Αυτα ηταν που με τραβηξαν σε αυτη τη σχολη,ειναι ευκολο σε τετοιες σχολες να μπεις σε αυτη τη λογικη.Πολλοι συμφοιτητες μου συμμετεχουν και σε εθελοντικες οργανωσεις που περιθαλπτουν αγρια ζωα ασχολουνται ερασιτεχνικα με τη φωτογραφια.Ωστοσο απο τα σχετικα μαθηματα που εχω διαβασει στη σχολη,πρωτα απ'ολα τα περισσοτερα τα ξερω ηδη και το management εχει περισσοτερο να κανει με πληθυσμουν και στατιστικη.
Το πιο καταθλιπτικο απ'ολα το οποιο ειναι και μια σκληρη πραγματικοτητα ειναι οτι το management εξυπηρετει τον ανθρωπο και οχι την πανιδα η τη χλωριδα.Ολες οι περιβαντολλογικες σχολες εχουν να κανουν με τη διαχειριση του περιβαλλοντος σε τετοιο βαθμο ωστε πρωτα να καλυπτει τις αναγκες του ανθρωπου και μετα των αλλων ειδων.Εχει τεχνικες περιοσρισμου των πλυθησμων μεσω παγιδευσεων,κυνηγιου και εχει και μεθοδους διατηρησης πλυθησμων ποθ ενδιαφερουν τον ανθρωπο.
Στην πραγματικοτητα ολα τα ειδη της ζωης που ζουν στη γη εχουν μια ημερομηνια ληξης.Ακομα και αν ο ανθρωπος αφησει το περιβαλλον ανεγγικτο,ολα τα ειδη που εχουν ζησει στη γη εχουν μεταβληθει και εξαφανιστει.Οι ιδιες αρχες που διεπουν φυσικα τα ειδη της ζωης διεπουν και τον ανθρωπο.Ακομη οι αρχες της διαχειρισης υπαγορευουν οτι η ανθρωπινη ζωη θεωρειται πολυτιμοτερη απο οποιαδηποτε αλλη μορφη ζωης,και αυτη τη φραση την εχω υπογραμμισει στο βιβλιο που μας εδωσαν.Αν ενα ειδος προκαλεσει προβληματα στον ανθρωπο ειτε στις καλλιεργειες,ειτε στον ιδιο τον ανθρωπο αμεσα συνισταται μεχρι και η εξαφανιση του με ανθρωπινα μεσα.
Στην πραματικοτητα αν αυριο γινει κανενα σοβαρο οικονομικο κραχ η μια χωρα μπει σε πολεμο η οτιδηποτε αλλο,κανεις δεν θα δωσει σημασια στο ζωικο και φυτικο κοσμο.Αν πχ η βραζιλια ξαφνικα επρεπε για λογους επιβιωσης να βρει ξυλεια το δασος του αμαζονιου θα αποψιλονωνταν εντελως.Φυσικα η καταστροφη του φυσικου κοσμου και η μειωση της βιοποικιλοτητας θα φερει ολεθρια αποτελεσματα και στον ανθρωπο.
Απλα η σχολη μου και το management ειναι αυτο.Στατιστικη και γραφηματα,τυποι και μεθοδοι υπολογισμου πλυθησμων σε μια περιοχη.Οποτε στην ουσια δεν εχω σπουδασει κατι αξιολογο.Εχουμε κανει και φυτολογια αλλα δεν εχου ενδιαφερον,γιατι απλα μπορεις να δεις τα ιδια φυτα σε φωτογραφιες σε συντομοτερο χρονο.Η σχολη αυτη ειναι ενα μεγαλο χασιμο χρονου.Στην ουσια οι περισσοτεροι θελουν να μπουν στο δημοσιο,αλλοι θελουν να γινουν καθηγητες για τη θεση,αλλοι ενδιαφερονται για τη βοτανικη και την πανιδα και εχουν κολλησει αρκετα με τη σχολη αλλα εχουν εστιασει στο δεντρο και οχι στο δασος.
