Παιδιά καλησπέρα σας! Θα μπω κατευθείαν στο θέμα. Είμαι 22 χρόνων, σπουδάζω στο ΑΠΘ ,στη σχολή δασολογίας και φυσικού περιβάλλοντος. Τώρα είμαι στο 4ο έτος. Έχω ακόμα 1 έτος θεωρητικά αλλά... Το σπουδάζω είναι πολύ σχετικό. Από την αρχή τη σχολή την πήρα με πολύ στραβό μάτι,μια τα πολλά υποχρεωτικά μαθήματα, μια το περιεχόμενο των μαθημάτων, τα σχόλια διάφορων για το τι θα κάνω μετά και η δύσκολη επαγγελματική αποκατάσταση με έκαναν ουσιαστικά να παρατήσω τη σχολή. Είμαι στο τέταρτο έτος αλλά χρωστάω πολλά μαθήματα, ίσως και πάνω από τα μισά

συν μια πρακτική ( για όσους δεν γνωρίζουν κάθε καλοκαίρι έχει υποχρεωτική πρακτική στα δάση του Χολομώντα και του Περτουλίου για ένα μηνά). Οπότε είμαι πολύ πίσω. Φέτος μάλιστα βρήκα και δουλειά κάτι που ήθελα να κάνω από την αρχή τους έτους αλλά δεν μπορούσα με τη σχολή,μέχρι που το πήρα απόφαση και πλέον δεν πηγαίνω καθόλου στις παρακολουθήσεις! Όπως καταλαβαίνετε αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Νιώθω άσχημα που έχω αφήσει τη σχολή μου και ξέρω ότι στο μέλλον μόνο σε κάλο δεν θα μου βγει. Τα έχω κάνει μπάχαλο... Δεν μου αρέσει η σχολή αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Κι εδώ έρχεται το ερώτημα. Τι μπορώ να κάνω; Δεν θέλω να μένω άλλο άπραγης. Έχω σκεφτεί το ενδεχόμενο να δώσω ξανά πανελλήνιες άλλα η ιδέα με τρομάζει γιατί έχουν περάσει κάποια χρονιά από τότε, το σύστημα εισαγωγής έχει αλλάξει,και ίσως είναι κάπως αργά για φέτος να ξεκινήσω; δεν ξέρω. Έχω σκεφτεί και για ΙΕΚ άλλα φοβάμαι μην είναι τζάμπα λεφτά αφού πολλά πτυχία δύσκολα αναγνωρίζονται. Πολλοί μου λένε ότι είναι κρίμα να πάνε χαμένα αυτά τα χρόνια και καλό είναι να πάρω έστω το πτυχίο. Αλλά δεν θέλω να πάνε άλλα τόσα χρονιά χαμένα,ίσως και περισσότερα σε κάτι που ίσως δεν αξίζει. Σας παρακαλώ,θα ήθελα τη βοήθεια σας και τις γνώμη σας. Υπάρχει η υπήρξε κάποιος ποτέ στη θέση μου; Ξέρω ότι τη λύση πρέπει να τη βρω σύντομα και πολύ το άφησα. Αλλά θέλω να είμαι αισιόδοξη,όσο μπορώ τουλάχιστον. Κάλιο αργά λένε...Λοιπόν;