Οικονομικό βάρος για την οικογένεια μου

[Nikoletaant]

Καλησπέρα. Φέτος, δίνω δεύτερη φορά και πολύ πιθανό να μη περάσω πάλι στην σχολή των ονείρων μου. Εκτός αν με διαφωτισουν οι άγιοι και λύσω τα θέματα, πιθανόν ομως αυτό να μη γίνει. Πολλοί θα πείτε "ποτε δε ξέρεις, μη προεξοφλείς ότι δε θα πετύχεις" κλπ, αλλα η επίδοση μου δεν εχει βελτιωθεί οσο χρειάζεται απο πέρσι και θεωρώ οτι ο καθε μαθητής έχει επίγνωση των δυνατοτήτων του, ειδικά έναν μηνα πριν τις πανελλήνιες. Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι πως να σταματήσω να νιώθω οικονομικό βάρος; πραγματικά λυπάμαι πολυ τα λεφτα των γονιών μου που έδωσαν για φροντιστήρια... Θέλω να τους τα ξεπληρώσω καποια στιγμή στη ζωή μου γιατί νιώθω απαίσια. Προέρχομαι απο μια οικογένεια η οποια δεν ειναι ιδιαίτερα ευκαταστατη αλλα δε πεινάμε κιόλας. Όμως εχουν σπατάλησει τοσα χρηματα για το τίποτα. Εγώ, ωστόσο, που να ήξερα οτι δεν θα τα πήγαινα καλά, απλως κυνηγούσα το όνειρο μου.
Γιαυτο και στο προηγούμενο θεμα που ανέβασα, ρωτάω για τη γνωμη σας πανω σε εργασια παραλληλα με σπουδες σε κολλέγιο επειδή δε θελω να τους επιβαρύνω αλλο στη μετέπειτα ζωή μου. Νιώθω απαίσια και με τρώνε οι τύψεις. Ευχαριστώ για όποιον το διαβασε και θα χαιρόμουν να ακούσω τις απόψεις σας.

 

[Εριφύλη]

Καλησπέρα. Φέτος, δίνω δεύτερη φορά και πολύ πιθανό να μη περάσω πάλι στην σχολή των ονείρων μου. Εκτός αν με διαφωτισουν οι άγιοι και λύσω τα θέματα, πιθανόν ομως αυτό να μη γίνει. Πολλοί θα πείτε "ποτε δε ξέρεις, μη προεξοφλείς ότι δε θα πετύχεις" κλπ, αλλα η επίδοση μου δεν εχει βελτιωθεί οσο χρειάζεται απο πέρσι και θεωρώ οτι ο καθε μαθητής έχει επίγνωση των δυνατοτήτων του, ειδικά έναν μηνα πριν τις πανελλήνιες. Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι πως να σταματήσω να νιώθω οικονομικό βάρος; πραγματικά λυπάμαι πολυ τα λεφτα των γονιών μου που έδωσαν για φροντιστήρια... Θέλω να τους τα ξεπληρώσω καποια στιγμή στη ζωή μου γιατί νιώθω απαίσια. Προέρχομαι απο μια οικογένεια η οποια δεν ειναι ιδιαίτερα ευκαταστατη αλλα δε πεινάμε κιόλας. Όμως εχουν σπατάλησει τοσα χρηματα για το τίποτα. Εγώ, ωστόσο, που να ήξερα οτι δεν θα τα πήγαινα καλά, απλως κυνηγούσα το όνειρο μου.
Γιαυτο και στο προηγούμενο θεμα που ανέβασα, ρωτάω για τη γνωμη σας πανω σε εργασια παραλληλα με σπουδες σε κολλέγιο επειδή δε θελω να τους επιβαρύνω αλλο στη μετέπειτα ζωή μου. Νιώθω απαίσια και με τρώνε οι τύψεις. Ευχαριστώ για όποιον το διαβασε και θα χαιρόμουν να ακούσω τις απόψεις σας.