Ενα ντοκιμαντερ να βαλεις να δεις θα μαθεις περισσοτερα για τον φυσικο κοσμο απο τη σχολη μας σε 100 χρονια.Εχουμε και αχρηστα μαθηματα οπως το δασικο δικαιο και την πολιτικη που ειναι ξαθαρα διαδικαστικα.Τα μαθηματα στατιστικης διδασκονται οπως να'ναι.Μετα μαθαινουμε να χειριζομαστε προγραμματα στον υπολογιστη.Εχουμε και πολλα υποχρεωτικα εργαστηρια τα οποια δεν εχουν ουσιαστικη βαση και τα κανουμε αγγαρεια για να περασουμε τα εργαστηρια.
Τα ιδια και στο γεωλογικο της αδερφης μου.Εχουμε περιπου παραπλησια μαθηματα.Ειχα βαλει αυτα τα 3 στο μηχανογραφικο,ωκεανογραφια,γεωλογια,δασολογια και ειχα παθιαστει με αυτα νομιζα οτι εχουν να κανουν και καλα με το φυσικο κοσμο κτλ.Στην πραφματικοτητα δεν ειναι ετσι.Και το καταλαβα αργα,ημουν πολυ απορροφημενος στο να περναω τα μαθηματα και επειδη ειχαμε συχνο προγραμμα δεν το σκεφτομουν και πολυ τοτε.
Εχουμε και πρακτικες στα δαση του περτουλιου και στον ταξιαρχη.Χαμενος χρονος.Πραγματικα δεν μας εδειξαν τιποτα,απλα μας ελεγαν τα ιδια που μας ελεγαν στο μαθημα με φοντο το δασος.
Ακομα και να κανω πτυχεια στο εξωτερικο,ειναι αδυνατο να γινω ακαδημαικος στο εξωτερικο οπως ελεγε παλια ο πατερας μου.ΕΙναι και η ηλικια,ο ξενος εχει ηδη κανει interships και εχει δωσει απειρες εργασιες στο πανεπιστημιο.Για να δουλεψεις στο National Geographic πρεπει να εισαι φωτογραφος και ο ανταγωνισμος ειναι τεραστιος και θελει και παρα πολυ τυχη και χρημα απο την τσεπη σου.
Νιωθω πως δεν εχω παθος στη ζωη και αισθανομαι σαν χαμενος.Η μονη μου λυση ειναι να δουλεψω στο πανεπιστημιο αν μπορεσω να μπω οπου θα κανω μια δουλεια γραφειου,και θα ασχολουμαι περισσοτερο με τα διαδικαστικα του πανεπιστημιου παρα με αυτο που σπουδασα.Στην ουσια απλα θα διδασκω αυτα που σπουδασα για τη θεση.Αντε να πηγαινω και σε κανενα συνεδριο.Και αυτο που με πειραζει ειναι οτι συμβιβασηκα με τις επιλογες που εκανα στα 18 που δεν ημουν καθολου συνειδητοποιημενος για το τι ηθελα και για το πως ηταν τα πραγματα.
Το γεγονος οτι δεν εγραψα καλα στις εξετασεις με προβληματιζει οπως και το οτι δεν εχω ξεκαθαρες φιλοδοξιες.Ολοι οι μαθητες ξεσκιζονταν στο διαβασμα και εγω ημουν αφηρημενος,δεν τα καταλαβαινα και εκανα πασαλειματα.Αισθανομουν εκτος και τωρα συνειδητοποιησα οτι ημουν ανευθυνος τοτε.
Και το χειροτερο ειναι οτι αισθανομαι πως δεν εχω σπουδασει κατι το ουσιαστικο.Δεν εχω πραγματικες γνωσεις.Δεν εχω μαθει τιποτα απο το σχολειο φυσικα,ουτε και απο το πανεπιστημιο.Ακομη καθε φορα περνουν απο τη σχολη 100 ατομα που θα παν ολα αυτα τα παιδια.Δεν αισθανομαι οτι δχω κουραστει για να μαθω κατι.Ειλικρινα δεν αισθανομαι ενθουσιασμενος με τιποτα και οτι τσαμπα οι γονεις μου πληρωνουν τα μεταφορικα.
