Το πρόβλημα έγκειται στο ότι κρίνετε τους σημαιοφόρους ως μαθητές μόνο κι όχι ως ανθρώπους γενικά. Καλός μαθητής σημαίνει κάποιος που έχει πείσμα, αφοσίωση, όρεξη για διάβασμα για το σχολείο. Δε δείχνουν οι βαθμοί ούτε αν αγαπάνε την πατρίδα ούτε αν τους καίγεται καρφάκι για τις εθνικές εορτές, πράγματα που φαίνονται μόνο αν τους κρίνουμε ως ανθρώπους. Αλλά αν καταλαβαίνω καλά, έτσι κι αλλιώς για εσάς οι καλοί βαθμοί μετράνε περισσότερο από τα πραγματικά κι αληθινά κίνητρα που θα έπρεπε να έχουν οι φέροντες τη σημαία.
Έπειτα, οι άριστοι επιβραβεύονται με τα αριστεία και το απουσιολογιο, δε χρειάζεται να τους δώσουμε και τη σημαία, δεν έχουν κάνει πια και κάτι τόσο σπουδαίο, καλούς βαθμούς εβγάλαν απλώς. Δε μας έφτανε ο ανταγωνισμός που προκαλεί η βαθμοθηρία, άλλο κι ετούτο, να χουμε και σημαιοθηρία! Και μη μιλήσω τώρα για χάρες και ρουσφέτια στους βαθμούς, δε θα σταματάω ούτε αύριο, πέρυσι "Το καημένο το κορίτσι σκίζεται για τις πανελλήνιες, δεν έχει χρόνο για τα γενικής, 20 στη βιολογία/κοινωνιολογία/μαθηματικά κ.ο.κ.". Και αυτή η κατάσταση δε συμβαίνει μόνο στην Γ Λυκείου όπως πολλοί θα νόμιζαν, απλώς στις άλλες τάξεις γίνεται σε μικρότερο βαθμό. Θα συμφωνήσω με τον unseen τέλος, περί παρέλασης και σημαίας ως μη εθνικιστικών στοιχείων.
Η σημαία είναι σύμβολο εθνικό, ανήκει σε οποιονδήποτε νιώθει Έλληνας και νιώθει τιμή κρατώντας την. Δεν ανήκει στους άριστους μαθητές. Μήπως η λύση τελικά είναι να μην υπάρχουν σημαιοφόροι; Εκεί να δούμε πόσοι άριστοι μαθητές θα θέλουν να συμμετάσχουν στην παρέλαση, όταν δε θα υπάρχουν ούτε καν παραστατες και θα παρελαύνουν όλοι οι μαθητές ως ίσοι.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