Αρχικά, όντως μη προεξοφλείς τίποτα! Διότι και εγώ έτσι έλεγα την δεύτερη φορά και έγραψα πάνω από 15.000 μόρια χωρίς μάλιστα φροντιστήριο, οπότε ηρέμησε και περίμενε Τώρα, όσον αφορά τα χρήματα που έδωσαν οι γονείς σου τι να κάνουμε? Οι γονείς οφείλουν να στηρίζουν τα παιδιά τους, δεν νομίζω να σου τα ζητήσουν ποτέ πίσω, μην αγχώνεσαι με τέτοια πράγματα. Εσύ τι θέλεις να περάσεις?

 

[Nikoletaant]

Αρχικά, όντως μη προεξοφλείς τίποτα! Διότι και εγώ έτσι έλεγα την δεύτερη φορά και έγραψα πάνω από 15.000 μόρια χωρίς μάλιστα φροντιστήριο, οπότε ηρέμησε και περίμενε Τώρα, όσον αφορά τα χρήματα που έδωσαν οι γονείς σου τι να κάνουμε? Οι γονείς οφείλουν να στηρίζουν τα παιδιά τους, δεν νομίζω να σου τα ζητήσουν ποτέ πίσω, μην αγχώνεσαι με τέτοια πράγματα. Εσύ τι θέλεις να περάσεις?

Ευχαριστώ αρχικά, και συγχαρητήρια για την επίδοση σου. Δυστυχώς δεν νομιζω να συμβεί το ίδιο με εμενα ειλικρινά, ειδικά επειδή τους τελευταίους μηνες αντί να φορτσαρω, απτη κούραση και την απαισιοδοξια τα εχω ψιλοπαρατησει... Γιαυτό σου λεω οτι αμα περάσω θα είναι απο θαύμα. Οπότε ψάχνω λύσεις. Οι γονεις μου δεν ειναι αυστηροί άνθρωποι, πιο πολυ εγω ειμαι με τον εαυτό μου, ομως ξέρω οτι θα απογοητευτουν και ισως σκεφτουν οσα σκέφτομαι και εγώ χωρίς να μου το πουν κατάμουτρα...
Θέλω να περάσω εργοθεραπεια στην Αθήνα!

 

[Εριφύλη]

Ευχαριστώ αρχικά, και συγχαρητήρια για την επίδοση σου. Δυστυχώς δεν νομιζω να συμβεί το ίδιο με εμενα ειλικρινά, ειδικά επειδή τους τελευταίους μηνες αντί να φορτσαρω, απτη κούραση και την απαισιοδοξια τα εχω ψιλοπαρατησει... Γιαυτό σου λεω οτι αμα περάσω θα είναι απο θαύμα. Οπότε ψάχνω λύσεις. Οι γονεις μου δεν ειναι αυστηροί άνθρωποι, πιο πολυ εγω ειμαι με τον εαυτό μου, ομως ξέρω οτι θα απογοητευτουν και ισως σκεφτουν οσα σκέφτομαι και εγώ χωρίς να μου το πουν κατάμουτρα...
Θέλω να περάσω εργοθεραπεια στην Αθήνα!

Ε και αν δεν περάσεις τι έγινε βρε ψυχούλα μου? Σταμάτα να σκέφτεσαι την αποτυχία! Θα βρεις κάτι παρόμοιο, θα βρεις το ίδιο σε ιδιωτική σχολή. Το έχω ξανά πει και θα το λέω για πάντα, οι πανελλήνιες δεν καθορίζουν τίποτα, επουδενί δεν είναι μονόδρομος!

 

[Chemwizard]

Που θέλεις να περάσεις;

 

[Εριφύλη]

Που θέλεις να περάσεις;

Το είπε, εργοθεραπεία στην Αθήνα

 

[Nikoletaant]

Ε και αν δεν περάσεις τι έγινε βρε ψυχούλα μου? Σταμάτα να σκέφτεσαι την αποτυχία! Θα βρεις κάτι παρόμοιο, θα βρεις το ίδιο σε ιδιωτική σχολή. Το έχω ξανά πει και θα το λέω για πάντα, οι πανελλήνιες δεν καθορίζουν τίποτα, επουδενί δεν είναι μονόδρομος!

