Αλλά τι άλλο; Να ξεκωλιαστώ να γράψω πανελλήνιες, να βγάλω μια σχολή, με με πληρώνουν οι γονείς μου μέχρι να τελειώσω, κι όταν αυτό γίνει να πάω στη καφετέρεια μαζί με τα λυκειόπαιδα και να παίρνουμε 300€ ; Γιατί; Το έκανα κι από τωρα αν ήταν. Και φυσικά στο "χωριό" μου γιατί τα 300€ ούτε για νοικι και λογαριασμούς δε φτάνουν. Αλλά ακόμη και να βρισκα δουλειά με αποδοχές -λέμε τώρα- γιατί να πρέπει να υφίσταμαι καθημερινά τον παραλογισμό του ελληνικού κράτους; Γιατί όχι έξω, που θα δουλεψεις σε αυτό που σπούδασες, και δε θα σε φτύνει (τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό ) η πολιτεία (παρότι μετανάστης); Προφανώς δεν είναι εύκολο να μεταναστεύεις, για να σας προλάβω. Αλλά το ζήτημα είναι, προτιμάς να τρως το αγγούρι κάθε μέρα σε μια κατεστραμμένη χώρα που δε δουλεύει τίποτα; Νομίζω οτι οι ηθικολογίες του τύπου "να μείνεις να βοηθήσεις τη χώρα σου" είναι τουλάχιστον αστείες γιατί δε χρωστάμε εμείς στο άδικο αυτό κράτος που μας μεταχειρίζεται σα σκλάβους, αυτό μας χρωστάει, τουλάχιστον σε όσους δε κοιταξανε να τ "αρπάξουνε", αλλά αντίθετα τα "ακουμπάνε" κάθε μέρα με τους φόρους.
Α, και ας μετακινήσει κάποιος στο θέμα με τη μετανάστευση.