Άσχετα τι αναφέρει ο viedo, δεν είναι πάντα τόσο ρόδινα ή εύκολα. Δυστυχώς η αγορά εργασίας είναι ένας πονοκέφαλος και υπάρχει ανταγωνισμός πολλές φορές όχι με ηθικά μέσα. Αρκετοί μπορεί να έχουν πτυχία από τις λεγόμενες
πιασάρικες επιστήμες, αλλά δεν βρίσκουν εύκολα δουλειά ή αν βρίσκουν στο ξεκίνημα της καριέρας τους, τελικά δεν ήταν αυτό που ήθελαν, ή απολύονται ή εμφανίζουν άλλα προβλήματα τα οποία και διογκώνονται όταν κάποιος έχει και οικογένεια. Ο φιλελευθερισμός έχει ένα κακό. Μιλάει στους ανθρώπους για το ευνοϊκό σενάριο.
Το κακό με τις πιασάρικες επιστήμες είναι ότι κατοχυρώνονται μόνο από τις εταιρίες ως πιασάρικες ή μη πιασάρικες αδικώντας πολλές φορές την έννοια της επιστήμης καθώς οι ίδιες εταιρίες αποφασίζουν με δικά τους κριτίρια και πόσο καιρό αυτές οι επιστήμες θα έχουν χρησιμότητα. Όταν περάσει αυτός ο καιρός των 3-5 χρόνων, μετά οι εταιρίες αυτές μιλούν για
ελλιπή προσόντα υποψηφίου. Δεν αποθαρρύνω κανέναν αλλά θα πρέπει ο κάθε υποψήφιος να βάζει κάτω όλα τα σενάρια και να εξετάζει από νωρίς τις πιθανές αστοχίες ή παγίδες που μπορεί να κρύβουν πολλές επιστήμες στον εργασιακό βίο. Οι σπουδές κάποια στιγμή τελειώνουν. Το θέμα είναι τι γίνεται μετά.