Ευχαριστώ πολύ. Τα βλέπω ολα μαύρα τώρα βέβαια, επειδή διαβαζω 2 χρονια τωρα αλλα λογω πολλων παραγοντων δε θα αποδώσω... Ωστόσο, και εγώ πιστεύω θα βρεθεί λύση

 

[Guest 292010]

Οι γονείς στηρίζουν τα παιδιά τους χωρίς να έχουν σαν δεδομένο ότι θα πετύχουν ή θα αποτύχουν. Δεν έχουν ποντάρει σε σένα στον ιππόδρομο για να χάνουν τα λεφτά τους επειδή δεν νικήσες την κούρσα.
Είχαν τη δυνατότητα να σε στηρίξουν, αν δεν είχαν πολύ απλά δε θα το έκαναν. Έκαναν μια επιλογή, έκαναν τα κουμάντα τους για το παιδί τους.
Καταλαβαίνω ότι νιώθεις τύψεις αν δεν πετύχεις αυτό που θέλεις, αλλά πίστεψέ με το σημαντικό είναι να σταθείς στα πόδια σου και αυτό θέλουν οι γονείς σου. Είτε μέσω των πανελληνίων είτε μέσω κάποιου άλλου τρόπου θέλουν να ορθοποδησεις και να γίνεις ανεξάρτητη.
Γιατί δε συζητάς μαζί τους αυτή σου την ανησυχία και το βάρος;

 

[Nikoletaant]

Οι γονείς στηρίζουν τα παιδιά τους χωρίς να έχουν σαν δεδομένο ότι θα πετύχουν ή θα αποτύχουν. Δεν έχουν ποντάρει σε σένα στον ιππόδρομο για να χάνουν τα λεφτά τους επειδή δεν νικήσες την κούρσα.
Είχαν τη δυνατότητα να σε στηρίξουν, αν δεν είχαν πολύ απλά δε θα το έκαναν. Έκαναν μια επιλογή, έκαναν τα κουμάντα τους για το παιδί τους.
Καταλαβαίνω ότι νιώθεις τύψεις αν δεν πετύχεις αυτό που θέλεις, αλλά πίστεψέ με το σημαντικό είναι να σταθείς στα πόδια σου και αυτό θέλουν οι γονείς σου. Είτε μέσω των πανελληνίων είτε μέσω κάποιου άλλου τρόπου θέλουν να ορθοποδησεις και να γίνεις ανεξάρτητη.
Γιατί δε συζητάς μαζί τους αυτή σου την ανησυχία και το βάρος;

Το συζήτησα και μου είπαν ότι θέλανε και τα δώσανε τα λεφτά, είτε πετύχω είτε όχι...
Ωστόσο εξακολουθώ να νιωθω τυψεις, κουράζονται πολυ στη δουλειά, δεν θελω να τους επιβαρύνω άλλο. Και δε ξερω αν θα πετύχει το σχέδιο μου με το κολλεγιο και την δουλειά. Και τα δυο μου αδερφια με τη δεύτερη τους προσπάθεια πέρασαν στις σχολές που ήθελαν, στη περίπτωση μου ξέρω πως δεν θα συμβεί αυτό.

 

[Schlimazel]

Κοίτα, είχα κι εγώ το ίδιο βάρος, ένιωθα κ λίγο ευθυνοφοβη
Μήπως προσπαθείς να μειώσεις την προσπάθεια σου και να μετατοπισεις το άγχος σου αλλού;
Εμένα θυμάμαι μου λένε τα εξής, έδωσα κ γω 2 φορές. : " Το ξεχνάς πως όλη σου τη ζωή αποφασίζεις μόνη για το πότε θα διαβάσεις και πότε όχι; ποτέ δεν σταθήκαμε εμπόδιο και δεν πρόκειται να σε αφήσουμε να σκας για τα λεφτά. Για αυτό είναι τα χρήματα για να τα ξοδεύουμε."


