Ο "Πρώτος των Πρώτων" με 19.880 μόρια.
Σαφώς, θα σπουδάσει Ιατρική ή Πολυτεχνείο πριν καν προλάβει να χωνέψει τους βαθμούς του.
Επιλέγει το Φυσικό, όπως ονειρευόταν πριν κι όπως συνεχίζει να ονειρεύεται.
Σάλος, πανικός, όλεθρος. Απογοήτευση, οργή, δημοσιογράφοι, συγγενείς, γονείς.
Ο Πρώτος των Πρώτων;; Θα σπάσει την μακρόχρονη παράδοση;; Θα χαραμίσει τα 20άρια του στην ταπεινή και κόσμους κατώτερη Φυσική, θα αφήσει την ευκαιρία να μπει με σειρά στην Ιατρική, να τρίψει στα μούτρα όλων την απαράμιλλη ευφυία του;
Και η μητέρα του; Τι θα έχει να λέει στην γειτονιά, στη δουλειά; Και η κορνίζα που έσπευσε να αγοράσει για το πτυχίο της ειδικότητας, στράφι;
Το παιδί θα δηλώσει Ιατρική. Και τα υπόλοιπα, ένας ενθουσιασμός είναι, θα το καταλάβει αργότερα, κι ας λέει τώρα, κι ας μην τον ενδιέφερε ποτέ. Κι ας είχε όνειρα, είναι μικρός, δεν ξέρει, δεν μπορεί να κρίνει, εδώ μιλάμε για το μέλλον του, μιλάμε για είκοσι χιλιάδες μόρια χαραμισμένα! Δεν είναι αστεία αυτά, δεν παίζουμε με αυτά τα πράγματα...
Κι ας μη βγάλει τη σχολή ποτέ. Κι ας γίνει ένας αποτυχημένος γιατρός με απωθημένα. Κι ας μη θυμάται ποτέ κανείς πόσο έγραψε, κι ας τον έχουν όλοι γραμμένο από τον Αύγουστο και μετά. Κι ας το μετανιώσει, θα καταλάβει μετά, όλα θα τα καταλάβει, θα δει ότι αυτό ήταν το σωστό, η καλή επιλογή, κι ύστερα θα τους ευγνωμονεί.
Θα μπει πρώτος στην Ιατρική. Θα ενθουσιάσει συγγενείς, φίλους και θα χαρίσει ένα μεγάλο επινίκιο πανό και μία εξασφαλισμένη φήμη για το φροντιστήριό του. Θα πιάσει τόπο κι η κορνίζα της μαμάς. Ύστερα θα αποσυρθεί στο δωμάτιό του, για να ξεκινήσει το διάβασμα για μία σχολή που ποτέ δεν ονειρεύτηκε, ποτέ δεν ήθελε και ποτέ δεν θα θέλει. Είναι μικρός όμως ακόμα. Θα καταλάβει.
Όλα θα τα καταλάβει...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.