Βέβαια οι πάσης φύσεως αποδείξεις έχουν έναν εγγενή περιορισμό. Πρέπει να είναι αντιληπτές από τις πέντε μας αισθήσεις, καθώς αυτά είναι τα μόνα μέσα με τα οποία ανταλλάσσουμε πληροφορίες με το περιβάλλον. Ένα ον για παράδειγμα που έχει μόνο μία αίσθηση, όπως την όσφρηση δεν θα καταφέρει ποτέ να αντιληφθεί τον ήλιο, καθώς δεν θα έχει ποτέ μια απόδειξη περί αυτού δια της αίσθησις του. Παρόλα αυτά ο ήλιος υπάρχει και ένα ον με περισσότερες αισθήσεις όπως εμείς τον αντιλαμβάνεται.
Τίθεται λοιπόν εδώ το φιλοσοφικό ερώτημα του κατά πόσο η ανικανότητά μας να αποδείξουμε την ύπαρξη του Θεού οφείλεται στο γεγονός ότι Αυτός δεν υπάρχει ή στο ότι είμαστε ανίκανοι να τον αντιληφθούμε με τις αισθήσεις μας.
Οι αισθήσεις μας δεν αποτελούν περιοριστικό παράγοντα πλέον.
Πώς ξέρουμε ότι υπάρχουν δις άστρα στον ουρανό; Μην μου πεις πως τα έχουμε δει καθώς πολλά απο αυτά δεν φαίνονται.
Πως ξέρουμε ότι υπάρχουν μαύρες τρύπες; Πως γνωρίζουμε για την χημική σύσταση των άστρων ή των νεφελωμάτων;
Πως ξέρουμε για τις υποατομικές κινήσεις σωματιδιων; Πως ξέρουμε για την ύπαρξη μικρών πακέτων ενέργειας, τόσο μικρών που δεν μπορούμε να τα αντιληφθούμε με τις αισθήσεις μας;
Όλα αυτά τα γνωρίζουμε επειδή τα αποδυκνείουμε θεωρηρικά και τα παρατηρούμε πρακτικά.
Παρ' όλα αυτά, κατανοώ το ερώτημα σου και θα σου απαντήσω αμέσως.
Δεν χρειάζεται να υποθέτουμε και να ρωτάμε "Τι και αν ειμαστε ανικανοι να αντιληθφουμε και να μετρησουμε τον θεό;".
Αυτό το ερώτημα είναι ανούσιο επειδή επιστήμη σημαίνει "θεωρώ αληθινό μόνο ότι μπορώ να αποδείξω και να μετρήσω/εξηγήσω".
Φυσικά, μπορεί να μου πεις το εξής "Γιατί να δεχτώ αυτό τον ορισμό της επιστήμης; Γιατί να μην είναι αληθινό και ότι δεν μπορώ να μετρήσω ή αποδείξω;"
Γιατί αν ανοίξεις αυτή την πόρτα της μη-μετρήσιμης πραγματικότητας, δεν ξέρεις που πρέπει να σταματήσεις.
Παράδειγμα, γιατί να μείνουμε μόνο στην ύπαρξη του μη-μετρήσιμου θεού; Ας πιστεύουμε και στον μεγαλοπόδαρο ή στην ιπτάμενη τσαγέρια. Γιατί να μείνουμε στον ιησού; Ας πιστεύουμε και στον ντορμάμου.
Η επιστήμη και η θρησκεία απαντούν σε διαφορετικά ερωτήματα.
Και το κάνουν με διαφορετικό τρόπο. Η επιστήμη απαντά με τεκμήρια και αποδείξεις, η θρησκεία απαντά με επικλήσεις σε δαίμονες και έγκυες παρθένους.
Η επιστήμη προσπαθεί να δώσει απαντήσεις για το πως λειτουργεί ο κόσμος γύρω μας.
Η θρησκεία προσπαθεί να δώσει απαντήσεις για το πως πρέπει να ζει άνθρωπος.
Δεν βλέπω που είναι ασυμβίβαστες οι δύο έννοιες.
Εγω βλέπω φοβερή ασυμβατότητα όταν ακούω τους θρήσκους να μιλούν για ανωμαλία των ομοφυλόφιλων χωρίς να έχουν καμία γνώση βιολογίας ή ανθρώπινης ανατομίας. Βλέπω φοβερή αυμβατότητα όταν ακόυω θρήσκους να λένε ότι η Γη είναι 6000 χιλιάδων ετών, ενώ όλα τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν το αντίθετο.
Βλέπω ασυμβατότητα όταν οι θρήσκοι πιστεύουν ότι με κάποιον τρόπο, η χημική σύσταση του νερού (H2O) μπορεί να αλλάξει και να μετατραπεί σε κρασί. Πως; Με ποιόν τρόπο; Που βρέθηκαν οι πρωτείνες; Αυτό δεν είναι αντίθετο με την επιστήμη;
Οι πίστη και η επιστήμη είναι ασυμβίβαστες εξ ορισμού. Εκτός και αν μιλάς για μια πίστη σε κάποιον ντειστικό θεό. Εκεί συμφωνώ πως τα όρια επιστήμης - πίστης είναι πιο θολά.
