέρει στη ζωή

 

[Samael]

Χαίρομαι που βλέπω εμπειρίες όμοιες με τις δικές μου. Οι φίλοι μου και γενικά όσοι ξέρω φαίνονται να κινούνται με σταθερούς ρυθμούς και να είναι μακράν καλύτερα από εμένα. Αυτή η εβδομάδα παίζει να ήταν απο τις χειρότερες της ζωής μου και φοβόμουν συνεχώς πως ως δια μαγείας θα παγιδευτώ για πάντα στην κόλαση που είναι η Γ λυκείου. Με καθησυχάζει πολυ να βλέπω ανθρώπους που πέρασαν οτι περνάω εγω τώρα και να τα έχουν καταφέρει στη ζωή

Όχι δεν θα εγκλωβιστείς μην ανησυχείς. Απλά χρειάζεσαι λίγο χρόνο να εξοικειωθείς με ορισμένες νέες παραμέτρους στην ζωή σου που σε έβγαλαν απο την ισορροπία σου, όπως οι πανελλήνιες. Μην παίρνεις παράδειγμα απο τους γύρω σου γενικά. Οι περισσότεροι ακόμα και εαν περνάνε ίδια ή χειρότερη φάση δεν θα θέλουν να το συζητήσουν. Αλλά δεν σημαίνει πως όλοι είναι μια χαρά,απλά προτιμούν να δείχνουν έτσι διότι βλέπουν και τους άλλους που δεν λένε τίποτα οπότε...

Υπάρχει όμως φως στο τούνελ και θα τα καταφέρεις. Προσπάθησε να νιώσεις ελεύθερη ξανά ελεύθερη και απαλλαγμένη απο άγχος και φόβους. Δούλεψε στον εαυτό σου και κάνε όσα πράγματα σε ευχαριστούν. Είτε αυτό περιλαμβάνει βόλτες,είτε ταινίες,είτε παιχνίδια στον υπολογιστή είτε διάβασμα βιβλίων κτλπ.

Γενικότερα ζήσε πάλι λίγο την ζωή σου και προσπάθησε να δεις πάλι σιγά σιγά πως ναι μεν υπάρχουν οι κακές μέρες, αλλά μπορούν να υπάρχουν και οι καλές μέρες! Ευελπιστώ πως έτσι θα καταφέρεις να εστιάσεις αργά η γρήγορα στο αντικείμενο με το οποίο θες να ασχοληθείς, και θα γυρίσεις με περισσότερη αυτοπεποίθηση να κάνεις οτιδήποτε χρειαστεί για να το καταφέρεις,ακόμα και εαν σημαίνει να δώσεις πανελλήνιες.