Βασικά εξαρτάται για ποιο πράγμα την εφαρμόζεις και την δέχεσαι.
-Για ψιλοπράματα που δεν θέλεις να φορτώσεις τον εαυτό σου με κάποιο φάρμακο αλλά ούτε και έτσι σκέτα-νέτα μπορείς να την περάσεις, καλή είναι
-Για πράγματα στα οποία η συμβατική θεραπεία δεν αποδίδει (και δεν μιλάω για ανίατα βαριά νοσήματα, μπορεί να είναι μια ρινική αλλεργία που δεν σε πιάνουν τα αντιαλλεργικά), επίσης why not?
-Για σωματικές αντιδράσεις του οργανισμού με ψυχολογικό υπόβαθρο (να διπλώνεσαι στα 2 από τον πόνο λόγω άγχους), επίσης why not?
(τώρα αν όντως κάνει δουλειά ή είναι 99,999% αυθυποβολή και 0,0001% δραστικότητα, θα σας γελάσω).
Το να πας να θεραπεύσεις τον καρκίνο με ομοιοπαθητική, είναι λίγο για έτσι:

αλλά και πάλι δεν μπορείς να δεις πώς σκέφτεσαι ο κάθε ασθενής τελικού σταδίου και από ποια ελπίδα πάει και πιάνεται...