Δεν πιστεύω ότι για ένα παιδί 12 χρονών ο όρος
"εξέταση" είναι ο κατάλληλος. Ένας άνθρωπος που μπορεί να μην αποδίδει καθόλου σε γραπτά είναι άδικο για αυτόν να γράφει
"εξετάσεις", επειδή σε ένα τρίμηνο ναι μεν γράφει διαγωνίσματα αλλά άνετα μπορεί να ανεβάσει το βαθμό του αποδίδοντας καλά σε προφορικά και συμμετοχή στην τάξη. Άρα, εδώ έρχεται ο απλός όρος "Ή όλα ή τίποτα!". Τι εννοώ;
Ή όλοι οι μαθητές δε θα εξετάζονται καθόλου ή θα εξετάζονται όλοι
με όλους τους τρόπους (προφορικά, γραπτά, με κριτήριο τη συνειδητότητα και κριτική του καθηγητή-εξεταστή κλπ.).
Όσον αφορά για το γυμνάσιο, τα διαγωνίσματα αρκούν. Δεν είναι ανάγκη γενικά να αγχώνουμε μαθητές 12-18 χρονών (ναι, ναι και στο λύκειο

) να διαβάσουν την ογκώδη αυτή ύλη, απλά θεωρώντας ότι ένας καλός βαθμός είναι είτε κρίσιμος, είτε απαραίτητος, είτε επιθυμητός, πρέπει να γραφτέι σε μία κόλλα χαρτί.
Και στο κάτω κάτω, μια κόλλα χαρτί δεν μπορεί να αποδείξει ουδεμία ικανότητα ενός μαθητή, εκτός αυτής της απομνημόνευσης/σκονακίου! Οπότε
ποίο είναι το νόημα; Ε;