Πολλοί μαθητές έχουν μαλώσει με καθηγητές.
Έχω ακούσει και δει διάφορες περιπτώσεις στις οποίες καθηγητές χρησιμοποιούν την εξουσία τους αποβάλλοντας μαθητές για να επιβληθούν.
Είναι μια εύκολη τακτική για αυτούς να "επιβάλλουν" την τάξη ακόμη και σε περιπτώσεις που οι ίδιοι είναι λάθος.
Βάζουν απουσίες και αποβολές όταν βρίσκονται σε δύσκολη θέση για να δείξουν το κύρος τους και να μας προβάλουν πώς αυτοί είναι πάντα οι σωστοί.
Σε αυτό το θέμα καλείστε να μας πείτε μερικές από τις περιπτώσεις που βιώσατε εσείς ή κάποιος φίλος-συμμαθητής σας το παραπάνω φαινόμενο.
Φαντάζομαι πολλοί θα έχουν να πουν πολλά.
Αχαχα ξέρεις πόσες φορές έχω έρθει σε διαμάχη με καθηγητές; Από πού να ξεκινήσω!
Λοιπόν, στο φροντιστήριο μας κάνει μια μαθηματικά, η οποία βάζει δύσκολες ασκήσεις, τύπου πάω 3η γυμνασίου και βάζει 1ης λυκείου. Εγώ, λόγω διαφόρων κενών που έχω, δεν μπορώ να τις λύσω. Με βλέπει ότι πιέζομαι- το έχει πει στην μαμά μου-, της το λέω εγώ ότι δυσκολεύομαι και αυτή συνεχίζει. Όταν βάζει αυτές τις ασκήσεις, απλώς τις παρατάω και μου φωνάζει από πάνω. Μια φορά, είχα φτάσει στο αμήν. Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το οξυγόνο μου άρχιζε και έπεφτε και έκλαιγα από τα νεύρα μου. Βγήκα από το μάθημα και πήρε τη μαμά μου, για να δει τι έγινε. Της τα είπε όλα, σταμάτησε να λέει κάτι κακιούλες, αλλά συνέχισε να βάζει δύσκολες. Πάλι, στο φροντιστήριο, ο καθηγητης της φυσικής, μας βάζει δύσκολα… Εγώ, προσωπικά, πάντα είχα καλες σχέσεις μαζί του, αλλά μετά, επειδή άρχιζα να του πηγαίνω λίγο κόντρα, γιατί με έλεγε φυτό, ενώ δεν είμαι, δεν έλεγχε ποτέ τα διαγωνίσματα του φροντιστήριο, δεν μου απαντούσε απορίες μέσω μηνυμάτων κτλ, ήταν κάπως επιθετικός μαζί μου. Στο τελευταίο μας μάθημα, ήταν καλός μαζί μου, γεγονός που μου προξένησε περιέργεια.
Στο σχολείο τώρα… Πέρσι, είχα έναν μαθηματικό, ο οποίος κάποιες μέρες ήταν καλός μαζί μου και τις υπόλοιπες μου είχε νεύρα. Είχε συμπάθειες, όπου τις έκανε φανερές, ήταν άδικος στους βαθμούς, ειδικά μαζί μου, και γενικότερα είχαμε τσακωθεί αρκετές φορές. Μια μέρα, μιας φίλης μου είχε βραχεί το παπούτσι κι η κάλτσα της, με αποτέλεσμα να κάτσω κάτω μαζί της. Είχα πει στην απουσιολόγο, που ήταν φίλη μου, να του πει πως δεν θα έλθω για λίγο. Μετά, έρχεται κι ένα αγόρι κι ο καθηγητης τα πήρε στο κρανίο. Κατέβηκε πάλι η απουσιολόγος να μου πει πως πρέπει εγώ να ανέβω πάνω κι όχι ο αλλος. Ανεβαίνω κι άρχιζε να μου λέει "Γιατί άργησες, γιατί δεν με ενημέρωσες" και του είπα, με νεύρα φυσικά, μπροστά σε όλη την τάξη τι έγινε. Με πιάνει μετά το μάθημα, με τη φίλη μου, και μου λέει πως είμαι σκυλάκι της. Του λέω "Ποτέ δεν ήμουν σκυλάκι της, ούτε υπήκοος της. Απλώς την βοήθησα, γιατί είμαι φίλη της". Δεν μου απάντησε τίποτα. Μου χαμήλωσε τον βαθμό, γιατί του είχα γράψει 17 και σε μια άλλη μου φίλη που έγραψε κάτω από τη βάση, της έβαλε τον ιδιο βαθμό με εμένα. Φέτος, ευτυχώς δεν τον εχουμε. Έχουμε, όμως, μια άλλη "εξαίρετη" μαθηματικό! Στα τέλη της χρονιάς, επειδή μεταφέρθηκα αλλού, λόγω ενός τσακωμού που είχε γίνει, στο πρώτο θρανίο, κοντά στις φίλες μου, ξεκίνησε ένα είδους πόλεμο. Επειδή είμαι χαμογελαστό παιδί και με πιάνει εύκολα νευρικό, αυτή έβγαλε το συμπέρασμα ότι ειμαι ειρωνική, ότι την χλευάζω κι ότι θα έχω πρόβλημα στο λυκειο. Πήγα και της είπα ότι ποτέ δεν ήμουν ειρωνική μαζί της, απλώς έτσι είναι το στυλ μου, κι ότι κανενας αλλος καθηγητης δεν μου έχει πει τέτοια λόγια. Η απάντησή της ήταν πως συνήθως δεν τα λένε, σαν να ήθελε να μου πει ότι κι οι άλλοι καθηγητές έχουν πρόβλημα μαζί μου. Για να μην τα πολυλογώ, μετά από αυτό, μου έλεγε πόσο καλή ειμαι στο μάθημά της, πως πρέπει να πάω θετική κατεύθυνση, όταν επαθα μια κρίση εν ωρα εξετάσεων μου είπε πάντα εδώ για σενα. Μου άφησε τον βαθμό ιδιο, ενώ συμμετεχω και έγραψα 20 σε όλα τα διαγωνίσματα. Σίγουρα, κι εγώ φταίω σε κάποια πράγματα, όσον αφορά το σχολείο, αλλά γιατί τόσο αδικία; Μην δίνετε απλά σημασία, ως συμβουλή!
Υ.Γ Ευχαριστώ όσους το διάβασαν!
