Θα σου πω κατι, σαν ατομο που απο ημουν στο 0 στα αρχαια, κι ειχα πληρη επιγνωση αυτου, εχω νιωσει τον πανικο, εβλεπα να μην μπορω να καλυψω τα κενα μου, να θεωρω πως οτι μαθαινω, διαγραφεται απο το μυαλο μου κτλ., Π ρ ο σ ε χ ε, τι σκεφτεσαι γιατι μπορει πολυ ευκολα να γινει φαύλος κύκλος. Σκέψου πως δεν μπορουμε να προδικασουμε καταστασεις, ωραια ειναι χαος; τελεια, αρα εχεις κατι να διορθώσεις. Το χαος μαζεύεται. Φαντασου να ηταν κατι δεν μπορεις να αλλαξεις. Βρες τροπο να σκεφτεις Ψ υ χ ρ α ι μ α, για αρχή
Οσο για την απογοητευση, ισως ειναι τιμημα και οχι ριζα προβλήματος. Δε θα σταματησεις να αισθανεσαι ετσι αν δεν σε δεις να τα πηγαινεις καλυτερα, και το καταλαβαινω, αλλα δεν θα τα πας καλυτερα αν απλα δεν το κανεις. Αυθυποβολή και γκάζι.
Εγώ έφυγα απο το φροντ, θυμαμαι πηγα ιδιαιτερο, ηταν η πρωτη σωστη κινηση που εκανα, διοτι ετρεμα απο φοβο.
Μήπως αρχαια χρειαζεται να πορευτεις ως μονάδα; Σκεφτεσαι για ιδιαιτερο καλυτερα αντι για φροντ; ή εστω ιδιαιτερο στο φροντ; Ειναι αλυσίδα το μαθημα, ισως δυσκολευεσαι να ακολουθήσεις ρυθμούς άλλων