Ο νοσοκομειακός φαρμακοποιός ασχολείται με την παραγγελία, αποθήκευση, συντήρηση και Παρασκευή όλων των φαρμάκων του νοσοκομείου. Επίσης ελέγχει τις συνταγές που έρχονται από τα διάφορα τμήματα του νοσοκομείου και τις εκτελει αν είναι σωστές αλλιώς επικοινωνει με τον γιατρό και του τονίζουν το πιθανό σφάλμα. Τώρα, ο κλινικός φαρμακοποιός έχει μεταπτυχιακό και ουσιαστικά διαθέτει τις γνώσεις ώστε να εξατομικεύει την φαρμακευτική αγωγή στον κάθε ασθενή. Έχει άμεση επαφή με τον ασθενή, παίρνει ιστορικό και τον συμβουλεύει και τον εκπαιδεύει προσωπικά στην κλίνη του. Μπορεί επιπλέον να διεξάγει εργαστηριακά τεστ προκειμένου να διαπιστώσει την απορρόφηση του φαρμάκου ή καποιο άλλο δείκτη ώστε να προβεί σε συνεργασία με τον γιατρό σε αλλαγή της φαρμακευτικης αγωγής (δοσολογία, σκεύασμα, συνδυασμός φαρμάκων...). Τέλος επιλύει κάθε ερώτηση του ασθενούς για τα φάρμακα του και τον ενημερώνει για τις πιθανές παρενέργειες. Άρα νοσοκομειακός~ φαρμακειο, όχι επαφή με ασθενείς συνήθως, κλινικός~ άμεση επαφή με ασθενείς.