Μπορεί να γίνει αυτό υποθέτω...

Νομίζω θα τα γράψω σε bullets, μπας και γλιτώσω τα πολλά μπλα-μπλα!
- Δεν είναι κανείς σε θέση να καταλήξει ότι θέλει να κάνει διδακτορικό, 100%, πριν τα μέσα του μεταπτυχιακού. Ο ένας λόγος είναι ότι δεν μπορείς να ξέρεις τι θες-ασχέτως αν ακούγεται γαμάτο να γίνεις καθηγητής πανεπιστημίου, ένας δεύτερος λόγος είναι ότι δεν έχεις ιδέα τι γωνιές κρύβουν τα πεδία ώστε να κάνεις διδακτορικό και ένας τρίτος λόγος είναι ότι δεν έχεις εικόνα πόση προσπάθεια χρειάζεται, μια ιδέα παίρνεις στο μεταπτυχιακό που αρχίζουν και σφίγγουν οι κώλοι.
- προσωπική γνώμη: Θεωρώ πολύ πιο ολοκληρωμένο αν και τα 3 πτυχία (προ-μεταπτυχιακό και διδακτορικό) είναι στο ίδιο αντικείμενο (έστω και με την ευρεία έννοια). Το προπτυχιακό σου μαθαίνει τις βάσεις μιας επιστήμης που κανείς δεν θα κάτσει να σου μάθει στο μεταπτυχιακό και θα σου χρειαστούν στο διδακτορικό. Μελετάς σε βάθος ένα αντικείμενο και εξειδικεύεις.
- Επίσης προσωπική γνώμη: Πρέπει να είσαι αποφασισμένος γιατί θέλεις να κάνεις το διδακτορικό. Αν δεν είναι για ακαδημαϊκή καριέρα ή ερευνητική (σε κάποια αντικείμενα) είναι πολύ λίγες οι πιθανότητες να το "εξαργυρώσεις" στην αγορά εργασίας.
- Θέλεις να έχεις διατηρήσει ένα καλό επίπεδο στο προπτυχιακό, να έχεις κάνει εργασίες, να έχεις αρπάξει κάθε ευκαιρία που σου έχει δώσει το εκάστοτε πανεπιστήμιο. Μετά θέλει ένα ακόμα καλύτερο επίπεδο στο μεταπτυχιακό και ειδικά στη διπλωματική που στην ουσία είναι η πρώτη μεγάλη ερευνητική εργασία που κάνει κάποιος. Οι βαθμοί δεν παίζουν τόσο μεγάλο ρόλο.
- Παίζει ρόλο ο καθηγητής πάρα πολύ στο διδακτορικό. Πολύ καλά μυαλά, με κακούς καθηγητές, χάθηκαν τσάμπα.
- Παίζει ρόλο αν δουλεύεις. Ένα διδακτορικό για ακαδημαϊκή καριέρα είναι full time job για μένα. Έρευνα, διάβασμα, επιτηρήσεις, διορθώσεις, μαθήματα, δημοσιεύσεις, θελήματα (αναγκαστικά).
- Δεν είναι όλα τα θέματα καινοτόμα ή σούπερ-ντούπερ-ουάου ερευνητικά. Αυτό δεν τα κάνει λιγότερο χρήσιμα για τις επιστήμες στις οποίες γίνονται.
- Είναι μια επένδυση χρόνου περίπου (ΜΟ) 5-6 ετών που τερματίζουν οι αντοχές και τα όρια. Αυτό για όποιον το κάνει κανονικά. Θα δοκιμαστείς, θα εκνευριστείς και είναι μέσα στο παιχνίδι να διαχειριστείς όλες τις δυσκολίες, είναι μέρος της διαδικασίας.
- Η ακαδημαϊκή θέση δεν έρχεται αμέσως. Δεν είναι σαν την αγορά εργασίας που οι θέσεις είναι πιο "γενικές". Για να γίνεις ΔΕΠ (Επίκουρος πλέον) πρέπει να ανοίξει θέση στο αντικείμενό σου σχεδόν "ακριβώς". Ανάμεσα στο διδακτορικό και στην πολυπόθητη θέση πρέπει να κάνεις δημοσιεύσεις, έρευνες, μελέτες και να μαζέψεις διδακτικές ώρες. Εγώ έχω δουλέψει στο ΕΑΠ, σε κολλέγιο, διδάσκω στο πανεπιστήμιο, ήμουν τυχερή και έβγαλα μονογραφία και ακόμα περιμένω να ανοίξει κάτι στο αντικείμενο ανά την Ελλάδα (κοιτάω και Κύπρο).
Αυτές κάποιες σκέψεις, πρόχειρα.
Ό,τι θέλετε ρωτάτε!