Oι Γερμανόφωνοι φοιτητές (π.χ. Γερμανοί, Αυστριακοί, Β.Ιταλοί, Ελβετοί) δεν έχουν τα χαρακτηριστικά των large Ελληνοκάγκουρων φοιτητών δηλαδή, το κουτσομπολιό ή την επιδειξιομανία με ρούχα, αυτοκίνητα στη σχολή, ρολόγια κλπ. Ούτε σπαταλούν χρόνο σε φοιτητικά απόρρητα ή άχρηστο χρόνο σε κοινωνικά δίκτυα. Γενικά κοιτάζουν την πάρτη τους, αφοσιώνονται στις απαιτητικές σπουδές, κάνουν σταθερές φιλίες ζωής (1 ή 2 άτομα) αλλά αυτό θέλει πολύ χρόνο και συνήθως επενδύουν σωστά. Αυτό ισχύει και για τις κοπέλες, οι οποίες δεν έχουν "ρατσισμό" φύλου για το είδος φιλίας. Δεν έχουν το συνήθειο να "δίνονται" με λάθος τρόπο σε ξένους ανθρώπους από το πρώτο εξάμηνο, ενώ δεν συνδέουν τις προθέσεις κοινωνικοποίησης με χαζοσεξουαλικά υπονοούμενα από σίριαλ της ελληνικής μεταπολίτευσης. Η εμπειρία μου, δείχνει ότι δίνουν μεγαλύτερο σεβασμό στην προσωπικότητα ενός ανθρώπου και του αφήνουν χώρο έκφρασης. Αντίθετα, στην Ελλάδα από την πρώτη μέρα στο Πανεπιστήμιο, οι περισσότεροι ψάχνουν φίλους ή γκομενοδουλειές της πλάκας και μετά από 2 μήνες κόβουν και την καλημέρα! Αυτό τι είδους συμπεριφορά είναι;