Καταρχάς εσύ μιλάς για κακουργήματα, στα οποία ναι, μπορεί να παρέμβει η αστυνομία, κάτι που και ανέφερα και επίσης έθεσα και τον προβληματισμό σχετικά με το ότι πολλές φορές δε γίνεται για συγκεκριμένους λόγους. Δεν απαντάς καθόλου σε μία σειρά πλημμελήματα τα οποία παρέθεσα και στα οποία δε γίνεται να παρέμβει όπως: κλοπή, καταστροφή δημόσιας περιουσίας, απλή ή επικίνδυνη σωματική βλάβη (ξυλοδαρμός), κατασκευή εκρηκτικών υλών. Κάνεις λάθος εδώ, με το νέο Π.Κ η κατασκευή εκρηκτικών υλών είναι πλημμέλημα πλέον.
Spoiler
Άρθρο 272Για όσους δε γνωρίζουν νομικά, όπου ο νόμος μιλάει για φυλάκιση, το αδίκημα νοείται ως πλημμέλημα. Τα κακουργήματα τιμωρούνται με κάθειρξη.
Σε κάθε, δε, περίπτωση, πώς διασφαλίζεται η ελευθερία του λόγου και η ελεύθερη διακίνηση ιδεών με την ύπαρξη ενός νόμου ο οποίος θεσμοθετεί μία σειρά αδικημάτων ως ατιμώρητα εντός ενός συγκεκριμένου χώρου, τα οποία τιμωρούνται οπουδήποτε αλλού εντός ελληνικής επικράτειας; Υπάρχει περίπτωση από το 1982 ως σήμερα όπου ο νόμος περί ασύλου προστάτεψε μία, έστω, φορά τις ακαδημαϊκές ελευθερίες; Θα ήταν παράδοξο αν υπήρχε, καθώς σε καθεστώς δημοκρατίας δε νοείται να διωχθεί κάποιος για τη συνδικαλιστική του δράση, για την επιστημονική του άποψη, για τα όσα λέει. Σε αντίθετη περίπτωση αυτό θα σήμαινε ότι μπορεί να διωχθεί εκτός πανεπιστημίου, αλλά όχι εντός αυτού, κάτι το οποίο αυτομάτως θα έθετε ζήτημα λειτουργίας της δημοκρατίας. Ακόμα και έτσι να ήταν, τότε το αίτημα θα ήταν η αλλαγή διατάξεων που αφορούν το δικαίωμα λόγου στην Ελλάδα και όχι εντός ενός συγκεκριμένου χώρου.
Επομένως τα όσα λες είναι άτοπα...
