Λοιπόν,πάω Δευτέρα λυκείου κ γενικά είμαι μια καλή μαθήτρια μπορώ να πω με ιδιαίτερη κλίση στα φιλολογικά όποτε επέλεξα την θεωρητική !!!Η σχολή που μου αρέσει είναι η ψυχολογία και έχω ξεκινήσει φροντιστήρια κ τα πάω καλά μπορώ να πω κ πιστεύω ότι μπορώ να περάσω τ θέμα όμως είναι ότι εγώ αυτό που θέλω πραγματικά είναι να γίνω ηθοποιός κάτι το οποίο όταν το είπα στους γονείς μου μου είπαν να το κάνω αφού μου αρέσει αλλά πρέπει να έχω κ ένα πτυχίο γτ δεν είναι σταθερή εργασία όποτε συμφώνησα κ βρήκα αυτή τη σχολή το θέμα εινσι ότι ζορίζομαι να διαβάσω ενώ οι επιδόσεις μου είναι αρκετά καλές νιώθω ότι δεν είναι αυτά για μένα Θέλω να ανέβω στη σκηνή νιώθω καταπιεσμένη δε ξέρω τι να κάνω Αλήθεια????Από την άλλη βέβαια σκέφτομαι μήπως δε δώσω πανελλήνιες κ πάω στο εξωτερικό αλλά σκέφτομαι ότι θέλω στην Ελλάδα κ μεταπτυχιακό έξω!!Μήπως απλα βαριέμαι;;Θα με βοηθούσε πολύ η γνώμη σας????
I am here for the rescue. Σου έχω τη λύση.
Ξεκίνα από τώρα να πηγαίνεις μία με δύο φορές την εβδομάδα υποκριτική. Βρες μία ομάδα, σίγουρα θα έχει καμία, εκτός αν ζεις σε κανένα χωριό. Μην περιμένεις να τελειώσεις το λύκειο. Ξεκίνα από τώρα το όνειρο. Θα σου είναι πιο εύκολο μετά να διαβάζεις, I suppose. Δηλαδή θα το έχεις σαν χόμπι, όπου θα μπορείς να βελτιώνεσαι παράλληλα. Καθώς τώρα επειδή σου έχει μπει στο μυαλό και επειδή δεν το κάνεις ενεργά, το μεγενθύνεις και το αφήνεις να επηρεάζει τις άλλες σου υποχρεώσεις. Ενώ, αν το κάνεις, θα είσαι good. Άσε που μπορεί να συνειδητοποιήσεις, ότι το κομμάτι "θέλω να ανεβώ στη σκηνή, δεν μπορώ να διαβάσω" είναι απλά ένα τέχνασμα για να δικαιολογήσεις τη βαρεμάρα σου, ότι είσαι φτιαγμένη για άλλα.
Τώρα αν ήδη το κάνεις, αν ήδη κάνεις εδώ και καιρό υποκριτική και δεν μπορείς ακόμη παρά να σκέφτεσαι μόνο αυτό, then, well, απλά υπομονή τότε λολ. Υπομονή, γιατί δύσκολα να ζήσεις από αυτό, είναι μεγάλο ρίσκο. Αλλά αυτό είναι υποκειμενικό, έτσι. Μερικοί κυνηγούν το πάθος τους, παίρνουν ρίσκα, πετυχαίνουν και μετά κάνουν motivational video για το πώς πήγαιναν κόντρα στη κοινωνία. Αυτοί θα σου έλεγαν να ακολουθήσεις την καρδιά σου και να παρατήσεις το σχολείο.
Επειδή όμως οι περισσότεροι δεν τα καταφέρνουν, εγώ θα πρότεινα να ασχολείσαι με αυτό που αγαπάς, δουλεύοντας παράλληλα με το διάβασμα, για να έχεις περισσότερες διεξόδους. Μετά τα 18 που θα έχουν τελειώσει οι Πανελλήνιες, βλέπεις. Θα έχει ήδη εμπειρία πάντως στον χώρο της υποκριτικής.
Τώρα αν μένεις σε κανένα χωριό, που δεν έχει καμία θεατρική ομάδα, τι να κάνουμε? Συμβουλεύω να ασχοληθείς με τις Πανελλήνιες. Παραείναι μεγάλο ρίσκο, να τα αφήσεις όλα. Φταίει και αυτό εδώ που είπες "Μήπως απλα βαριέμαι;;" που μπράβο που το αναρωτιέσαι, δείχνει ωριμότητα.
