Όταν το δημόσιο σύστημα πάσχει ο καθηγητής αναγκαστικά σπαταλάει το περισσότερο χρόνο για την κλινική και φυσικά για τα ιατρεία του και τις έρευνες (και φυσικά στο ιδιωτικό του ιατρείο που σπαταλάει συνήθως το παρπάνω χρόνο γιατί πληρώνεται από αυτό).. Την δουλειά της πληροφόρησης των φοιτητών και πολλές φορές και της διδασκαλίας αναγκαστικά μετατίθεται σε άλλους πολλοί από τους οποίους δεν κάνουν τπτ παραπάνω από ότι πληρώνονται να κάνουν συνεπώς έχουμε υπολειτουργία του συστήματος που την πληρώνουνε κυρίως οι φοιτητές.
Από την άλλη εξαιτίας του διαδικτύου ο κάθε φοιτητής σε αντίθεση με παλιά πλέον μπορεί να εκπαιδεύσει τον εαυτό του σε μεγάλο βαθμό

. Αυτή η ελλειπή εκπαίδευση στις ιατρικές σχολές έχει ωθήσει τους νέους ιατρούς να πηγαίνουν στο εξωτερικό και ενώ είμαστε στα χρόνια της κρίσης πολλές θέσεις ειδικότητας της Ελλάδας είναι ακάλυπτες.