Κι αφού έχω πετύχει ράντομ ανομολόγητο στην αρχική μου όπου ένας απίθανος τύπος προκειμένου να δικαιολογήσει ότι δεν κάνει τίποτα ακόμη και για μέτρα που διαφωνεί και διατηρεί μια απολιτίκ στάση πετάει τελείως out of context μια φράση του Χρόνη Μίσσιου...
Κι αφού έχω πάθει 458874 εγκεφαλικά με αυτό και σκέφτομαι να αρχίσω τα ζανάξ...
Κι αφού τελικά ηρεμώ, αποφασίζω ότι δεν αξίζει τελικά τον κόπο και σκέφτομαι πως δεν μπορεί να πάει χειρότερα για σήμερα...
Τότε, λοιπόν, διαβάζω εδώ πέρα σχόλιο που συμπληρώνει μια απίθανη εμμονή στην νομιμότητα με το "Καληνύχτα, Κεμάλ. Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ.". Τη στιγμή που ο ακριβώς προηγούμενος στίχος λέει "με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί".
Νταξει μαλάκες, δεν γίνεται αυτό το πράγμα, παραδίνομαι, σηκώνω τα χέρια ψηλά, θα επιστρέψω όταν η ψυχική μου υγεία επανέλθει.