Τα παιδικά όντως είναι πιο δύσκολα, πολλές φορές έχουν μέσα και λέξεις/φράσεις της καθομιλουμένης "παιδικής" γλώσσας που δεν τις πιάνεις αν δεν είναι η μητρική σου γλώσσα. Ξόδεψα πολλές ώρες απ' τη ζωή μου βλέποντας τον
Petit Nicolas και μην καταλαβαίνοντας γρι για να το επιβεβαιώσω αυτό.

Επίσης και οι ταινίες θέλουν προσοχή. Το γράφω αυτό επειδή βλέποντας, πχ, μια πρόσφατη γαλλική ταινία με πολλή αργκώ verlan μέσα, δεν καταλαβαίνεις και πολλά πράγματα, εκτός κι αν σε προετοιμάσει κάποιο άτομο από πριν ότι, πχ, το "ouf" είναι το "fou", το "meuf" το "femme" κλπ. Για να μην αναφέρω άλλες λέξεις της αργκώ που δεν τις συναντάμε (ή, τουλάχιστον, εγώ δεν τις συναντούσα) σε κείμενα και ενδεχομένως να μας μπερδέψουν. Οι σύγχρονες γαλλόφωνες ταινίες απαιτούν για εμένα ένα debriefing από κάποιο άτομο που να ξέρει (γαλλόφωνο/που να διδάσκει γαλλικά κλπ.). Προφανώς υπάρχουν και ταινίες που δεν έχουν αργκώ μέσα. Κυρίως οι πιο παλιές· εμένα για να πάρω το C2 με βοήθησαν οι ταινίες του Truffaut, για παράδειγμα. Αν κι ούτε αυτό είναι κανόνας -- τη
Grande Vadrouille, ας πούμε, δύσκολα τη βλέπεις χωρίς υποτίτλους, χωρίς εξηγήσεις.
Οι εκπομπές θα συμφωνήσω κι εγώ ότι μπορούν να βοηθήσουν απίστευτα. Και οι ραδιοφωνικές, έχει πολλές εδώ:
https://www.franceculture.fr/
Επίσης, το Collège de France έχει πολύ οπτικοακουστικό υλικό, σε πολύ συγκεκριμένα θέματα, βέβαια, αλλά μπορεί να ενδιαφέρει κάποια άτομα:
https://www.college-de-france.fr/site/audio-video/index.htm
Bonne chance
Δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω, τα γαλλικά απαιτούν χρόνο και κόπο, το επαναλαμβάνω συνεχώς και στον εαυτό μου!