Objectivism,ο Χριστιανισμος κακη αντιγραφη του αρχαιοελληνικου πνευματος;
Ο Χριστιανισμός (τουλάχιστον ο ορθόδοξος) είναι σχεδόν εξ'ολοκλήρου αρχαιοελληνική σκέψη. Από την ανάσταση μέχρι την κόλαση, όλα είναι ιδέες αρχαιότερες του Χριστιανισμού, και βρίσκονται παντού στον αρχαίο, ελληνικό κόσμο. Ακόμα και ο μονοθεισμός υπήρχε σαν φιλοσοφική ιδέα στην αρχαία ελλάδα. Να αναφέρω τον Επίκουρο ως παράδειγμα; Ή να αναφέρω τον "άγνωστο θεό";
Ο Επίκουρος και οι στωικοί είχαν προετοιμάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την σκέψη των ελλήνων. Ο χριστιανισμός ήρθε και έδεσε σε μια εποχή όπου ήταν απαραίτητη μια ενωτική πίστη.
Ενδεικτικά αναφέρω μερικές από τις σκέψεις του Επίκουρου, ο οποίος έζησε 300 χρόνια πριν τον Χριστό:
Η φιλοσοφία του Επίκουρου είχε ως στόχο την
ανθρώπινη γαλήνη. Ο Επίκουρος ήταν αντίθετος με τα
πάθη, ενώ ξεχώριζε τις
ηδονές σε παροντικές και διαρκείς. Έλεγε πως οι διαρκείς ηδονές είνια ανώτερες των παροντικών. Δηλαδή, είναι προτιμότερο να φας λίγο μέχρι να φτάσεις σε μια ισορροπημένη κατάσταση, παρά να σκάσεις στο φαί. Η ηδονή της ισορροπίας είναι ανώτερη της ηδονής της ικανοποίησης της πείνας.
Έτσι,
ο Επίκουρος έζησε τρώγοντας μόνο ψωμί και πίνοντας μόνο νερό, ενώ έτρωγε τυρί σε γιορτινές μέρες.
Για τον Επίκουρο, ο στόχος της ζωής του ανθρώπου ήταν
η αποφυγή του άλγους (του πόνου) και όχι το κυνήγι της ηδονής.
Παρατηρείτε τα κοινά στοιχεία με τον χριστιανισμό;
Ο χριστός μίλησε για την
ανθρώπινη γαλήνη, ενώ προειδοποιήσε και μιλούσε κατά των
παθών και της
ηδονής. Ζούσε πτωχικά τρώγοντας συχνά μόνο ψωμί και νερό, ενώ το ίδιο έκαναν και οι ακόλουθοί του. Αυτή η συνήθεια ονομάστηκε νηστεία. Ο σκοπός του χριστιανού είναι η σωτηρία της ψυχής, η αποφυγή της αμαρτίας δηλαδή, και εν τέλη η αποφυγή της θείας τιμωρίας (η οποία μας θυμίζει την αποφυγή του Επικούριου άλγους).
Κοιτάξτε πόσες ομοιότητες βρήκαμε
μόνο με τον Επίκουρο. Θα μπορούσαμε να γράψουμε ολόκληρο βιβλίο με τις ομοιότητες του Χριστού και των αρχαίων φιλοσόφων. Ο χριστιανισμός δεν πρόσθεσε
τίποτε καινούργιο. Μάλιστα, εγώ νομίζω πως μείωσε την φιλοσοφική σκέψη των ελλήνων, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Ξέχασα να πω πως ο Επίκουρος δεν ήταν άθεος. Πίστευε σε θεό/θεούς, αλλά ταυτόχρονα θεωρούσε πως ο θεός δεν ασχολείται με τα κοινά, όπως δηλαδή θα έπρεπε να κάνει και ένας σοφός άνθρωπος, δηλαδή να μην ασχολείται με τα κοινά.