Θα έλεγε ότι η πραγματικότητα που αντιλαμβανόμαστε είναι η βέλτιστη δεδομένου ότι δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς :Ρ
Δε μας ανάγκασαν ποτέ να μάθουμε απ' έξω να αντιστρέφουμε Laplace, για να διαλύουμε και κάποιους μύθους ότι μας κάνουν κινέζικα βασανιστήρια εκεί μέσα. :Ρ Άλλο που στο τέλος τους μαθαίνεις τους πίνακες απ' έξω από την προπόνηση.
Γενικά, από όσες εμπειρίες έχω με άτομα που έχουν επαφή με τα μαθηματικά αλλά όχι μέσω σπουδών (ή έστω προσωπικής έντονης και οργανωμένης ενασχόλησης), η σχέση με το αντικείμενο είναι, συνήθως, τελείως διαφορετική - και αυτό είναι απόλυτα αναμενόμενο, άλλωστε. Αυτή η γραμμή, προφανώς, προωθείται και από τα εκάστοτε τμήματα. Για παράδειγμα, πέρυσι τέτοιον καιρό είχα μία συνεργασία στα πλαίσια της οποίας έπρεπε να βρούμε και έναν αντίστροφο Laplace - έναν μήνα μας πήρε... Δύο άτομα ήμαστε στην «ομάδα», εγώ ως μαθηματικός και άλλο ένα παιδί ως μηχανικός - με πολύ καλό υπόβαθρο στα μαθηματικά. Ε, οι ιδέες που ρίχναμε στο τραπέζι ήταν η μέρα με τη νύχτα, λες και, αν ήσουν τρίτος, νόμιζες ότι είχαμε άλλο πρόβλημα μπροστά μας ο καθένας.
Ωστόσο, αυτό ήταν και το απολύτως φυσιολογικό, σε άλλα μονοπάτια σκέψης σε βάζουν σπουδές πάνω σε μηχανολογικά, σε άλλα οι σπουδές στα μαθηματικά. Αλλιώς μαθαίνεις να χειρίζεσαι τις έννοιες και τα εργαλεία σε κάθε περίπτωση, με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που έχει αυτό κάθε φορά.
Να είμαι λίγο πιο συγκεκριμένος . Εννοώ οτι π.χ. στους μηχανικούς , τουλάχιστον σε προπτυχιακό επίπεδο ο αντίστροφος laplace γίνεται με πινακάκια . Στο μαθηματικό υπέθεσα οτι ίσως απαιτούν ο φοιτητής να ξέρει τον αντίστοιχο αντίστροφο μετασχηματισμό που είναι μια δύσκολη διαδικασία με ένα μιγαδικό ολοκλήρωμα, εαν θυμάμαι καλά . Να μάθεις τα πινακάκια απ'έξω θα ήταν αρκετά ακραίο για όλες τις σχολές,ακόμα και για το μαθηματικό
,άσχετα που όπως είπες και εσύ καταλήγεις να τα θυμάσαι λόγω εμπειρίας .
Γενικά ο μήνας είναι στάνταρ για να αρχίζει να υπάρχει επικοινωνία μεταξύ μηχανικού και μαθηματικού σε όλα τα projects που έχω ακούσει μέχρι σήμερα . Αλλά είπες μια πολύ ωραία φράση στο τέλος :
"Σαν να έχει ο καθένας διαφορετικό πρόβλημα μπροστά του" . Με ένα ύφος μεταξύ σοβαρού & αστείου ξέρεις , σκέφτεσαι οτι υπάρχει μια δόση αλήθειας σε αυτό και αρκετές φορές αυτό χρειάζεσαι για να λύσεις ένα δύσκολο πρόβλημα,πολλές και διαφορετικές οπτικές
.
Το ποιντ μου πάντως θα το συνοψίσω στο εξής :
Μαθηματικό/φυσικό ---> Πολύς κόπος ,πολύ ειδίκευση,πολλοί απόφοιτοι & υπερβολικά λίγες οι θέσεις που απαιτούν τέτοια προσόντα . Δεν νομίζω για έναν νέο στα 18 που θέλει να ζήσει την ζωή,να ξενυχτάει,να γλεντάει να κάτσει να ασχοληθεί με κάτι τόσο δύσκολο που δεν θα του αποφέρει στο τέλος καθόλου εμπειρία σε αυτά που θα του ζητήσουν εν τέλει να κάνει στην δουλειά .
Είναι άσχημο αλλά δεν φταίει μόνο η νεολαία . Εμείς σαν κράτος τα κάναμε έτσι τα πράγματα , στερώντας ευκαιρίες και προωθώντας οτι πρέπει πάντα να πηγαίνουμε με την πιο εύκολη λύση και να βολευόμαστε . Ανεξάρτητα εαν δεν μας προσφέρει τα όσα θα θέλαμε για να ζήσουμε ουσιαστικά . Έχει πολλές περισσότερες ευκαιρίες στην Ελλάδα κάποιος που θα ανοίξει ταβέρνα,θα χορεύει,θα τραγουδάει,θα κλωτσάει μια μπάλα ή θα βγαίνει σε πρωινάδικα ή δεν ξέρω και εγώ τι . Και όχι δεν τα λεω με σκοπό να μειώσω κανένα επάγγελμα . Απλά μετά απο τόσες σπουδές και μάλιστα σε τόσο δύσκολα τμήματα θα περίμενε κανείς οτι ένας τέτοιος άνθρωπος θα άξιζε έναν αξιοπρεπή μισθό.Αυτός δεν είναι και ο λόγος που κυνηγάει κάποιος εκπαίδευση ανώτερου επιπέδου ; Για να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει πιο ειδικά προβλήματα και να διεκδικήσει δικαιώματα σε υψηλότερο μισθό ; Εε αυτό στην Ελλάδα τουλάχιστον δεν υφίσταται, και να πως προκύπτει η απαξίωση σε τέτοια τμήματα .
Συνάμα,είναι σχολές που απαιτούν πολύ σκέψη και πολύ προσπάθεια, και ο κόσμος κοιτάει να τα αποφεύγει όσο μπορεί και τα δύο ,και η πολιτεία δεν δίνει και κανένα κίνητρο κάποιος να πάει against the odds .
