Καθετί υπάρχει για κάποιο λόγο. Εάν σκοπός των εξετάσεων ήταν να δουν τι γνώσεις έχουν αποκτήσει οι μαθητές, τα θέματα θα ήταν πιο συνδυαστικά, πολύ πιο αφηρημένα και ίσως να έβλεπες θέματα με μίξη μαθηματικών και βιολογίας. Το θέμα των εξετάσεων είναι σε ένα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα να αποδείξεις ότι κατέχεις τις γνώσεις. Δεν αποδεικνύεις εάν τις κατέχεις μετά από 2-3 χρόνια, είναι απλά εκείνη τη στιγμή. Είναι δεν είναι αντιπαιδαγωγικό οι εξετάσεις ποτέ δε θα καταφέρουν να δείξουν τις γνώσεις ενός μαθητή ή φοιτητή. Μπορείς πολύ εύκολα να δεις τις γνώσεις όμως μέσω ερευνητικών εργασιών (πχ στο πανεπιστήμιο), τη φαντασία και τη δεξιότητα του καθενός. Έναν καλό ή κακό μαθητή δεν τον κάνουν οι βαθμοί. Κανένας βαθμός δε θα δείξει ποτέ το τι ξέρει κανείς, πάψτε να ενδιαφέρεστε. Το ίδιο και στο πανεπιστήμιο, όσο ο βαθμός είναι πάνω από 7-7.5 (δε γνωρίζω τι αντίστοιχο θα ήταν στην Ελλάδα) είναι πάρα πολύ καλά, αλλά δεν μπορεί να δείξει το τι έχει μάθει ο καθένας... Για κάποιον που είπε για απολυτήριο άνω του δέκα για πανεπιστήμιο του εξωτερικού κι εμένα το ίδιο είχαν ζητήσει. Αυτό όμως είναι το minimum και ανταποκρίνεται στα κριτήρια της εκάστοτε χώρας. Σε πολλές σχολές στο εξωτερικό βέβαια υπάρχει μια πιο σφαιρική εικόνα του φοιτητή, το οποίο το θεωρώ ορθότερο από μια εξέταση....