Εισαι το παιδί τους. Γιατι νιώθεις τύψεις και όχι ικανοποίηση που ξανά προσπάθησες;. Θεωρεις ότι δεν έκανες ότι καλύτερο μπορούσες μήπως; για αυτό;
Όπως και να έχει, ηρέμησε, δεν έχεις κάνει δα και έγκλημα. Κάνε μια γερή επανάληψη και πάνε με καλή ψυχολογία. Ποτέ δεν ξέρεις

Γκουντ λακ

 

[Guest 292010]

Το συζήτησα και μου είπαν ότι θέλανε και τα δώσανε τα λεφτά, είτε πετύχω είτε όχι...
Ωστόσο εξακολουθώ να νιωθω τυψεις, κουράζονται πολυ στη δουλειά, δεν θελω να τους επιβαρύνω άλλο. Και δε ξερω αν θα πετύχει το σχέδιο μου με το κολλεγιο και την δουλειά. Και τα δυο μου αδερφια με τη δεύτερη τους προσπάθεια πέρασαν στις σχολές που ήθελαν, στη περίπτωση μου ξέρω πως δεν θα συμβεί αυτό.

Κοίταξε, σκέφτεσαι πολλά τώρα που δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που πραγματικά θα έπρεπε να σε ενδιαφέρει. Τις Πανελλήνιες που δίνεις σε ένα μήνα.
Σου προτείνω να βάλεις μια άνω τελεία, να πεις ότι θα κάνω την προσπάθεια μου κι όπου βγει κι ύστερα με τα δεδομένα που θα έχω και με τα συναισθήματα μου θα αποφασίσω τι θα κάνω.
Δε σου λέω να σταματήσει να σε απασχολεί, λέω απλά να το μεταθεσεις χρονικά, να το παγώσεις και να το σκεφτείς όταν θα έχουν τελειώσει η οι πανελλήνιες και θα έχεις μια καλύτερη εικόνα των δεδομένων σου.

Κι εγώ έδωσα δύο φορές , έγραψα και 20 μόρια λιγότερα τη δεύτερη χρονιά (δηλαδή ίσα καράβια ίσα πανιά) και πέρασα από αυτές τις τύψεις, αλλά σκέφτηκα το εξής: Οι γονείς μου με στηρίζουν οικονομικά από όταν γεννήθηκα σε πράγματα που πέτυχα, σε άλλα που απέτυχα, σε δραστηριότητες που μου άρεσαν και σε άλλες που τις παράτησα.Θα πρέπει να ξεπληρώσω όλα αυτά τα λεφτά; Γιατί ξαφνικά στα 17 και στα 18 που με στηρίζουν για τις πανελλήνιες ξαφνικά τους χρωστάω την επιτυχία μου; Αυτό λοιπόν σε συνδυασμό με το ότι και οι ίδιοι δε με έκαναν να νιώσω ποτέ ότι χρωστάω με οδήγησαν στο λογικό συμπερασμα ότι σκέφτομαι βλακειες.

Οι γονείς οφείλουν να είναι πάντα εκεί για το παιδί τους. Ενεργά μέχρι κάποια ηλικία (που είναι κάπως ρευστή για κάθε ελληνική οικογένεια) και ύστερα πιο σιωπηλά-παθητικα.

Οι γονείς όταν αποφασίζουν να κάνουν ένα παιδί είναι υπεύθυνοι για να το βοηθήσουν να ανεξαρτητοποιηθεί. Με όποιον τρόπο πιστεύει ο κάθε γονιός ότι είναι σωστό.
Φαίνεται να είσαι από τα παιδιά που έχουν αυτή τη στήριξη. Είναι γλυκό εν μέρει που νιώθεις τύψεις γιατί καταλαβαίνεις την αξία των χρημάτων και αυτό θα σε βοηθήσει στη μετέπειτα ζωή σου, ωστόσο μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με τα αδέρφια σου γιατί είστε ξεχωριστοί άνθρωποι που διαγράφει ο καθένας τη δική του πορεία.