Αποφοίτησα πριν 2 χρόνια, και λόγω πίεσης γονέων επέλεξα την θετική κατεύθυνση και πέρασα ΗΜΜΥ.
Το θέμα είναι οτι πάντοτε ήξερα πως ήθελα να ασχοληθώ με τον άνθρωπο.Με εξιτάρει σε βαθμό τρέλας το γιατί συμπεριφερόμαστε με συγκεκριμένο τρόπο, το πως το μυαλό μας μέσω και της βιολογιας και της ανατομίας του ελέγχει τον οργανισμό και το πνεύμα κοκ
Την επιλέγω δηλαδή συνειδητά αυτήν την σχολή χωρίς να με ενδιαφέρει αν είναι μουράτη ή οχι. Σκέφτομαι τον εαυτό μου να διδάσκομαι όλα αυτά τα ενδιαφέροντα κατεμέ πράγματα και δεν βλέπω την ώρα να μπω στο πανεπιστήμιο και να τα διδάσκομαι.
Τώρα, ωστοσο,πίσω στην πραγματικότητα.Πολλοί την θέλουν αυτήν την σχολή με αποτέλεσμα να έχει υψηλές βάσεις. (17500 μόρια)
Πόσο ρεαλιστικός είναι ο στόχος μου; Θα μπορούσα να τα καταφέρω; Δεν εχω ιδέα τι ζητάει η θεωρητική κατεύθυνση,μια και ήμουν θετική.
ΕΚΘΕΣΗ ξερω πάνω κάτω
ΙΣΤΟΡΙΑ αν την κατανοήσω και την μάθω απέξω δεν μπορώ να τα πάω άριστα έστω και σε 3 μήνες;
Τώρα ΑΡΧΑΙΑ έχω να πιάσω απο Α' Λυκείου για να μην πω γυμνάσιο. Κάτι έχω ακούσει για γνωστό και άγνωστο μόνο. Είναι το μάθημα που προφανως θα θέλει προαπαιτούμενα απο Α γυμνασίου κλπ ε?
ΛΑΤΙΝΙΚΑ/ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ δεν ξέρω τι πάιζει. Θυμαμαι οτι έλεγαν πως ειναι απο τα ευκολα μαθηματα και φετος οτι απλα ειναι αποστηθηση η κοινωνιολογια.
Καλησπέρα! Ένα θέμα που με ενδιαφέρει πολύ, καθώς ταυτίζομαι αρκετά μαζί σου.
Καταρχάς, όταν ήμουν στα δεκαοχτώ ήθελα (ή νόμιζα ότι ήθελα) να γίνω μάγειρας, έτσι και δεν διάβασα καθόλου πανελλήνιες και πήγα σε ένα ιεκ, αποφοίτησα και άρχισα να δουλεύω. Έλα όμως που αντιλήφθηκα πως δεν μου άρεσε με τον καιρό, δεν ήταν αυτό που ήθελα να κάνω πραγματικά.
Πάντα ήθελα να ασχολούμαι με την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων, διάβαζα βιβλία ψυχολογίας, ψυχανάλυσης (Φρόιντ, Γιουνγκ, Έριξον κτλ) και, ενώ ήξερα ότι στην πραγματικότητα ήθελα να ασχοληθώ με αυτό, κώλωνα, γιατί σκεφτόμουν ότι πέρασαν τα χρόνια και άλλα παρόμοια.
Τελικά, στα 27 μου επέλεξα να ξαναδωσω πανελλήνιες ταυτόχρονα με δουλειά και χωρίς να εχω καθόλου επαφή με θεωρητική (ήμουν στην τότε τεχνολογική όταν ήμουν λύκειο). Ξεπατώθηκα όμως, γιατί το ήθελα πολύ και πέρασα για κοινωνικός λειτουργός (η δεύτερη επιλογή, μετά την ψυχολογία) και τώρα όλα οκ, πολύ κούραση αλλά κάνω αυτό που θέλω.
Το συμπέρασμα είναι να κάνεις αυτό που πραγματικά θες, να προσπαθείς γι'αυτό και να το έχεις σαν πρώτο στόχο (αλλιώς δεν το θες πραγματικά), να μην τα βάζεις κάτω και να μην θεωρείς ποτέ πως είναι αργά
Υ.Γ :Αν ξεκινήσεις τώρα είναι πολύ δύσκολα, καλύτερα προετοιμάσου από νωρίς, ξεκίνα από τέλη Αυγούστου π.χ ιδιαίτερα.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 19 Φεβρουαρίου 2020
Επίσης, το μόνο πραγματικά δύσκολο είναι τα αρχαία, αλλά σκέψου πως εγώ (όντας της τεχνολογικής και με σχεδόν δεκαετή απουσία από το σχολείο) έγραψα στο 17, με πάρα πολύ διάβασμα όμως. Εν ολίγοις, δώστα όλα και δεν θα απογοητευτείς. Και, ακόμα και ψυχολογία να μην περάσεις, υπάρχουν και άλλες συγγενείς σχολές που θα σου αρέσουν...