Αρχίζω από αυτό αν και δεν πήγαινε σε μένα, διότι νομίζω ότι εδώ βρίσκεται η όλη ουσία του ζητήματος.
Δεν έχω κανένα λόγο να αμφισβητήσω πως σε ότι περιγράφεις ή και στο αντικείμενο σου γενικότερα, δίχως παρακολούθηση και κατάλληλη κατεύθυνση είναι πολύ δύσκολο ή αδύνατο να έχεις ουσιαστικό αποτέλεσμα. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι πως αυτό δεν ισχύει καθολικά.
Για παράδειγμα αν πάρεις κάποιο μάθημα/κλάδο μαθηματικών, ίσως υπάρχουν διακυμάνσεις ως προς το επίπεδο δυσκολίας, το εύρος της ύλης ή την προσέγγιση, ωστόσο η ουσία του μαθήματος παραμένει η ίδια. Έτσι, αν ξέρεις τα παραπάνω, με το κατάλληλο βιβλίο, είναι δυνατόν να ακολουθήσεις μόνος σου.
Ναι, τα έχω διαφορετικά στο μυαλό διότι για μένα τα μεν εργαστήρια (και οι εργασίες) είναι σχεδόν πάντα υποχρεωτικά οι δε παραδόσεις όχι, οπότε δεν νομίζω ότι έχει νόημα να κοιτάξουμε ποια είναι η σωστή προσέγγιση. Η εμπειρία μου από τα παραπάνω είναι μέσες άκρες όπως και με τις παραδόσεις, μπορούν να είναι από πολύ διαφωτιστικά και ενδιαφέροντα ως αφόρητα βαρετά και ανούσια.
Όπως έγραψα και πιο πάνω, αυτό το αφήγημα δεν ισχύει καθολικά.
Ανάλογα με τις συνθήκες (τις οποίες περιέγραψα σε προηγούμενο ποστ) αλλάζει η σειρά που περιγράφεις ή φεύγουν εξ' ολοκλήρου και μέρη.
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_autodidacts
Όπως βλέπεις από το παραπάνω λινκ, γίνεται να πας 0-100 σε αρκετούς τομείς, πόσο μάλλον σε μάθημα με συγκεκριμένη ύλη και σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Δεν λέω ότι είναι πάντα εύκολο ή πάντα προτιμητέο ή ότι αυτό στερεί το νόημα των διαλέξεων. Λέω ότι είναι δυνατόν για έναν φοιτητή να το κάνει και ότι όταν πληρούνται ορισμένα κριτήρια, τα οποία έγραψα πριν, είναι και προτιμότερο να το πορευτεί έτσι.
Είναι αρκετοί. Βασικά το βρίσκω λίγο χαζό που πιάστηκες σε αυτό. Δηλαδή, δεν δέχεσαι ότι υπάρχει κόσμος που διαβάζει για τη σχολή χωρίς να παρακολουθεί συνεχώς?
Θες να προσδιορίσεις τι είναι "αυτό το μικρό"? Γιατί τώρα αοριστολογείς και έτσι δεν βγαίνει εύκολα άκρη.
Είναι μια βοήθεια ή μια κατεύθυνση ή το να λύσεις μια απορία? Καλώς, απλώς έχε υπόψιν πως για ορισμένους ανθρώπους ή/και σε ορισμένα αντικείμενα, δεν χρειάζεται η αρχική βοήθεια ή κατεύθυνση οπότε μπορεί να πορευτεί χωρίς αυτή.
Αν ο καθηγητής υπερέχει του βιβλίου και του υπόλοιπου υλικού ποιοτικά (δηλ. κάνει ουσιαστικό και χρήσιμο μάθημα) ή ως προς το εύρος των πληροφοριών που παρέχει, ξεκαθάρισα και πριν πως θεωρώ καλό κάποιος να πηγαίνει.
Κοίτα τι γίνεται τώρα. Εγώ προσπαθώ να αποδείξω πως είναι μύθος πως "ένας σωστός φοιτητής πρέπει να παρακολουθεί καθημερινά". Για να το δείξω αυτό, γράφω για μια (ποιες είναι οι πολλές?) μέθοδο που λειτουργεί και βασίζεται στο ότι διάβασμα > διαλέξεις και στο ότι οι διαλέξεις συνήθως λειτουργούν απλώς υποστηρικτικά σε πολλές περιπτώσεις.
Οκ, διαφωνείς ως προς το τελευταίο, αλλά εφόσον είναι πλέον αρκετά σαφές πως υπάρχει κι άλλος τρόπος για να είσαι σωστός φοιτητής, γιατί εξακολουθείς να υποστηρίζεις πως "ο σωστός φοιτητής ΠΡΕΠΕΙ να πηγαίνει στις παραδόσεις", δηλαδή ότι η παραπάνω πρόταση ισχύει γενικά(=δεν είναι μύθος)?
Στο 3ο έτος μπαίνω από Οκτώβρη. Σε μια σχολή έχω υπάρξει φοιτητής, αν εσύ έχεις υπάρξει σε περισσότερες από μια, καλώς. Κατά τα άλλα, όσα ανέφερα δεν αποτελούν κάποια εξωπραγματική σύλληψη που διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίες, τα κάνουν φοιτητές από καταβολής πανεπιστημίων, όπως παρακολουθούν φοιτητές από καταβολής πανεπιστημίων.
