Ειμαι μαθητρια δευτερας λυκειου και του χρονου θα ακολουθησω τον τομεα των επιστημων υγειας. Τοσο οι γονεις μου οσο και οι καθηγητες μου πιστευουν σε εμενα διοτι τυγχανω αριστουχα με τον δευτερο καλυτερο βαθμο στο σχολειο μου. Εχω καλες βασεις και πιστευω οτι θα πετυχω τον στοχο μου που ειναι ειτε φαρμακευτικη ειτε μοριακη βιολογια... Το θεμα ειναι οτι οι γονεις μου (και ειδικα ο πατερας μου) εξαιτιας των παραπανω με πιεζουν να παω ιατρικη. Ειναι το επαγγελμα που σιχαινομαι περισσοτερο απο οτιδηποτε αλλο στον κοσμο, για σοβαρους προσωπικους λογους που δεν αντεχω να αναφερω. Στο ακουσμα της λεξης ανατριχιαζω ενω οταν συζηταμε αυτο το θεμα μετα βιας κρατιεμαι και δεν βαζω τα κλαματα. Εχω πολυ σοβαρο θεμα και δεν υπερβαλλω. Μισω αυτην την επιστημη και δεν υπαρχει περιπτωση να ασχοληθω μαζι της ουτε για ενα εκατομμυριο ευρω, ποσο μαλλον επειδη το θελουν οι γονεις μου. Πως θα τους δωσω να καταλαβουν μια και καλη οτι δεν. θελω. να. γινω. γιατρος?
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.